เอกวิหารี

ว.,ปุ. ผู้ประทับอยู่พระองค์เดียวโดย ปกติ, ผู้อยู่คนเดียวโดยปกติ มาจาก เอก + วิ + หร ธาตุ ในความอยู่ + ณี ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณี ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุ เป็น อา ลบ ณ เหลือไว้ แต่ อี ได้รูปเป็น เอกวิหารี แปลว่า ผู้ประทับอยู่ พระองค์เดียวโดยปกติ, ผู้อยู่คนเดียวโดย ปกติ แจกเหมือน เสฏฺฐี เช่น ป.เอก. เอกวิหารี (สตฺถา) อ. พระศาสดา ผู้ประทับอยู่พระองค์เดียว โดยปกติ วิ.ว่า เอโก วิหรติ สีเลนาติ เอกวิหารี (สตฺถา)