ตอนที่ลูกปฏิบัติธรรมครั้งแรก ลูกก็มืดตื้อมืดมิดไม่เห็นอะไรเลย แต่ใจก็สงบนะคะ วันต่อมาลูกได้รับรูปพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ จากการร่วมบุญถวายที่ดินสร้างวัดพุทธเดนมาร์ก พอลูกได้นั่งสมาธิต่อหน้ารูปของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ อัศจรรย์ปาฏิหาริย์ก็เกิดกับลูกค่ะ
ภาพที่สุดแสนประทับใจไม่รู้ลืมเลย คือ ช่วงเวลาที่พระเดินบิณฑบาต ท่านเดินเป็นแถวเป็นแนว สง่างามมากๆ สาธุชนต่างพร้อมใจกันพนมมือด้วยความเคารพ เป็นภาพที่สุดแสนประทับใจไม่มีวันลืมเลือนจริงๆ ทำให้น้ำตาแห่งความปีติได้ไหลออกมาด้วยความอิ่มใจ ร้องไห้ไปก็ยิ้มไปด้วย เป็นความภูมิใจของชาวนครเมืองพระ...ปลื้มจังฮู้
การแสดงตนเป็นพุทธมามกะนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ เพราะคนเราจะไม่มีอะไรเป็นที่ยึดเหนี่ยวนั้นไม่ได้ ต้องมีที่ยึดเหนี่ยว และในฐานะที่เราเป็นชาวพุทธ เราต้องมีพระรัตนตรัยเป็นที่ยึดเหนี่ยว ถ้าเรามีพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์อยู่ในใจแล้ว เราก็จะไม่ทำความชั่วทั้ง ทางกาย ทางวาจา และทางใจ เราก็จะมีชีวิตที่เจริญในชาตินี้และชาติหน้า
ที่เซ้าท์แอฟริกา สันติภาพ เป็นปัญหาใหญ่ การไล่ฆ่าคนผิวดำต่างชาติเป็นสิ่งที่เลวร้ายมาก สิ่งที่ผมหลบหนีจากซิมบั๊บเว่ ผมกลับต้องมาเจอที่นี่ แต่สมาธิทำให้ผมผ่านความรู้สึกนั้นได้ ทุกๆเช้าผมจะเริ่มวันใหม่ด้วยการทำสมาธิ ทำให้แต่ละวันของผมมีคุณค่าและ ความสุข ผมอยากจะบอกครอบครัวและเพื่อนฝูงว่า สมาธิ คือ วิธีที่จะนำ สันติภาพ มาสู่ เซ้าท์แอฟริกา และแอฟริกาทั้งทวีป
ถึงแม้เราจะอยู่ไกลกันก็ตาม แต่เราในฐานะพุทธบุตรเหมือนกัน มีสมเด็จพ่อ คือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์เดียวกัน ทางคณะสงฆ์เห็นถึงความยากลำบากในการบิณฑบาตของพระสงฆ์ใน 4จังหวัดชายแดนภาคใต้ ทางคณะสงฆ์และชาวพุทธสกลนครทุกคน จึงได้จัดงานตักบาตรในครั้งนี้ เพื่อส่งอาหารตักบาตรนี้ไปให้ท่าน
เขาคิดว่า ถ้าเราบอกว่าเรียนมาจากคนจัณฑาล ก็จะได้รับความอับอาย และเสื่อมเสียเกียรติยศชื่อเสียง คนอื่นจะไม่นับหน้าถือตา และยังจะถูกมหาชนดูถูกดูหมิ่นเอาอีกด้วย จึงกราบทูลว่าเรียนมาจากสำนักของอาจารย์ทิศาปาโมกข์ พร้อมๆกับที่เขากล่าวมุสา มนต์ก็เสื่อมในทันทีโดยที่เขาไม่รู้ตัว
ฝ่ายยักษ์รอคอยการมาของพระราชาอยู่ ใต้ต้นไม้ เมื่อเห็นพระโอรสเสด็จมาแทน จึงถามว่า ท่านไม่รู้หรือว่าเราเป็นยักษ์ ทำไมจึงเดินมาหาเรา พระโพธิสัตว์ตรัสว่า เรารู้ว่าท่านเป็นยักษ์กินคน เราคือโอรสของพระราชา วันนี้ท่านจงกินเราแทนพระชนกเถิด
ตลอดเวลา 3วันที่เราเข้ามานั่งสมาธิ เราไม่ต้องทำอะไรเลย มีความเป็นอยู่ราวกับสวรรค์ กินๆ นั่งๆ นอนๆ ผมชอบมากครับ โดยเฉพาะเวลานั่งสมาธิ พระอาจารย์สอนให้ หายใจให้สุดที่กลางท้อง แล้วปล่อยความรู้สึกไว้ตรงนั้น เมื่อผมทำใจเฉยๆ ใจก็ว่างขึ้นมาเองอย่างช้าๆ จนความว่างเพิ่มปริมาณออกไปจนสุดขอบฟ้า แล้วตรงกลางท้องก็มีประกายแสงสว่างเกิดขึ้นมาเอง
คำที่กล่าวว่า “โยมเห็นพระแล้วโยมก็ปลื้ม พระเห็นโยมแล้วพระก็ปลื้ม” ขอยืนยันว่า เป็นเช่นนั้นจริงๆ ทุกครั้งที่ได้มองพระภิกษุค่อยๆเดินอย่างสง่างาม ผ่านตรงหน้าไปทีละรูปทีละรูป ก็ยิ่งทำให้ใจฟูขึ้น...ฟูขึ้น ตลอดเวลาเลยทีเดียว เห็นแล้วก็อดกลั้นความรู้สึกที่จะหลั่งน้ำตาแห่งความปีติออกมาไม่ได้ ทั้งปลื้ม ทั้งชื่นใจในเวลาเดียวกัน
แต่พอมีโครงการนี้ ผมว่าดีมากๆเลยครับ ทำให้พระเสี่ยงชีวิตน้อยลง ท่านสามารถอยู่ได้ ด้วยอาหารตักบาตรที่ได้มาจากทั่วทุกมุมของประเทศไทยที่ส่งแรงใจมาให้ โดยผ่านทางวัดพระธรรมกาย และพระที่มาในโครงการนี้ ท่านบอกว่าไม่ได้มาเพื่อหวังที่จะรับปัจจัยไทยธรรมเท่านั้น แต่การที่ได้มาเห็นพุทธบุตรและพี่น้องชาวไทยพุทธมาอยู่ร่วมกันแล้ว มันรู้สึกอุ่นใจมากๆ