มีพื้นที่ถูกประกาศเป็นเขตภัยพิบัติ 5รัฐ ส่วนสถานการณ์ในเมืองย่างกุ้ง หลังโดนไซโคลนถล่ม หลายพื้นที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ต้นไม้และเสาไฟฟ้า หักโค่นล้มระเนระนาดกีดขวางถนน ประชาชนยังไม่มีกระแสไฟฟ้าใช้ ผู้คนส่วนใหญ่ยังไม่มีน้ำกินน้ำใช้ และขาดแคลนอาหาร
เมื่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อได้แจ้งข่าว และมีความห่วงใยต่อผู้ประสบภัยจากพายุที่ประเทศพม่า และพระเดชพระคุณหลวงพ่อได้ชวนกระผมให้มาร่วมบุญนี้ กระผมฟังแล้วก็ไม่นิ่งนอนใจ เมื่อคืนนี้ ติดต่อขอทำบุญทันที
วันนั้น กระผมตื่นตาตื่นใจที่ได้เห็นภาพพระภิกษุมารวมกันเป็นเรือนแสน รู้สึกได้ทันทีว่า ประเทศไทยเป็นเมืองแห่งพระพุทธศาสนาจริงๆ ชื่นชมประเทศไทยที่เป็นเมืองพุทธ ตั้งแต่กษัตริย์จนถึงบุคคลทั่วไป ต่างให้ความเคารพแก่นักบวช
“ผมยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสมาร่วมงานครั้งนี้ ปลื้มใจมากๆที่ได้เห็นภาพผู้คนชาวกรุงเทพฯ มาร่วมตักบาตรกันล้นหลามขนาดนี้ และที่สำคัญที่สุดก็คือ สิ่งที่พวกเราร่วมกันทำครั้งนี้ จะแสดงถึงความห่วงใยที่เรามีต่อผู้ที่อยู่ใน 4จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคณะสงฆ์”
คราวนี้ ผมจึงเริ่มฟังเสียงของพระเดชพระคุณหลวงพ่ออีกครั้งอย่างตั้งใจ ทำให้ผมเริ่มอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น กับสิ่งที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอน ผมสะดุดใจกับคำพูดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่ว่า “มนุษย์เราเกิดมาพร้อมกับความไม่รู้ว่าเราไม่รู้” ผมจึงตามคุณแม่มาวัดพระธรรมกายเพื่อมาแสวงความรู้ที่ผมยังไม่รู้
เขาเคยเป็นหมอรับทำแท้ง มีอดีตที่ผิดพลาดมามากมาย ...พอเวลาล่วงเลยผ่านไป เขาเริ่มป่วยหนัก จนคิดฆ่าตัวตาย และลงมือกระทำหลายครั้ง แต่ไม่ตายสมใจ ...เมื่อได้ติดดาวธรรม ได้ดู DMC แล้ว ทำให้เขาได้คิด และคิดได้ ...หันมาสร้างบุญสร้างบารมี เพื่อหนีวิบากกรรม ที่ตนเองได้เคยทำผิดพลาดเอาไว้
วลาในโลกนี้แสนสั้น เดี๋ยววันเดี๋ยวคืน ยังไม่ทันได้สั่งสมบุญให้เต็มอิ่ม ความชราก็เข้ามาเยือนแล้ว บางคนเกิดมายังไม่ทันได้สั่งสมบุญ กรรมในอดีตก็มาตัดรอนเสียก่อน ทำให้มีเหตุที่ต้องละสังขารไปก่อนถึงเวลาอันควร ดังนั้น เราจึงไม่ควรประมาทในชีวิต ให้เห็นคุณค่าของเวลาแต่ละนาทีที่ผ่านไป โดยมีสติเตือนตนเสมอว่า เราจะไม่ประมาท โดยเฉพาะไม่ประมาทในการประพฤติธรรม
วิธีการวางใจของเตย ตอนที่นั่งสมาธิก็คือว่า เตยไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะ แค่วางใจเบาๆ หยุดนิ่งเฉยๆ ที่ศูนย์กลางกาย ไม่ต้องคิดอะไร หรือบางทีเตยก็จะนึกถึงองค์พระที่ศูนย์กลางกาย วางใจกับองค์พระเบาๆ สบายๆ และภาวนา “สัมมา อะระหัง” ไปเรื่อยๆ เพื่อไม่ให้ใจฟุ้ง ถ้าใจเราฟุ้งเป็นเสียง ก็ให้ภาวนา “สัมมา อะระหัง” แต่ถ้าใจฟุ้งเป็นภาพ เตยก็จะนึกถึงภาพองค์พระค่ะ
เราไม่ควรประมาทในชีวิต ต้องมีสติเตือนตนเสมอว่า เราอาจจะตายเมื่อไรก็ได้ ความตายไม่มีเครื่องหมายนำหน้า พึงเร่งขวนขวายสร้างความดี ละบาปอกุศล และทำจิตใจให้ผ่องใส เหมือนพระอินทร์ผู้เป็นจอมเทพในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เมื่อเห็นว่า อีกไม่นานจะต้องจุติจากความเป็นเทพ พระองค์ก็ไม่ประมาท หาโอกาสสั่งสมบุญให้กับตนเองทันที
เมื่อกลับมาถึงพระราชวัง มโหสถบัณฑิตยังมิได้เข้าเฝ้าพระเจ้าวิเทหราชในทันที แต่ให้โอกาสมหาอำมาตย์เข้าเฝ้าก่อน เพื่อทูลถวายรายงานให้ท้าวเธอทรงทราบล่วงหน้า ส่วนตนก็ยังคงยืนรออยู่ภายนอกเขตพระราชฐาน
มโหสถบัณฑิตยิ้มน้อยๆ พลางอธิบายว่า “การที่ข้าพเจ้าต้องมาทำงานเป็นลูกมือนางช่างหม้อเช่นนี้ เป็นความประสงค์ของข้าพเจ้าเอง ข้าพเจ้า ใคร่ครวญดีแล้วจึงได้กระทำเช่นนี้ ก็การสละความสุขเล็กน้อยเพื่อสุขอันไพบูลย์ในอนาคต เป็นสิ่งที่บัณฑิตทั้งหลายพึงกระทำมิใช่หรือ ความลำบากกายเพียงน้อยนิดเพื่อประโยชน์สุขอันยิ่งใหญ่ของวิเทหรัฐ จะไม่ควรหรือ”
บทความธรรมะ สมาธิ ศีลธรรม พระพุทธศาสนา ล่าสุด บทความธรรมะ สมาธิ ศีลธรรม พระพุทธศาสนา ล่าสุด 
