ในสมัยพุทธกาลมีเด็กขอทานคนหนึ่งชื่อว่า ปิโลติกะ นุ่งผ้าเก่าๆขาดวิ่น ถือชามกระเบื้องเดินขอทานอยู่ไปมา พระอานนท์เห็นเข้าจึงเกิดความเมตตาชวนให้เด็กขอทานได้บวชในพระพุทธศาสนา สามเณรจึงได้บวชกับพระอานนท์นับแต่บัดนั้น
ประมาณ ๓๐๐ ปีหลังพุทธปรินิพพาน มีสามเณรน้อยรูปหนึ่งนามว่า สามเณรนิโครธ อายุเพียง ๗ ขวบ ได้ออกบวชและบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์สามเณรน้อยมีผิวพรรณผ่องใสและเป็นผู้ที่ฝึกตนเป็นอย่างดีจึงมีบุคลิกที่สงบเสงี่ยมสง่างามน่าเลื่อมใสยิ่งนัก ทำให้พระราชาคือ พระเจ้าอโศกมหาราชเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในทันทีที่เห็นสามเณรเดินผ่าน
15 ค่ำ เดือน 11 บั้งไฟพญานาค คืนอัศจรรย์ วันแห่งศรัทธา
ประมวลภาพธุดงค์ธรรมชัย ปีที่ 3 วันที่ 11 มกราคม พ.ศ.2557 จากวัดศิลามูลถึงวัดรางกำหยาด รวมระยะทาง 18.3 กิโลเมตร
กลอนซึ้งๆ ถึงคุณครู เนื่องในวันครูแห่งชาติ 16 มกราคม พร้อมทั้งกิจกรรมวันครู วันไหว้ครู พานไหว้ครู กลอนวันครู รวมบทความวันครูในนี้
สรรพชีวิตเกิดมานับภพนับชาติไม่ถ้วน กรรมดี กรรมชั่ว ที่เคยทำทำมาแล้วมีวิบากนับไม่ถ้วน กรรมที่ทำมาในอดีตชาติส่งผลในอดีตชาติไปแล้วก็มี มาส่งผลถึงชาติปัจจุบันก็มี
แต่ไม่ว่าวิบากกรรมเหล่านั้น ลูกจะทำไปด้วยจิตที่มีเจตนาหรือไม่มีเจตนา หรือทำตามหน้าที่ ลูกก็จะต้องรับผลแห่งวิบากกรรมเหล่านั้นทั้งสิ้น
สามเณรน้อยชื่อ โสปากะ แปลว่า "ผู้เกิดในป่าช้า" เพราะท่านเกิดในป่าช้า เรื่องมีอยู่ว่า...สามเณรรอดตายราวปาฏิหาริย์ขณะอยู่ในครรภ์มารดาซึ่งกำลังถูกเผาบนเชิงตะกอนในป่าช้าแห่งหนึ่งเพราะชาวบ้านเข้าใจผิดว่ามารดาตายแล้ว
สามเณรเรวตะเป็นน้องชายของพระสารีบุตรผู้เป็นพระอัครสาวกเบื้องขวาขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้หนีการแต่งงานไปออกบวชในป่าตอนอายุ ๗ ขวบ และอาศัยอยู่ในป่าไม้ตะเคียนเพื่อประพฤติปฏิบัติธรรม ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในป่าไม้ตะเคียนนั้น
ในพุทธันดรที่ผ่านมา ลูกได้เกิดเป็นกุลบุตรน้ำใจงามอยู่ในตระกูลของพ่อค้าที่ทำการค้าอยู่ในแคว้นของพระราชาองค์ที่ออกบวช
