คำถาม : ในโลกนี้ทำไมจึงมีสัตว์ต่าง ๆ มากมาย มันเกิดมาได้อย่างไรคะ
“นายโคบาลย่อมต้อนโคทั้งหลาย ไปสู่ที่หากินด้วยท่อนไม้ ฉันใด ความแก่ชราและความตายย่อมต้อนอายุ ของสัตว์ทั้งหลายไป ฉันนั้น” (ขุ.ธ.)
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง ตอนที่ภรรยาให้กำเนิดลูกชาย...เมื่อคลอดออกมาเด็กมีอาการหอบจนตัวเขียว ติดเชื้อในปอดอย่างรุนแรง มีโอกาสเสียชีวิตถึง 90เปอร์เซ็นต์ แม้ทั้งคู่จะเป็นหมอ แต่ก็ไม่อาจที่จะช่วยเหลือลูกของตนเองได้...เดชะบุญได้กัลยาณมิตร ชี้ทางสว่างให้ ลูกของพวกเขาจึงรอดตายมาได้อย่าอัศจรรย์...เหตุใดลูกของพวกเขาจึงต้องมีชะตากรรมเช่นนี้ และรอดชีวิตได้อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
ได้ติดตามคุณครูไม่ใหญ่เล่าในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ถ่ายทอดทาง DMC อย่างต่อเนื่อง ทำให้รู้จักชีวิตหลังความตายว่า ไปนรกไปสวรรค์ เขาไปกันยังไง?
กรรมใดทำแล้ว ไม่เดือดร้อนภายหลัง ทั้งผู้กระทำก็เบิกบานสำราญใจ ได้เสวยผลของการกระทำ กรรมนั้นดี
คำถาม : เมื่อเร็วๆ นี้มีข่าวชาวบ้านตีงูตายกว่า 30 ตัว เหตุเพราะเลื้อยเข้าไปในบ้านเค้า ในข่าวบอกว่า งูมาเข้าฝันและขู่อาฆาต ในกรณีนี้ถ้าขอขมา กรรมก็จะเบาบางลงใช่มั้ยค่ะ
ต่อจากตอนที่แล้ว.....สำหรับบุพกรรมที่ทำให้คุณอาต้องมาป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่ลำคอนั้น ทั้งนี้ก็เป็นเพราะวิบากกรรมที่คุณอาได้เคยทำผิดทำพลาดเอาไว้ในพุทธันดรที่ผ่านมาได้ช่องตามมาส่งผล เรื่องก็มีอยู่ว่า...
นรกของคนที่ชอบสูบบุหรี่ ดื่มสุรา คนที่ชอบสูบบุหรี่ ดื่มสุรา เมื่อตายแล้วจะต้องตกไปนรกทนทุกข์ทรมานแสนสาหัส หมอกควันพิษมีฤทธิ์กัดกินร่างกายอยู่ตลอดเวลามีแท่งบุหรี่เหล็กร้อนหล่นลงมาใส่ร่างกายสัตว์นรก
ปรากฏการณ์มหาปีติ "อัศจรรย์...ตะวันแก้ว" ตัวอย่างของผู้ประสบกับเหตุการณ์อัศจรรย์ตะวันแก้ว ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2541 คุณสุวรรณีอธิบายภาพที่เห็นขณะนั้นว่า เป็นมหัศจรรย์สวรรค์แท้ๆ ช่างเป็นภาพที่สวยงาม พูดอธิบายไม่ถูก แล้วเธอตั้งจิตอธิษฐาน
บุคคลจะอายุยืนเพราะทรัพย์ก็หาไม่ จะละความแก่ไปเพราะทรัพย์ก็หาไม่ นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวชีวิตว่าเป็นของน้อย ไม่ยั่งยืน มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา คนพาลถูกอารมณ์ที่ไม่พอใจเบียดเบียน ย่อมอยู่เป็นทุกข์เพราะความเป็นพาล ส่วนนักปราชญ์ถูกผัสสะถูกต้องแล้วย่อมไม่หวั่นไหว ปัญญาจัดว่าประเสริฐกว่าทรัพย์ เพราะปัญญาเป็นเหตุให้บรรลุพระนิพพาน แต่คนพาลไม่ปรารถนาจะบรรลุ พากันทำความชั่วต่างๆ วนเวียนอยู่ในภพน้อยภพใหญ่เพราะความหลง ผู้ใดทำความชั่วเพราะความหลง ผู้นั้นจะต้องเวียนตายเวียนเกิด อยู่ในวัฏสงสารร่ำไป