ตั้งแต่ลูกตั้งครรภ์ลูกก็สวดมนต์ทำวัตรนั่งสมาธิดู DMC ทุกวัน อยู่ในบุญตลอด จนกระทั่งสิงหาคม 2555 ลูกก็คลอดลูกชายคือน้องไบร้ท์ ซึ่งปกติเด็กพึ่งคลอดออกมา..จะต้องหลับตาและร้องไห้ แต่คุณหมอทำคลอดบอกว่า น้องไบร้ท์ออกมาแล้วลืมตาเลยและยังส่งยิ้มให้คุณหมอด้วย จนหมอต้องเอาไปทำให้ร้องไห้เพื่อขยายปอดเด็ก พอน้องไบร้ท์ อายุได้ 3 วัน คุณตาก็ขับรถพาน้องไบร้ท์มาเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ทันที และก็ยังพาน้องไบร้ท์มาวัดทุกวันอาทิตย์ด้วย
หลวงพ่อคะ แต่ก่อนลูกก็มีบ้าน มีรถใช้อยู่ดีๆค่ะ แต่พอมาทำธุรกิจขายตรง ชีวิตก็พลิกเลยค่ะ แต่ไม่ใช่พลิกรุ่งนะคะ แต่เป็นพลิกร่วงค่ะ..หล่นตุ๊บลงมา จนติดหนี้ติดสิน ทั้งบ้านทั้งรถโดนยึดไม่เหลือเลยค่ะ ลูกจึงต้องผันตัวเองมาเป็นแม่ค้าแผงลอยเร่ร่อนขายของตามตลาดนัด
ลูกและครอบครัวสร้างบารมีกับหมู่คณะครั้งแรก ในงานทอดกฐินสร้างอาคาร60ปี พระราชภาวนาวิสุทธิ์ ปีพ.ศ.2546 ที่วัดพระธรรมกายโตเกียวค่ะ ครอบครัวเราเป็นครอบครัวธรรมกายเจ้าค่ะ เพราะลูกจะชักชวนทุกคนให้สั่งสมบุญร่วมกันโดยตลอด แม้ปัจจุบันจะต้องทำหน้าที่ลูกสะใภ้ ดูแลคุณพ่อของสามีที่กำลังป่วยแต่ลูกก็ไม่ลืมที่จะจัดสรรเวลาไปทำบุญที่วัดเสมอค่ะ
หลวงพ่อค่ะ ลูกเพิ่งเข้าใจว่าการทำบุญมันปลื้มแบบนี้นี่เอง รู้สึกมีความสุขมาก แม้ลูกจะเป็นเพียงแม่ค้าแผงลอยหาเช้ากินค่ำก็สามารถทำบุญใหญ่กับเขาได้ หลวงปู่นี่ศักดิ์สิทธิ์จริงๆเลยนะเจ้าค่ะ และตั้งแต่ลูกทำบุญเป็นประธานกองกฐินไป ยอดขายของร้านลูกก็ไม่ตกเลยนะคะ ทั้งๆที่ช่วงนี้เศรษฐกิจแย่มาก
ลูกเข้าวัดตั้งแต่สมัยยังเป็นนักศึกษา ช่วงนั้นลูกก็เหมือนเด็กทั่วไปที่ยังไม่รู้เรื่องราวความจริงของชีวิต แต่ได้มีโอกาสเจอกับคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย ลูกเห็นคุณยายอาจารย์ฯ ตอนนั้นท่านแข็งแรงมาก ท่านมักจะเดินมาทักทาย ซึ่งท่านเป็นต้นบุญต้นแบบในการปฏิบัติธรรม และมีจิตเมตตาคอยอบรมสั่งสอนลูกศิษย์ด้วยความรักความเอาใจใส่มาโดยตลอด
หลวงพ่อคะ..ชีวิตลูกยึกๆ ยักๆ ขึ้นลงยังไงบอกไม่ถูกค่ะ คือ เดี๋ยวจน เดี๋ยวรวย เพราะก่อนลูกเข้าวัดลูกทำธุรกิจขายส่งน้ำมันมีรายได้ดีมาก แต่อยู่ๆ ก็จนลงอย่างฮวบฮาบค่ะ เพราะอยู่ดีไม่ว่าดีลูกเอาเงินกำไรและเงินหมุนทั้งหมดไปทุ่มลงทุนซื้อที่ดินและตึกแถวไว้เยอะแยะเลยค่ะ ทำให้ไม่มีเงินหมุนในธุรกิจ
หลวงพ่อคะ ตั้งแต่เด็ก..ชีวิตของลูกไม่มีทางเลือกอะไรเลยค่ะ เหมือนเป็นชีวิตที่ถูกจับโยนเข้าไปสู่ภาวะอันเลวร้ายตลอดเวลา เมื่อคุณแม่ฆ่าตัวตาย ลูกจึงกำพร้าแม่ตั้งแต่เล็ก และคุณพ่อก็เป็นเพียงข้าราชการเงินเดือนน้อย ต้องกู้หนี้ยืมสินมาเป็นค่าใช้จ่าย เพื่อเลี้ยงทุกชีวิตที่เหลืออยู่ บางวันลูกไม่มีเงินค่ารถ หลังเลิกเรียนก็ต้องเดินกลับบ้าน
หลวงพ่อครับ ผมเรียนจบด้านวิศวะก่อสร้าง สมัยที่ทำงานแรกๆผมก็มีฝันว่าสักวัน “เราจะต้องเป็นเจ้าของกิจการให้ได้” แม้ตอนนั้นผมจะยังเป็นแค่ลูกน้องเขาก็ตาม ผมจะต้องไปให้ถึงจุดนั้นให้ได้ครับ
