เมื่อใดแล ธรรมทั้งหลาย ปรากฏแก่พราหมณ์ผู้มีความเพียรเพ่งอยู่ เมื่อนั้น ความสงสัยทั้งปวงของพราหมณ์นั้น ย่อมดับหายไป เพราะมารู้ชัดธรรมพร้อมทั้งเหตุ...
ตัวอย่างชีวิตของยอดนักสร้างบารมี ผู้อุทิศตนรับใช้งานพระพุทธศาสนาจนวาระสุดท้ายของชีวิต
วันสุดท้ายของชีวิต คือ วันตัดสินการกระทำทั้งชีวิตของเรา ทำดีเป็นนิจไปสุคติ ทำชั่วเป็นปกติไปอบาย
น้องจัมโบ้ อาสาสมัครผู้รักบุญ...ไฟคลอก...ตายแล้วไปไหน
เมื่อใจหยุดนิ่งเข้าไปถึงธรรมกายแล้ว เราจะเปรียบเทียบได้ เห็นชัดด้วยตนเองว่า กายธรรมนี้เป็นขันธวิมุตติที่หลุดพ้นจากขันธ์ห้า เป็นกายที่พ้นจากไตรลักษณ์ ออกนอกภพสาม เป็นธรรมขันธ์ คือ ทั้งก้อนกายมีแต่ความบริสุทธิ์ล้วนๆ เป็นธาตุล้วนๆ ธรรมล้วนๆ ควรยึดไว้เป็นที่พึ่งที่ระลึก
ใครๆไม่อาจสามารถจะเอาชนะความแก่ความตายนั้น ด้วยการสู้รบด้วยเวทมนต์ เวทมนต์คาถาใดๆ วิชาพราหมณ์ เวทมนต์กลคาถาใดๆ ไม่อาจสามารถจะสู้รบกับความแก่ความตายนั้นได้ หรือจะสู้รบด้วยทรัพย์ มีทรัพย์ จะเอาทรัพย์ไปไถ่ถอนตัว แก้ความแก่ความตาย เรื่องความแก่ความตายไม่มีทางสู้ ไม่มีทางแก้ทีเดียว จะแก้อย่างไรก็แก้ไม่ได้
พอดำริเช่นนั้นแล้ว สุภัททปริพาชกจึงเข้าไปหาพระอานนท์ ที่ดงป่าไม้สาละของพวกมัลลกษัตริย์ เพื่อกล่าวถึงความตั้งใจของตน ที่จะเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า เพื่อทูลถามปัญหาที่ค้างคาใจ แต่ก็ถูกพระอานนท์กล่าวห้ามถึง ๓ครั้ง เพราะท่านเกรงว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าจะทรงลำบากพระวรกาย เนื่องจากพระพุทธองค์กำลังอาพาธ จึงไม่อยากให้ใครมารบกวน
ชายคนหนึ่ง...เขามีเรื่องราวฝังใจกับแม่ผู้ให้กำเนิด เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อตอนที่เขาอายุราว 4ขวบ เงินของแม่ได้หายไป 3-4บาท ท่านคิดว่าเขาเอาไป ได้ทุบตีเขาอย่างรุนแรง เพื่อจะให้เขารับสารภาพ แต่เขาไม่ยอมเนื่องจากไม่ได้ทำความผิด...แม่ของเขา ไม่ค่อยชอบเขาตั้งแต่เขาเกิด เพราะท่านกล่าวหาว่า เขาเกือบทำให้ท่านต้องเสียชีวิตในตอนที่คลอดเขา...อะไร คือสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูกคู่นี้เป็นเช่นนี้ ที่นี่...มีคำตอบ
สามีภรรยาคู่หนึ่ง...สามีต้องเป็นคนเลี้ยงลูก และดูแลบ้าน ประดุจพ่อศรีเรือน ในขณะที่ภรรยาออกไปทำงานหาเงินเลี้ยงดูครอบครัว เรื่องนี้มีเหตุมาอย่างไร...ผลประโยชน์ที่ได้จากการอาศัยตำแหน่งหน้าที่ ซึ่งเรียกว่า “เงินตามน้ำ” หากนำมาทำบุญ จะได้บุญหรือไม่ อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
รอยเท้าของสัตว์ทั้งหลาย ผู้สัญจรไปบนแผ่นดิน ชนิดใดชนิดหนึ่ง ทั้งหมดนั้นย่อมถึงความประชุมลงในรอยเท้าช้าง บัณฑิตกล่าวว่า รอยเท้าช้าง เลิศกว่ารอยเท้าสัตว์ทั้งหลาย เพราะเป็นรอยใหญ่ แม้ฉันใด กุศลธรรมเหล่าใดเหล่าหนึ่งทั้งหมดนั้น มีความไม่ประมาทเป็นมูล รวมลงในความไม่ประมาท บัณฑิตกล่าวว่า ความไม่ประมาท เลิศกว่ากุศลธรรมทั้งหลาย
