การบ้านที่คุณครูไม่ใหญ่มอบใหกับนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ต้นไม้แม้ไม่มีจิตยังกลับกลายได้ ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ที่มีจิตใจ น้ำหยดลงหินทุกวัน หินยังกร่อนได้ เสาศิลา เมื่อมีคนมาโยก เสาศิลายังสั่นคลอนได้ คนหรือสิ่งของใกล้ตัวก็เช่นเดียวกัน มีผลต่อเรามาก เราจึงควรคบหานักปราชญ์บัณฑิต หมั่นหาโอกาสไปสนทนากับสัตบุรุษ และสัตบุรุษที่แท้จริงที่มีอยู่ในตัวเรา คือ พระธรรมกาย
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา สิ่งที่เป็นปัญหาสำหรับชีวิต คือ ฉันไม่รู้ว่าอะไรคือความสุข เพราะไม่ชอบกิน ไม่ชอบเที่ยว ไม่ชอบดูหนัง การเป็นมนุษย์ก็ทุกข์มากพออยู่แล้ว แต่การไม่รู้ว่า อะไรคือความสุข มันคือความทุกข์ที่ทรมานยิ่งกว่า
