ถ้าเราช่วยกันเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้อย่างนี้ จึงจะเรียกได้ว่าเป็นการจรรโลงโลกไว้ให้เป็นสถานที่ที่มนุษย์มีโอกาสสร้างความสุขความเจริญให้แก่ชีวิตตนต่อไปได้
นับถอยหลังอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเวลาสว่าง ชั่วโมงทอง ของโครงการประกวดสามเณรแสดงธรรมในรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ....
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเล็งเห็นคุณค่าของเวลาชีวิต และทรงให้แนวทางแก่พระภิกษุในพระพุทธศาสนาในการบริหารเวลา ดังนี้....
ถ้าพูดภาษาชาวบ้านก็เกี่ยวกับการรักษารูปของเรา คือ เรื่องการแต่งเนื้อแต่งตัวและกิริยามารยาทต่าง ๆ ซึ่งของพระภิกษุท่านว่าไว้อย่างนี้ ข้อ ๑-๒ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักนุ่ง-จักห่มให้เรียบร้อย”
หากในหนึ่งวัน ไม่มีชั่วโมงที่ 25 หรือเราไม่สามารถต่อชีวิตหลังความตายได้แม้เพียง 1 ชั่วคืน เราควรเพิ่มคุณค่าให้กับเวลาที่เราได้มาอย่างจำกัด
หลังจากนั่งสมาธิกับคุณยายได้ไม่นานท่านก็พบคำตอบที่เฝ้าค้นหามาตลอดว่า "คนเราเกิดมทำไม อะไรคือเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิต" ซึ่งการปฏิบัติธรรมกับคุณยายทำให้ท่านพบคำตอบแล้วว่า “คนเราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี และพระนิพพาน คือเป้าหมาย ชีวิตอันสูงสุดของทุกชีวิต” นั่นเอง
ชนพาลทั้งหลายผู้ไม่รู้แจ้ง พากันลุ่มหลงอยู่ในโลกนี้ ความมืดตื้อย่อมมีแก่ชนพาลทั้งหลายผู้ถูกอวิชชาหุ้มห่อแล้ว ผู้ไม่เห็นอยู่ ส่วนนิพพานเป็นธรรมชาติเปิดเผยแก่สัตบุรุษผู้เห็นอยู่ เหมือนอย่างแสงสว่าง ฉะนั้น ชนทั้งหลายเป็นผู้ค้นคว้า ไม่ฉลาดต่อธรรม ย่อมไม่รู้แจ้งนิพพานที่มีอยู่ในที่ใกล้ ชนทั้งหลายผู้ถูกภวราคะครอบงำแล้ว แล่นไปตามกระแสภวตัณหา ผู้เข้าถึงวัฏฏะอันเป็นบ่วงแห่งมารเนืองๆไม่ตรัสรู้ธรรมนี้ได้โดยง่าย
บางคนเข้าวัด มีโอกาสได้ศึกษาธรรมะมากมาย ดูเผิน ๆ เหมือนเป็นผู้ประสบความสำเร็จในการสร้างบารมี ดูเหมือนเป็นคนโชคดีที่ได้มารู้จักธรรมะ แต่แท้จริงแล้วถ้าเราเข้าวัดพระธรรมกายแล้วยังไม่เข้าถึงพระธรรมกาย ถือว่ายังไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตนักสร้างบารมีอย่างสมบูรณ์
วิชาของชีวิต คือการศึกษาธรรมปฏิบัติฝึกในให้บริสุทธิ์หยุดนิ่ง เข้าสู่ความสุขภายในอันจะนำมาซึ่งปัญญาที่สว่างไสว และ.....
ท่านมหาเสนาบดีจะศึกษาค้นคว้าธรรมะภาคปริยัติต่างๆ จากคัมภีร์โบราณในพระพุทธศาสนา ควบคู่ไปกับการประพฤติปฏิบัติธรรมอยู่เสมอ
