เรื่องราวชีวิตของครอบครัวชาวจีน...หญิงชาวจีนคนหนึ่ง โชคดีกว่าพี่น้องคนอื่นๆ ได้รับการศึกษาถึงระดับมหาวิทยาลัย ด้านอักษรศาสตร์ภาษาจีน ทั้งๆที่คุณแม่ของเธอไม่สนับสนุน...เมื่อเธอแต่งงานมีครอบครัว เธอก็ยังได้สามีที่เอาอกเอาใจ ไม่เคยขัดใจเธอเลย...และอุทาหรณ์ของการผูกโกรธ...ด้วยเหตุที่เคยผูกโกรธกันมาข้ามชาติทำให้แม้ในชาตินี้จะเป็นพ่อ-แม่-ลูกกัน แต่ก็มีเหตุให้หมางเมินกัน เหมือนคนไม่รู้จัก...และคำถาม การที่เอากายหยาบมานั่งสมาธิในสภาขณะที่มหาปูชนียาจารย์ กำลังคุมบุญให้อยู่ กับการนั่งสมาธิฟังเสียงถ่ายทอดในออฟฟิศเพียงลำพัง อย่างไหนจะได้บุญมากกว่ากัน...ที่นี่...มีคำตอบ
ในตอนนี้เรามาศึกษาวิธีแก้ความยากจนข้ามชาติของมหาทุคตะกัน ต่อ ว่าเขามีวิธีการอย่างไร ถึงตอนที่ มหาทุคตะ ออกปากรับคำที่จะเลี้ยงพระภิกษุรูปหนึ่งในจำนวน ๒๐,๐๐๐ รูปแล้ว เขารีบกลับบ้านไปชักชวนศรีภรรยาคู่ทุกข์คู่ยาก ให้ร่วมกันเป็นเจ้าภาพเลี้ยงพระสัก ๑ รูป ภรรยาก็ไม่ขัดข้อง และกล่าวอนุโมทนาว่า พี่คิดถูกแล้ว เมื่อชาติก่อนเราไม่ได้ให้อะไรๆ ชาตินี้จึงต้องเกิดเป็นคนยากจน
