ขนาดลูกศิษย์รุ่นจิ๋วของหลวงปู่ยังทรงอภิญญา สามเณรน้อย..ทำแผ่นดินไหว สามเณรน้อย..ตาทิพย์
ปรากฏการณ์มหาปีติ "อัศจรรย์...ตะวันแก้ว" ตัวอย่างของผู้ประสบกับเหตุการณ์อัศจรรย์ตะวันแก้ว ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2541 คุณสุวรรณีอธิบายภาพที่เห็นขณะนั้นว่า เป็นมหัศจรรย์สวรรค์แท้ๆ ช่างเป็นภาพที่สวยงาม พูดอธิบายไม่ถูก แล้วเธอตั้งจิตอธิษฐาน
อัศจรรย์ตะวันแก้ว วันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2541 และอัศจรรย์ตะวันแก้ว วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ทุกคนตกตะลึงยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้า อะไรนั่น หลวงพ่อพระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) ปรากฏอยู่บนท้องฟ้า มีดวงอาทิตย์อยู่ตรงกลางท้องของท่าน มีรัศมีเป็นประกายเหมือนเพชร แวบวาบ ล้อมรอบสวยงามมาก
ด้วยมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่นี้เอง ทำให้ท่านต้องแก้โจทย์ที่ยากและยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยท่านต้องคิดว่า จะใช้วิธีการใด... ถึงจะทำให้ตัวเท่าและสรรพสัตว์ทั้งหมดทั้งมวลพ้นจากภพ 3 และจะต้องทำอย่างไร..ถึงจะรื้อวัฏสงสาร เพื่อไม่ให้มนุษย์ทุกคนกลับมาเกิด แก่เจ็บ ตายอีก...!!!
ขอเชิญร่วมเป็นเจ้าของบุญใหญ่ เป็นเจ้าภาพถวายภัตตาหารพระภิกษุ-สามเณรวัดพระธรรมกาย และศูนย์สาขาทั่วโลกทุกวัน กว่า 3,500 รูป ณ หอฉันคุณยายอาจารย์ฯ วัดพระธรรมกาย
พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ฉายา จนฺทสโร หมายถึง ผู้นำแสงสว่างมาสู่โลก ประดุจพระจันทร์ส่องสว่างยามราตรี เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ฝ่ายวิปัสสนาธุระ มีนามตามสัญญาบัตรประกอบพัดยศสมณศักดิ์ว่า พระมงคลเทพมุนี ศรีรัตนปฏิบัติ สมาธิวัตรสุนทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
เรื่องราวของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ พระมงคลเทพมุนี สด จันทสโร ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย มาเรียนรู้ความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของท่าน ความศักดิ์สิทธิ์ของวิชชาธรรมกาย...ท่านให้ร่มเงา เพื่อให้เราร่มเย็น เฉกดังเช่นธรรมเมฆบนนภา
พิธีจุดประทีปโคมลอยวิสาขบูชา เฉลิมฉลองพุทธชยันตีเพื่อสันติภาพโลก จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 3 ในวันที่ 6 พ.ค. พ.ศ. 2555 ณ ลานซาเกต เมืองทาเน่ ประเทศอินเดีย
เดิมทีหมอปุ้ยเป็นคนแอนตี้วัดมากค่ะ แต่หลังจากที่ลูกชวนหมอปุ้ยไปนั่งสมาธิที่พนาวัฒน์ ในปี พ.ศ.2546 หมอปุ้ยก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยค่ะ คือ รักบุญ กลัวบาป ชอบนั่งสมาธิมาก
จากเดิมผมทำธุรกิจผลิตเฟอร์นิเจอร์ส่งออก แต่พอทำไปทำมา รู้สึกเบื่อหน่ายกับโลกธุรกิจที่วุ่นวายเหมือนโลกมายา อีกทั้งพอเห็นเพื่อนในวงการเดียวกัน ที่รวยแต่เครียดหนักจนเส้นโลหิตในสมองแตก ผมจึงฉุกคิดได้ว่า ผมควรเอาเวลาที่เหลืออยู่ มาแสวงหาความสุขที่แท้จริงของชีวิตดีกว่า