การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา แม้มาจากต่างที่ต่างวัยต่างภาษา แต่สิ่งที่ได้พบเหมือนๆกัน นั่นคือความสุข
ค้นพบความสำคัญของ "คารวะ 7" ที่นำพาเราไปสู่สัจธรรมและนิพพาน ด้วยการเคารพในสิ่งที่สำคัญในชีวิต.
คำถาม : จะทำอย่างไรกับคนที่มีความทุกข์ก่อนถึงอยากจะวัด แต่เวลามีความสุขไม่อยากมาคะ
ร่างกายของเรานี้ประกอบด้วยธาตุสี่ที่ไม่บริสุทธิ์จึงเสื่อมสลายตลอดเวลา ทำให้ต้องหา ธาตุสี่จากภายนอกมาเติมเข้าไปอยู่เรื่อย ๆ ไม่มีสิ้นสุด ดังที่เราต้องประกอบกรรมต่าง ๆ เพื่อการเติมธาตุสี่ แต่กายนั้นก็ทำกรรมตามที่ใจของเราเป็นตัวสั่งการ ส่วนของใจทำหน้าที่รู้และคิด ส่วนของกายพูดและทำ
"การทำสมาธิปฏิบัติธรรม" จะให้ได้ผลดี ต้องวางใจให้สบายๆ ผ่อนคลาย นิ่งๆ นุ่มๆ ละมุนละไมอย่างต่อเนื่อง แล้วใจจะเข้าไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เมื่อหยุดแล้วจะเป็นตัวสำเร็จ ที่ทำให้พบแสงสว่าง พบดวงธรรมและเข้าถึงพระธรรมกายในที่สุด ซึ่งการเข้าถึงพระธรรมกายนั้น ไม่ว่าคนเชื้อชาติใด พูดภาษาอะไร นับถือศาสนาอะไร ถ้าทำอย่างถูกวิธีและต่อเนื่องสม่ำเสมอ ก็สามารถปฏิบัติจนเข้าถึงได้ทั้งสิ้น ดังตัวอย่างบุคคลต่อไปนี้ ที่มีผลการปฏิบัติธรรมอยู่ในขั้นดี มีแววว่าจะเข้าถึงธรรมได้ไม่นานเกินรอ
1.ผมชื่อ สามเณรสิริวุฒิ วอขวา หรือ สิงโต อายุ 8 ขวบ 2.ผมชื่อ สามเณรดานิช เสรีรักษ์ ชื่อเล่นตะวัน ครับ 3.ผมชื่อ สามเณรชัฐรา หมันเทศมัน หรือ เอิต
หากเราเข้าถึงธรรมก่อนตาย เข้าถึงดวงธรรมหรือองค์พระ เมื่อถึงวันหมดอายุขัย เราจะไม่หวาดหวั่นต่อมรณภัยอย่างบางคนทำบาปไว้มาก นอกจากจะทรมานจากการเจ็บป่วยในวาระสุดท้ายของชีวิตแล้ว ยังเห็นภาพกรรมนิมิตไม่ดีที่เคยทำไว้ในอดีตมากมาย จึงหวาดหวั่นต่อมรณภัย เนื่องจากไม่รู้ว่าหลังตายแล้วจะไปไหน
พระอริยบุคคลเหล่าใด ในศาสนาของพระพุทธเจ้า ปฏิบัติดีแล้ว มีใจมั่นคง ไม่หวั่นไหว ปราศจากความอาลัยทั้งปวง พระอริยบุคคลเหล่านั้น บรรลุพระอรหันต์แล้ว เข้าถึงพระนิพพาน เสวยสุขอยู่ รัตนะนี้เป็นรัตนะอันประณีตในพระอริยสงฆ์ ด้วยสัจจะวาจานี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทั้งหลาย
ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่งถึงพระพุทธเจ้า ว่าเป็นที่พึ่ง ชนเหล่านั้น จักไม่ไปสู่อบายภมู้ิ ละกายมนุษย์แล้ว จักยังหมู่เทวดาให้บริบูรณ์
ชนเหล่าใดเที่ยวจาริกไปยังเจดีย์ มีจิตเลื่อมใสในพระตถาคต ครั้นทำกาละแล้ว ชนเหล่านั้นทั้งหมด เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก จักเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์
