เมื่อก่อนเรากำพร้า เลี้ยงชีพโดยความลำบาก เราไม่มีอะไรจะให้ทาน เรือนของเราอยู่ใกล้เรือนของเศรษฐี พวกวนิพกถามถึงเรือนเศรษฐีกะเรา เราได้ชี้ทางบอกเรือนของเศรษฐี ฝ่ามือของเราจึงให้สิ่งที่น่าปราถนา ผลบุญย่อมสำเร็จที่ฝ่ามือของเรา
ผมเกิดมาเป็นลูกกำพร้า โยมแม่เสียชีวิตตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก ส่วนโยมพ่อก็ไม่รู้หายไปไหน ทิ้งให้ผมอยู่กับตาและยาย ซึ่งผมก็เรียกตาว่าพ่อ เรียกยายว่าแม่ แต่สมัยก่อนท่านเอาแต่ทำงาน ไม่ค่อยมีเวลาดูแลผม ผมรู้สึกเหงา เฉาชีวิตสุดๆ
หลวงพ่อครับผมเป็นผู้ชายธรรมดา ที่ไม่ธรรมดาครับ เพราะตั้งแต่ 5ขวบ โยมพ่อกับโยมแม่เกิดปลื้มอะไรก็ไม่ทราบ เอาผมไปปล่อยไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
เรื่องราวของนักรบแห่งกองทัพธรรมท่านหนึ่ง...อดีตเคยเป็นนักมวยที่มี่ความสามารถ ชกชนะมากกว่าแพ้ ผ่านเวทีการชกมาอย่างโชกโชน...ท่านต้องกำพร้าพ่อตั้งแต่ยังเล็ก แต่ยังมีพ่อเลี้ยงให้ความอุปถัมภ์มาอย่างดี...เมื่อได้มาเจอกับหมู่คณะ จึงเกิดความศรัทธาอย่างแรงกล้า และในที่สุดก็ได้มาบวชสร้างบารมีกับหมู่คณะ...และกับคำถาม “คนที่เป็นนักมวยในระดับแชมป์ มีบุญหรือบาปใดส่งผลให้ได้เป็นแชมป์”...
ผู้หญิงคนหนึ่ง...คุณพ่อของเธอ ต้องกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก หาเงินส่งตัวเองเรียนหนังสือ ด้วยการเป็นนักมวยสมัครเล่น จนจบครู ทำให้ท่านนิยมชมชอบในเรื่องหมัดๆมวยๆ เป็นอย่างมาก...เมื่อมีลูกจึงได้ปลูกฝังเรื่องการชกมวยให้กับลูกๆ รวมทั้งเธอซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวของท่านด้วย...นอกจากจะชอบเรื่องมวยแล้ว ครอบครัวของเธอยังเป็นศิลปิน ชอบร้องเพลง...ตัวเธอเอง ก็เคยได้รับรางวัลที่ 1 ในการประกวดร้องเพลงของโรงเรียน จนมีคนมาทาบทามให้ไปเป็นนักร้องอาชีพ แต่เธอมีเป้าหมายชีวิตที่สูงกว่า คือการมาเป็นอุบาสิกา ทำงานให้พระศาสนา ณ วัดพระธรรมกาย...
ชายคนหนึ่ง หลังจากเกิดมาได้ไม่นานก็ต้องเป็นกำพร้าทั้งพ่อและแม่ ต่อมาแม้มีโอกาสได้เรียนหนังสือ แต่ก็ไม่สามารถอ่านออกหรือเขียนได้เลย ประกอบอาชีพอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ จนในที่สุดต้องไปหาเลี้ยงชีพด้วยมิจฉาอาชีวะ...ด้วยการที่ได้ลูกชายเป็นกัลยาณมิตร ทำให้เขาเลิกอาชีพอันไม่สมควร และได้มาเจอกับหมู่คณะ ได้ทำบุญ ได้ดูรายการดีๆจาก DMC…ต่อมา เขาล้มป่วย และเสียชีวิตในที่สุด ก่อนตายใจเกาะเกี่ยวในบุญกฐินจักรพรรดิเป็นอย่างมาก น่าเสียดายที่เขาได้ร่วมบุญเพียงบางส่วน แต่ไม่มีโอกาสมาร่วมงาน เพราะมาเสียชีวิตไปเสียก่อน
ผู้ชายคนหนึ่ง ต้องกำพร้าพ่อและแม่ จนต้องหาเงินเรียนหนังสือด้วยตัวเองตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ม.4…พอเรียนมหาวิทยาลัยปีที่ 1 จึงรู้ว่า ตัวเองมีความเบี่ยงเบนทางเพศ ชอบมีความสัมพันธ์กับเพศเดียวกัน...เขาหารายได้ด้วยการทำงานในบาร์เกย์ ขายบริการให้กับผู้ที่มีรสนิยมแบบเดียวกัน...ตัวเขาเองทราบดีว่า การมีชีวิตแบบนี้เป็นทุกข์ และรู้สึกกลัวว่า คนทั่วไปจะรู้ความจริงว่าเขาเป็นแบบนี้...ต่อมา เขาคิดว่าตัวเองอาจจะเป็นโรคร้าย...เขาควรจะหาทางออกให้กับชีวิตของตัวเองอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอเกิดที่ประเทศลาว ต้องกำพร้าแม่ตั้งแต่ยังเด็ก คุณพ่อก็มีภรรยาใหม่และมีลูกติดมาด้วย เธอน้อยใจคุณพ่อที่ให้ความรักแม่เลี้ยงและลูกติดมากกว่าตัวเธอ เธอจึงประชดด้วยการหนีออกจากบ้าน เป็นเหตุให้ต้องมาตกระกำลำบากอยู่ในประเทศไทยระยะหนึ่ง ต่อมาก็ได้ไปใช้ชีวิตและมีครอบครัวที่ฝรั่งเศส...เมื่อเธอได้รู้จักกับหมู่คณะ จึงได้รู้จุดมุ่งหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์
หญิงชาวไต้หวัน...เธอต้องกำพร้าพ่อ ตั้งแต่ยังเด็ก แม่ของเธอต้องทำงานหนัก เพื่อหาเงินมาเลี้ยงลูกๆ ทั้งๆที่ไม่มีความรู้ ต่อมาแม่ของเธอมีสามีใหม่ เพื่อหวังว่าจะเป็นที่พึ่ง ช่วยกันหาเลี้ยงครอบครัว แต่ทุกอย่างกลับเลวร้ายลง...หลังจากพ้นมาจากพ่อเลี้ยง ได้อยู่กันพร้อมหน้าแม่-ลูก เธอกับแม่ก็ต้องมาทำงานหาเงินใช้หนี้ให้กับภรรยาของน้องชายอีก...เมื่อเธอมีคนรัก หวังว่า เขาคือคนที่ใช่ แต่แล้วก็ต้องผิดหวัง
