คำถาม : มีคุณโยมท่านหนึ่งถามมาว่าทำไมบางคนบางอย่างยิ่งเกลียดยิ่งเจอ เช่น ยิ่งไม่ชอบคนกินเหล้าแต่ก็ได้สามีขี้เหล้า ไม่ชอบสามีงี่เง่าแต่ก็เจอเป็นเพราะอะไรกันคะ
คำถาม : หนูมีน้าชายอยู่ที่บ้าน เวลาแกกินเหล้าเมามาก แล้วจะด่าหนู ด่าแม่ตัวเอง คุณยายหนูก็เบาหวานขึ้น เพราะไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย แกด่าทั้งคืนเสียงดังมาก บางครั้งหนูก็โต้ตอบ แกแช่งให้หนูตายโหง แต่หนูยกมือขึ้นจบหัว ให้คำพูดที่แกพูดกลับไปหาตัวเอง อย่างนี้หนูบาปไหมคะ ทำอย่างไรหนูจะเฉยต่อคำด่าของน้าได้คะ?
พ่อเป็นคนอารมณ์ดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ กินเหล้า เจ้าชู้ แต่ก็เกลียดการพนัน มีอาชีพเกษตรกร ทำสวน ขายเหล้า ขายข้าว ขายยา
คนมีบุญนั้น ไม่จำเป็นต้องเพียบพร้อม อาจจะเป็นคนจนหรือคนรวย ไม่จำเป็นต้องเพอร์เฟค คนที่เขามีกรรม สูบบุหรี่กินเหล้า ถ้าเอามาขัดเกลา เขาก็เป็นคนดีได้
คุณพ่อ เป็นคนขยันทำงาน ใจดี รักครอบครัว ไม่เจ้าชู้ ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มัธยัสถ์ ท่านรักและผูกพันกับคุณแม่มากแม้ว่าจะโดนคลุมถุงชนให้แต่งงานกับคุณแม่ก็ตาม ท่านทั้งสองอยู่ร่วมกันเป็นเวลาถึง 48 ปี
มีครั้งหนึ่ง ขี้เมาที่กินเหล้าด้วยกัน ตามมาขอลูกจากสามีถึงที่บ้าน สามีของลูกก็ร้องไห้ แล้วบอกกับชายคนนั้นว่า “แล้วแต่ตัวลูก” ลูกจึงไล่ชายคนนั้นไป ไม่ว่าลูกจะทำให้สามีเสียใจแค่ไหน เขาก็ไม่เคยโกรธลูกเลย เวลานั่งรถไปด้วยกัน เขาก็จะเปิดเพลง “วันใดขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก” ลูกเห็นน้ำตาของเขา ไหลลอดแว่นออกมา ลูกจำได้ติดตา
จากนั้นมา ลูกจึงประชดชีวิต กินเหล้า เที่ยวกลางคืนแบบไม่ยอมกลับบ้าน เจ้าชู้ควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้า นับๆ ดูแล้วก็ราวๆ 20 คน ลูกคิดจะทำให้ผู้ชายหลาย ๆ คนผิดหวังในตัวลูก
การกระทำของเราตอนมีชีวิต จะมีผลต่อชีวิตหลังความตายอย่างไร...ชายคนหนึ่ง เป็นคนใจดี ยิ้มแย้มแจ่มใส สวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็น และตักบาตรทุกวัน อาชีพหลักคือ เป็นมัคทายก มักชอบทำความสะอาดพื้นที่ของวัดเป็นประจำ...ชายอีกคนหนึ่ง เป็นพ่อที่รักลูกมาก แต่ชอบดื่มเหล้าเป็นอาจิณ พอเมานิสัยก็เปลี่ยน ไม่มีเงินซื้อเหล้าก็เอาที่นาไปขาย แม้เป็นอัมพาตซีกขวา ก็ยังกินเหล้า...ชีวิตหลังความตายของชายทั้งสองคนนี้ เป็นอย่างไร
กัลฯ สายชล กระจ่างวงศ์ เธอสนใจแต่พระ เธอสนใจแต่วัด เธอสนใจแต่สมาธิ จนสามีน้อยใจ จนกินเหล้าเมามาย แต่เธอกลับนิ่งเฉย ฝึกสมาธิต่อไป จนกระทั่งเห็นองค์พระในกายสวยใสยิ่งกว่าเพชรผุดเป็นสาย และท้ายสุด เธอได้พบกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ และได้อาราธนาขอบารมีธรรมของท่าน ให้สามีของเธอได้มาเดินทางสายเดียวกับเธอเสียที...