พระราชาปรารถนาจะทำให้โลกในยุคนั้น เต็มไปด้วยคนดีมีศีลธรรม โดยปราศจากคนภัยคนพาลและโจรผู้ร้ายทั้งหลาย เป็นต้น เพื่อที่ทุกคนในโลกจะได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างผาสุก
การคบหาคนพาล ย่อมเป็นเหมือนบุคคลเอาใบไม้ห่อปลาเน่า แม้ใบไม้ก็มีกลิ่นเหม็นฟุ้งไปฉะนั้น ส่วนการคบหาสมาคมกับนักปราชญ์ ย่อมเป็นเหมือนบุคคลเอาใบไม้ห่อของหอม แม้ใบไม้ก็มีกลิ่นหอมฟุ้งไปฉะนั้น เพราะฉะนั้น บัณฑิตรู้ความเป็นบัณฑิตของตนดุจใบไม้สำหรับห่อ ไม่พึงเข้าไปคบอสัตบุรุษ พึงคบสัตบุรุษ อสัตบุรุษย่อมนำไปสู่นรก สัตบุรุษย่อมให้ถึงสุคติสวรรค์
ลูกชายของลูกต้องมาถูกใส่ร้ายจนเป็นคดีความนั้น เป็นเพราะเหตุในปัจจุบัน ที่ลูกชายของลูกได้ไปคบคนพาล แล้วก็ไปติดกระแสโลก ซึ่งก็เป็นผลทำให้กำลังบุญในตัวของเขาหย่อนลงไป
บุคคลจะอายุยืนเพราะทรัพย์ก็หาไม่ จะละความแก่ไปเพราะทรัพย์ก็หาไม่ นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวชีวิตว่าเป็นของน้อย ไม่ยั่งยืน มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา คนพาลถูกอารมณ์ที่ไม่พอใจเบียดเบียน ย่อมอยู่เป็นทุกข์เพราะความเป็นพาล ส่วนนักปราชญ์ถูกผัสสะถูกต้องแล้วย่อมไม่หวั่นไหว ปัญญาจัดว่าประเสริฐกว่าทรัพย์ เพราะปัญญาเป็นเหตุให้บรรลุพระนิพพาน แต่คนพาลไม่ปรารถนาจะบรรลุ พากันทำความชั่วต่างๆ วนเวียนอยู่ในภพน้อยภพใหญ่เพราะความหลง ผู้ใดทำความชั่วเพราะความหลง ผู้นั้นจะต้องเวียนตายเวียนเกิด อยู่ในวัฏสงสารร่ำไป
คนตายแล้วยังไม่ตาย ก็เพราะมีชีวิตอยู่อย่างไม่ประมาท ส่วนคนเป็นที่ตายแล้ว ก็เพราะมีชีวิตอยู่อย่างประมาท คนพาลชอบอยู่ด้วยความประมาท
คนพาลทั้งหลายผู้ไม่ถูกผูกมัด กล่าวขึ้นในที่ใด ย่อมถูกผูกมัดในที่นั้น ส่วนบัณฑิต แม้ถูกผูกมัดแล้ว กล่าวขึ้นในที่ใด ก็หลุดพ้นได้ในที่นั้น
คนพาลมีปัญญาทราม กระทำกรรมชั่วอยู่ ก็ไม่รู้สึกว่าได้ทำความชั่ว แต่เขาย่อมเดือดร้อนเพราะกรรมของตน เหมือนถูกไฟไหม้ ฉะนั้น
สำหรับเรื่องราวการสร้างบารมีของตัวลูกนั้น ตัวลูกก็เคยได้เกิดมาสร้างบารมีร่วมกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะในพุทธันดรก่อนๆ แต่ด้วยความที่ตัวลูกไปคบกับเพื่อนที่ไม่ดีที่เป็นคนพาลจึงทำให้ตัวลูกค่อยๆ ห่างหายจากการสร้างบารมีกับหมู่คณะไป
ต่อจากตอนที่แล้ว....เมื่อเพื่อนที่เป็นคนพาลของตัวลูก ได้เริ่มเข้ามาตีสนิทและเริ่มเข้ามามีบทบาทในชีวิตของตัวลูก มากขึ้นๆ ตัวเขาก็เริ่มทำตามแผนการที่ตัวเขาได้วางไว้ นั่นก็คือการขันอาสาตัวเอง เข้ามาช่วยเหลือกิจการของตัวลูก ซึ่งการเสนอตัวเข้ามาช่วยงานตัวลูกของเพื่อนคนนี้ ตัวเขาก็มุ่งหวังที่จะเข้ามาหาผลประโยชน์จากตัวลูกเป็นหลัก
คนพาลกระทำกรรมอันลามกอยู่ ย่อมไม่รู้สึก บุคคลที่มีปัญญาทรามย่อมเดือดร้อน เพราะกรรมทั้งหลายอันเป็นของตน เหมือนบุคคลที่ถูกไฟไหม้แล้วฉะนั้น
