มโหสถบัณฑิต ไม่ได้มองเพียงแค่ในชาตินี้เท่านั้น แต่ได้มองไกลออกไปถึงในภพชาติเบื้องหน้า เพราะเห็นชัดถึงคุณและโทษของทรัพย์ว่า ถ้าหากขาดปัญญาในการใช้สอยแล้ว ก็มีสิทธิ์ที่จะใช้ทรัพย์ไปในทางที่เป็นบาป เช่นนำไปเสียให้กับอบายมุข นำไปดื่มสุรา เล่นการพนัน และเที่ยวกลางคืนเป็นต้น ทรัพย์นั้นแทนที่จะเรียกได้ว่าเป็นทรัพย์สมบัติ แต่จะกลายเป็นทรัพย์วิบัติไป เพราะนำความวิบัติมาให้ทั้งในชาตินี้และชาติหน้า
คนพาล คือ คนที่มีใจขุ่นมัวเป็นปกติ เป็นผลให้มีความเห็นผิด ยึดถือค่านิยมผิดๆ และมีวินิจฉัยเสีย คือไม่รู้ว่าอะไรดี อะไรชั่ว อะไรควร อะไรไม่ควร
เชิญชวนสาธุชน ผู้มีบุญทุกท่าน ร่วมรับบุญ “ปักชำต้นกล้าเบญจทรัพย์”วันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม 2569 ตั้งแต่เวลา 16.00 น เป็นต้นไป ณ โรงเรือนปักชำ ฝั่งประตู 8 วัดพระธรรมกาย
เสียทรัพย์เสียไป ศีลอย่าให้เสีย ต้องรักษาไว้ ศีลเป็นสิ่งสร้างทรัพย์ เจ้าทรัพย์เสีย ถ้าว่ามี ศีลละก็ ได้ชื่อว่าเป็นคนดี
เวลาคนหมดบุญ ก็มักจะมีแต่เรื่องไม่สบายใจ มีเหตุให้เสียทรัพย์ มีภาระจนไม่มีเวลา หรืออาจป่วยจนจะลุกไปทำบุญไม่ไหว.....
สัตบุรุษผู้ครอบครองทรัพย์ ย่อมเป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่ชนเป็นอันมาก เทวดาย่อมรักษาเขาผู้อันธรรมคุ้มครองแล้ว เป็นพหูสูต สมบูรณ์ด้วยศีล และความประพฤติ เกียรติย่อมไม่ละผู้ตั้งอยู่ในธรรม ใครจะสามารถติเตียนผู้ตั้งอยู่ในธรรม สมบูรณ์ด้วยศีล มีวาจาสัจ มีหิริในใจ เปรียบเหมือนแท่งทองชมพูนุท แม้เทวดาก็ชื่นชม แม้พรหมก็สรรเสริญ
การทำบุญหนึ่งล้านบาท ด้วยใจใสเหมือนกัน แต่ทรัพย์ที่หามาได้ยากลำบากต่างกัน จะมีอานิสงส์แห่งบุญต่างกันหรือไม่ และการทำบุญจะส่งผลเร็วหรือช้า ขึ้นอยู่กับปัจจัยใดบ้างคะ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงหัวใจเศรษฐี หมายถึง ธรรมที่ทำให้สร้างตัวได้ไว้ 4 ประการ คือ 1. ฉลาด ขยันหาทรัพย์ 2. ฉลาดรักษาทรัพย์ที่หามาได้ 3. คบคนดี หรือมีคู่ค้าเป็นคนดี 4. รู้จักประมาณในการใช้ทรัพย์
การทำบุญเองกับการทำบุญแบบร่วมกันทำเพื่อให้ครบกอง เพราะกำลังทรัพย์มีน้อย จะมีอานิสงส์ต่างกันอย่างไร อย่างไหนจะได้บุญมากกว่า และทำให้เราได้สมบัติครอบครองเป็นของตัวเองคะ
คำอธิษฐานจิตทำบุญลูกนิมิต
