เมื่อรองผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นดีเห็นงาม ท่านก็รีบเสนอเรื่องต่อคุณวิโรจน์ จิวะรังสรรค์ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ เพื่อให้โอกาสทีมงานลูกพระธัมฯไปนำเสนอโครงการ เมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดได้รับทราบข้อมูลแล้ว ท่านก็สั่งการไปยังทุกอำเภอให้ช่วยกันคัดสรรบุคลากรมาบวชในโครงการบวชพระแสนรูปนี้ นอกจากสั่งการแล้ว ท่านยังลงรายละเอียดตามยอดผู้สมัครบวชด้วยตนเอง
กัลยาณมิตรวาทิณีบอกว่า “อยากให้ลูกพระธัมฯทุกคน ลุกขึ้นมากอบกู้และปกป้องพระพุทธศาสนา หากชาวพุทธเข้มแข็งซะอย่าง ใครก็ทำอะไรไม่ได้ ขอฝากคำถามว่า ท่านได้ฝังไมโครชิพ เรารักพระพุทธศาสนา ลงในจิตใจแล้วหรือยัง ท่านสามารถพูดได้เต็มปากหรือยังว่า ท่านรักพระพุทธศาสนา หากรักจริง ก็ต้องตื่นตัวทำหน้าที่กันได้แล้ว”
เกิดเป็นลูกผู้ชายทั้งที ถ้ายังไม่เคยบวช ก็มาลองบวชดูสักครั้ง ถ้าจะบวชทั้งที อย่าบวชเลยแค่เจ็ดวันสิบวัน มาบวชกันเป็นล่ำเป็นสันดีกว่า จะได้มีเวลามาศึกษาแก่นแท้คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ให้สมกับที่เราเกิดมาเป็นชาวพุทธ
ผม (บอล) วุธ และเหม่ง เรา 3 คน ขอกราบขอบพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่มากๆนะครับ ที่ทำให้พวกผมได้ชีวิตใหม่ขึ้นมาได้เพราะโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก V-Star ที่ได้เปลี่ยนชีวิตจากเด็กเหลือขอ ไม่มีใครอยากคบ เคยหลงเดินทางผิดให้กลับมามีชีวิตใหม่
สุวโปดกรู้ว่า ถึงอย่างไรนางก็จะไม่ยอมบอกตนง่ายๆ จึงได้ใช้ไม้ตายสุดท้ายเพื่อให้นางยอมจำนน “เอาเถอะ พี่เชื่อที่น้องพูด แต่จะพิสูจน์ด้วยการกระทำของน้อง น้องก็รู้นี่ว่า ธรรมดาคู่รักกัน ไม่ควรมีความลับต่อกัน ต่างฝ่ายจึงจะมั่นใจได้ว่า ผู้ที่ตนรักมีความซื่อสัตย์ต่อกันจริง แต่ในเมื่อน้องไม่ยอมบอกความลับแก่พี่ การเป็นสามีภรรยาของเราจะมีความหมายอะไร”
ครั้นแล้ว พระเจ้าวิเทหราชจึงทรงตวาดมโหสถว่า “มโหสถ ทำไมเจ้าจึงกล้าพูดกับเราได้ถึงเพียงนี้ ดูสิ...ใครๆเมื่อรู้ว่าพระเจ้าจุลนีจักทรงประทานพระราชธิดาให้เรา ต่างก็พากันพูดถึงแต่สิ่งที่เจริญเป็นมงคลแก่เรา แต่เจ้ากลับทำลายมงคลของเราเสีย เจ้านี่ช่างไม่รู้จักอะไรเสียเลย”
คุณครูสอนพวกหนูหลายอย่างค่ะ เริ่มแรกก็ให้ปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของเด็กดี V-Star…10ข้อ และต่อๆมาก็เป็น นรก-สวรรค์ ตายแล้วไปไหนได้บ้าง วิบากกรรมต่างๆที่ทำไว้ในอดีตจะส่งผลอย่างไร ตลอดจนการฝึกนั่งสมาธิ เมื่อหนูรู้แล้วหนูกลัวมากๆเลยค่ะ หนูไม่กล้าแม้แต่จะฆ่ายุงที่มันมาดูดเลือดที่แขนของหนู
พราหมณ์อนุเกวัฏยังไม่จบเพียงเท่านั้น ยังกราบทูลต่อไปเพื่อผูกเงื่อนให้น่าเชื่อถือว่า “ใช่แล้วพระพุทธเจ้าข้า ล่าสุดเมื่อมิถิลาเผชิญศึกครั้งใหญ่ ชาวมิถิลาต่างกล่าวขวัญถึงความยิ่งใหญ่ของกองทัพปัญจาลนคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระบรมเดชานุภาพของพระองค์ ผู้ทรงสามารถนำกองทัพแห่งปัญจาละ คว้าชัยมาได้ตลอดผืนแผ่นดินชมพูทวีป
ขืนทำเช่นนั้น ก็จะเป็นอันตรายแก่ตน เหมือนคนที่จ้องมองตะวันที่กำจายรัศมีอยู่กลางหาว ย่อมเป็นอันตรายแก่จักษุ ถึงกับมืดบอดได้นะ พระพุทธเจ้าข้า แต่เรื่องนี้หากจะว่าไปแล้ว คนนอกคงไม่อาจล่วงรู้ถึงความในได้แน่ ต่อเมื่อเป็นคนในนั่นแหละ จึงจะทราบความเป็นไปได้อย่างถูกต้องแท้จริง พระพุทธเจ้าข้า
พราหมณ์เกวัฏนั้น เมื่อไม่อาจทนฟังถ้อยคำเหล่านั้นได้ จึงรีบกราบทูลท้าวเธอด้วยน้ำเสียงอย่างหนักแน่นว่า “ขอเดชะมหาราชเจ้า ถ้าพระองค์เห็นว่า มโหสถเป็นบัณฑิต เพราะเหตุที่ฉลาดในการป้องกันมิถิลานคร ถ้าเช่นนั้นข้าพระพุทธเจ้าก็เป็นบัณฑิตเหมือนกัน เพราะอุบายที่จะโจมตีมิถิลานครของข้าพระองค์นั้นยังไม่หมดแต่เพียงเท่านี้ ดอกพระเจ้าข้า
