น้องสาวคนนี้เค้าเป็นคนแปลกมาก เราอยู่บ้านเดียวกัน แต่เธอจะคุยกับแม่และตัวลูกนับคำได้ ไม่เกินสิบคำต่อวัน ไม่ เคยซื้อข้าวให้แม่ ไม่เคยเรียกแม่ทานข้าว เธอจะซื้อเฉพาะของเธอคนเดียว วันเกิดแม่ไม่เคยมีแม้ของขวัญ และแม้แต่คำว่าขอบคุณ ที่จะมีให้แม่สักคำก็ไม่มี
ตัวลูกเอง ตลอด ๒๐ กว่าปีที่ได้มาสร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อและหมู่คณะ ลูกมีความสุขมาก แต่เมื่อ ๖-๗ เดือนก่อนจนถึงปัจจุบัน ความสุขนั้นหายไปส่วนหนึ่งทีเดียว เพราะลูกป่วยเป็นโรคภูมิแพ้กำเริบอย่างมาก ผิวหนังเป็นผื่นแดงไปทั่วตัวรวมทั้งใบหน้า มีอาการคันที่ผิวหนัง ตลอดทั้งศีรษะและตามตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลากลางคืน จะมีอาการคันมากๆ
ท่านได้เคยพบกับหลวงปู่วัดปากน้ำ ซึ่งหลวงปู่ท่านได้พูดว่า “ของท่านนะมันช้า เอาของเราดีกว่า” แล้วท่าน (หลวงปู่วัดปากน้ำ) ก็สอนภาวนาให้หลวงลุง
เขาเคยบวชเป็นสามเณรกับหมู่คณะ แม้ครบกำหนดการอบรมแล้ว เขาก็ยังคงรักที่จะเป็นสามเณรต่อไป และเมื่ออายุครบบวช ก็ได้บวชเป็นพระที่วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช...ในขณะบวช เขามีประสบการณ์ประหลาด จู่ๆก็มีวัตถุคล้ายหิน มาอยู่ตรงหน้า หลวงลุงของเขาบอกว่า “เป็นของที่เทวดา นำมาให้”...วัตถุนี้คืออะไรกันแน่...เกิดขึ้นได้อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
คุณพ่อของเธอ ทั้งดื่มเหล้า สูบบุหรี่ และเจ้าชู้อยู่เป็นประจำ ทำให้คุณแม่ของเธอต้องทนทุกข์ใจมาตลอด แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อครอบครัวของเธอได้รู้จักกับหมู่คณะจากการชมราการโทรทัศน์ คุณพ่อของเธอได้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ พ.ศ.2529 นับแต่นั้นมา ท่านก็เปลี่ยนไป ประกาศเลิกเหล้า บุหรี่ ตลอดชีวิต...ตัวเธอเอง เมื่อเรียนจบ ก็ตัดสินใจเข้ามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ...คำถาม...คุณแม่ของเธอเคยอธิษฐานให้คุณพ่อของเธอเข้าวัด โดยยอมแลกกับอายุขัยของตัวเอง การอธิษฐานเช่นนี้ จะทำให้อายุของคุณแม่สั้นลงหรือไม่
เธอเกิดมาโดยไม่ได้เห็นหน้าพ่อ ต่อมาแม่ของเธอแต่งงานใหม่ พ่อเลี้ยงก็พยายามที่จะลวนลามเธอ ทั้งๆที่ตอนนั้นเป็นแค่เด็กชั้นประถม ดีที่แม่ของเธอไหวทัน ส่งเธอไปอยู่กับญาติ ก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น...แปลกแต่จริง เมื่อเธอไปอยู่กับญาติ เธอถูกใช้งานอย่างหนัก แต่เมื่อไปอยู่กับคนอื่นในฐานะลูกจ้าง กลับได้รับความเอ็นดูอย่างดี...เมื่อเธอมีสามี ตอนแรกก็ดี แต่พอต้องห่างกัน สามีก็มาเป็นอื่น...ทุกเรื่องราวล้วนมีเหตุ...เหตุนั้นคืออะไร
ลูกได้หาทางออกให้กับชีวิตโดยการ “คิดฆ่าตัวตาย” และสิ่งที่ช่วยชีวิตลูกไว้ได้ทุกครั้ง นั่นก็คือ คำสอนของคุณครูไม่ใหญ่ ที่พูดว่า..การฆ่าตัวตายมันเป็นบาปมาก และหลังจากตายไปแล้ว ต้องไปชดใช้กรรมอย่างทรมานยาวนานกว่านี้อีกหลายเท่านัก
เรื่องราวของทหารแห่งกองทัพธรรม...ผู้เปรียบประดุจช้างศึก ซึ่งแม้ในบางช่วงของชีวิตอาจเผลอใจไปบ้างเหมือนช้างศึกตกหล่ม แต่เมื่อได้ยินเสียงกลองรบก็ฮึกเหิมขึ้นจากหล่มได้ และเข้าสู่สมรภูมิอย่างองอาจ...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของท่าน ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
