ช่วงแรกที่มา วัดเป็นป่ารก ทรุดโทรม หน้าวัดเป็นดงงูกะปะ ท่านก็จัดการพัฒนากระทั่งวัดสะอาดขึ้น แล้วท่านจึงหาทางพัฒนาคนในพื้นที่ กำจัดผีสุรา ผีไพ่ ท่านเล่าให้ฟังว่า สมัยมาแรกๆโยมเอาภัตตาหารมาถวาย ใส่ปิ่นโตมา ก็วางไว้เลย ไม่มาประเคนหรือถวายพระ ท่านจึงสอนโยม โดยการไม่ฉันภัตตาหารที่ไม่ได้ประเคน และเทศน์เรื่อยมาเป็นประจำ
ครั้งหนึ่ง ขณะที่ดิฉันอยู่ท่ามกลางแสงสีต่างๆ อยู่ดีๆแสงนั้นก็รวมตัวกันเป็นทรงกลมที่สว่างมาก ทำให้ดิฉันตกใจมาก นึกอุทานในใจว่า "โอ...นี่อะไรกัน" ภายหลังหลังออกจากสมาธิ ดิฉันจึงได้ทราบว่า สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ดี (เรียกว่า crystal ball หรือ ดวงแก้ว)
พระผู้เฒ่าที่ลูกพบ ท่านคือหลวงปู่พูสี และมีอายุ 400 ปี ดังที่หลวงปู่พินโพธิ์ บอกใช่หรือไม่คะ , ท่านไม่รับภัตตาหารที่ลูกถวาย แต่เอาไม้เท้าแตะๆ แล้วพูดว่า “ได้แล้ว ได้แล้ว” นั้นคืออะไรคะ , แล้วบุญที่เกิดจากการถวายภัตตาหาร ของลูกมื้อนั้นสำเร็จประโยชน์หรือไม่คะ , ท่านไม่ฉันภัตตาหารของลูก ท่านมีชีวิตอยู่ได้ด้วยการฉันสิ่งใดคะ
เรื่องราวชีวิตของครอบครัวหนึ่ง คุณปู่ คุณพ่อ และน้าชาย ถูกคุณลุง โกงเอาโรงงานไป …พี่ชาย เจอเว็บไซด์ของศูนย์ปฏิบัติธรรมไทเป เข้าโดยบังเอิญ ทำให้ได้มาบวชสามเณรในโครงการบวชธรรมทายาท นานาชาติ เส้นทางการสร้างบารมีจึงได้เริ่มต้นขึ้น…
