ในพุทธันดรที่ผ่านมา ตัวลูกได้เกิดเป็น กุลบุตรสุดหล่อผู้เรียบร้อย สุขุม และมีความเฉลียวฉลาด อยู่ในตระกูลของพ่อค้าคหบดีที่มีฐานะปานกลาง ในแคว้นของพระราชาองค์ที่จะออกบวช
ก่อนที่โยมแม่ของลูกจะเสียชีวิต ตัวท่านได้รับทุกขเวทนาจากโรคภัยไข้เจ็บที่เข้ามารุมเร้าตัวท่านเป็นอย่างมาก แต่ท่านก็ทำตามหลักวิชชาที่พระลูกชายได้บอกเอาไว้ว่า ให้ตัวท่านหมั่นนึกถึงบุญทุกๆ บุญ ที่ตัวท่านได้เคยตั้งใจสั่งสมเอาไว้
พระธุดงค์ได้เดินผ่านวัดสำคัญๆ 3 แห่ง ตั้งแต่วัดศิลามูล แวะพักระหว่างทางที่วัดผาสุการาม พักค้างที่วัดรางกำหยาด ทุกรูปอยากเป็นพระที่เห็นพระภายใน ให้สมกับเป็น กองพันเนื้อนาบุญ
แม้ว่าท่านมหาเสนาบดีจะมีภารกิจงานพระพุทธศาสนาที่มากมายขนาดไหนก็ตาม ตัวท่านจะแบ่งเวลามาปฏิบัติธรรมและทำกิจวัตรกิจกรรม โดยไม่ละทิ้งเลยแม้แต่เพียงวันเดียว
เมื่อตัวลูกเห็นหมู่สงฆ์ที่สงบเสงี่ยมสง่างามเช่นนั้น ตัวลูกก็รู้สึกเลื่อมใสศรัทธามาก แล้วตัวลูกก็ไม่รอช้าได้รีบนำภัตตาหารมาใส่บาตรแด่พระภิกษุสงฆ์ที่กำลังเดินบิณฑบาตในทันที
ก่อนที่คุณแม่ของลูกจะเสียชีวิต ใจของท่านมีความผ่องใสเป็นอย่างมาก จนกระทั่งเมื่อถึงช่วงเวลาที่ตัวท่านกำลังจะละจากโลกนี้ไป ตัวท่านก็ได้เห็นคตินิมิตเป็นความสว่าง
ทันทีที่กายละเอียดสามีของตัวลูกได้ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ตัวเขาก็ได้พบกับสิ่งอัศจรรย์ที่ตัวเขาไม่เคยเห็นแบบจะๆ มาก่อนในชีวิต ซึ่งสิ่งอัศจรรย์ที่ว่านั้นก็คือ........
ในระหว่างที่เกิดมหาสงครามใหญ่ระหว่างแคว้นของพระราชาองค์ที่ออกบวชกับแคว้นกันชนฝั่งทิศใต้นั้น น้องชายของตัวลูกก็ได้ทำหน้าที่เป็นผู้บังคับการกองร้อยประจำการอยู่ที่หัวเมืองที่ครอบครัวของตัวลูกอาศัยอยู่
ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่เคยละเว้นใคร ทั้งเด็กน้อยตัวเล็กๆและผู้ใหญ่ตัวโตๆ หมั่นสั่งสมบุญตั้งแต่วันนี้ เพื่อชีวิตที่ดีในปรโลก
“การสร้างบารมี” เป็นงานที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี ดำเนินตามรอยบาทพระบรมศาสดา มุ่งแสวงหาสาระอันแท้จริงของชีวิต
