ความงามยามราตรีอยู่ที่รัศมีแห่งแสงจันทร์ ความงามของดวงตะวันอยู่ที่การทอแสงให้กับสรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลาย
ปัจจุบันกระผมจึงผันตัวเองจากร้องเพลงมาสวดมนต์ จากมือถือไมค์มาถือบาตร จากชุดนักร้องมาครองผ้ากาสาวพัสตร์
ชีวิตของการบวชเป็นชีวิตที่สูงส่งและประเสริฐที่สุด ชีวิตของฆราวาสในยามสุขก็ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง เป็นความสุขแบบเทียมๆ สุกๆดิบๆ
บุคคลใดมีความเพียร ข่มขี่มาร ครอบงำมัจจุราชได้แล้ว ได้ถูกต้องธรรมอันเป็นที่สิ้นการเกิด บุคคลเช่นนั้นย่อมเป็นผู้รู้แจ้งโลก เป็นผู้มีปัญญาดี เป็นมุนี ผู้หมดความทะยานอยากในธรรมทั้งปวง
ทอดผ้าป่า ณ ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ ทุกวันเสาร์ของเดือน
ในปี พ.ศ. 2552 ที่ผ่านมา ชายหนุ่มชาวญี่ปุ่น จำนวน 24 ท่าน ได้ตัดสินใจบวชในพระพุทธศาสนาเพื่อเข้ามาศึกษาคำสอนแบบพุทธเถรวาท ณ ประเทศไทย
สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ได้แสดงธรรมเทศนา เรื่องชีวิตจะมีความสุขที่แท้จริงได้ต้องมีความกตัญญู มีสัจจะ และมีความอดทน เนื่องในวันอาสาฬหบูชา ที่พุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม
ชนเหล่าใดไม่มีเพื่อนสอง อยู่คนเดียว ย่อมไม่รื่นรมย์ ย่อมไม่ได้ปีติเกิดแต่วิเวก ชนเหล่านั้นถึงจะมีโภคสมบัติเสมอด้วยพระอินทร์ ก็ชื่อว่าเป็นคนเข็ญใจ เพราะได้ความสุขที่ต้องอาศัยผู้อื่น
เครื่องผูกมัดเหล่านี้เปรียบเหมือนเชือกสี่เกลียว ที่ผูกมัดตัวเราไว้กับภพ ทำให้ต้องเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารไม่รู้จบสิ้น สัตวโลกต้องพบกับภัยทั้งหลาย ดิ้นกันไม่หลุด จิตจึงไม่พบกับความเกษมสำราญ มีสุขมีทุกข์คลุกเคล้ากันไป สุกๆดิบๆ จะหาสุขจริงๆนั้น ยังหาไม่พบ มีแต่หลงเพลิดเพลินไปวันๆ สภาวะของจิตเกษมจึงไม่เคยพบเจอไม่เคยรู้จัก
