ผมนิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกเหมือนตัวหายไป เหลือแต่เส้นขอบโครงร่างกายกับองค์พระที่กลางท้อง ชัดเจนจนเห็นขดก้นหอยวนตามเข็มนาฬิกา ผมรู้สึกตื่นเต้นและสงสัยว่า ตัวผมคิดไปเองหรือเปล่า แต่ก็ฉุกคิดถึงคำสอนที่ว่า “จงถอนวัชพืชแห่งความสงสัยออก แล้วปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งความเชื่อมั่นว่า ที่ศูนย์กลางกายของเรามีดวงธรรมและพระธรรมกายอยู่จริง”
ผมมองเห็นแสงสว่างกลมๆ เหลืองๆ ลอยวาบไป แวบมา เป็นองค์พระบ้าง พยายามประคองให้เห็นอยู่นานๆ ก็หายไปกลับมาใหม่ เมื่อมีเสียงดังรอบข้าง ก็จะหายไป แต่ช่วงหลังๆ ยิ่งได้รับการแนะนำจากพระอาจารย์ต่างๆ ก็ยิ่งเข้าใจหลักการ และวิธีการปฏิบัติมากขึ้น ก็ยิ่งสบายใจมากขึ้น
บ่อยครั้งลูกนึกยอมแพ้และไม่ เข้าใจว่าทำไมยิ่งสร้างบุญ ชีวิตยิ่งตกต่ำจนไม่เหลืออะไรเลย รู้สึกมืดมนไปหมดเหมือนกับท้องฟ้าที่ดำสนิท แม้ลูกท้อแท้อย่างถึงที่สุดแต่ก็ยังไม่ยอมพ่ายแพ้ต่อชะตากรรม และเลือกที่จะสู้ตาย เปลี่ยนความท้อแท้เป็นความท้าทาย สุดท้ายลูกก็พบว่าวิธีแก้ไขความท้อแท้ที่ดีที่สุด คือ เลิกคิดถึงมัน และปลุกกำลังใจให้ลุกโชติช่วงขึ้นขึ้นมาแล้วมุ่งหน้าทำบุญต่อไป ด้วยความเชื่อมั่นว่าสักวันบุญจะต้องส่งผลอย่างแน่นอน
พุทธศาสนิกชนทั้งชาวไทยและต่างชาติ ร่วมพิธีทำบุญเมืองหาดใหญ่ ตักบาตรพระสงฆ์จำนวน 1,109 รูป ภายใต้แนวคิด “109 ปี เมืองหาดใหญ่ รวมใจเติมบุญหนุนพลัง Soft Power เยียวยามหาอุทกภัย”
วัดพระธรรมกายร่วมบรรเทาทุกข์ผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวในเมียนมา ด้วยการเตรียมพิธีถวายสังฆทาน 181 วัด เพื่อฟื้นฟูชุมชนและช่วยเหลือผู้ที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้
วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ได้จัดพิธีตัดปอยผมและปลงผมนาคธรรมทายาทในโครงการหน่อแก้วเปรียญธรรม รุ่นที่ 11
พิธีมุทิตาพระมหาเถระและพระเถระ ครั้งที่ 28 ประจำปีพุทธศักราช 2565 ครั้งประวัติศาสตร์ รวมพระมหาเถระพระเถระ 6 รุ่น รวม 500 กว่ารูป วันอาทิตย์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ณ สภาธรรมกายสากล วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี
การที่ผู้หญิงถูกคาดหวังให้เป็นช้างเท้าหลัง เป็นเพราะการอบรมเลี้ยงดูหรือเปล่า ภาพที่ผู้หญิงเป็นช้างเท้าหลังในบ้านเมืองเราคงไม่ถึงขนาดนั้น แต่ในบางประเทศ ในบางชุมชน ผู้หญิงยังถูกกดอยู่ค่อนข้างมาก แต่ในบางประเทศก็มีความเสมอภาคขึ้นมามากแล้ว
กำหนดการพิธีมุทิตาสักการะพระมหาเถระและพระเถระ ครั้งที่ 26 ประจำปีพุทธศักราช 2563 ในวันอาทิตย์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ณ สภาธรรมกายสากล วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี
ครั้งเมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ เชตวันมหาวิหารได้เกิดเรื่องไม่งามในหมู่สงฆ์ขึ้น เรื่องไม่งามนั้นก็คือ มีภิกษุ 2 รูปผู้เป็นกุลบุตรชาวเมืองสาวัตถี เมื่อบวชในศาสนาแล้วก็ไม่ได้บำเพ็ญอสุภะภาวนา ชอบสรรเสริญรูป เที่ยวพร่ำเพ้อแต่เรื่องรูป
