วัดพระธรรมกายมีแต่สิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจ อย่างนิทรรศการความลับของชีวิต เป็นสิ่งที่ผมไม่เคยดูเพราะไม่เคยมีจัดขึ้นในเมียนม่าร์ ผมเชื่อว่าทั้งเด็กและผู้ใหญ่ถ้าได้มาดูนิทรรศการนี้ ทุกคนจะกลับตัวกลับใจมาประพฤติดีประพฤติชอบ ผมว่าการสอนด้วยหนังสือบอกด้วยปากตั้งร้อยครั้งพันครั้ง ยังสู้การดูนิทรรศการนี้..เพียงครั้งเดียวไม่ได้เลย การจัดนิทรรศการแบบนี้ไม่อยากให้มีแต่ที่นี่ที่เดียว ทุกๆที่ทุกประเทศที่เป็นเมืองพุทธก็น่าจะให้มีนิทรรศการแบบนี้ อย่างที่ทวายเองก็อยากให้มีจัดแบบนี้บ้างครับ
กระผม พระธรรมทายาทธนะวรรธน์ สุรโชโต หรือ พระแสตมป์ อายุ 21 ปี บ้านผมอยู่ที่คลองสามนี่เองครับ และเป็นอาสาสมัครอยู่แผนกธรรมโฆษก์ คอยเล่าธรรมะให้สาธุชนฟังทุกวันอาทิตย์ด้วยครับ ผมเคยบวชสามเณรมาหลายโครงการ เช่น โครงการมัชฌิมธรรมทายาท รุ่นที่ 6-7-8, โครงการ 1 แสนรูป รุ่นเข้าพรรษาปี 53, โครงการอุดมศึกษา รุ่นที่ 41 แต่ครั้งนี้ผมได้บวชเป็นพระในโครงการบูชาธรรมพระมงคลเทพมุนีฯ รุ่น 130 ปี ครับ
บุคคลพึงคบมิตรสหายและเจ้านายไว้ เพื่อได้รับความสุข เรากำจัดศัตรูได้ด้วยกำลังแห่งมิตร เป็นผู้พร้อมเพรียงด้วยบุตรทั้งหลาย บันเทิงอยู่เหมือนเกราะที่บุคคลสวมแล้ว ป้องกันลูกศรทั้งหลายได้ ฉะนั้น
ในความสำเร็จของงาน 3 บุญใหญ่แห่งเมืองทวาย เป็นครั้งแรก และครั้งประวัติศาสตร์ที่จะต้องจดจำจารึกไว้ ถึงความร่วมมือร่วมใจในการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาร่วมกันของภูมิภาคอาเซียน อันเป็นการเตรียมเปิดรับ AEC ในปีหน้า
เมื่อไม่นานนี้ ผมได้ไปฟังสัมมนาโครงการบรรพชาสามเณรล้านรูปที่ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ ผมไปแบบไม่ได้คาดหวังอะไร แล้วก็สองจิตสองใจว่าจะไปฟังดีหรือไม่ดี แต่ขาทั้งสองข้างมันก็ก้าวขึ้นรถไปจนได้ครับ ผมได้ฟังบรรยายจากพระมหาเถระหลายรูป ทำให้ผมยิ่งเข้าใจในมโนปณิธานของหลวงพ่อ ท่านพูดแบบนิ่งๆ แต่ตอนฟังใจผมสั่น...
อปจายนมัย มาจากศัพท์ว่า อป (ปราศ,หลีก) จายะ (ให้เกียรติ, เคารพ, บูชา, สักการะ) มยะ (สำเร็จ, เกิดจาก) รวมความว่า บุญที่เกิดจากการนอบน้อมหรือเคารพบูชาผู้ใหญ่ที่มีคุณธรรม ที่เป็นบุญเพราะผู้มีความอ่อนน้อมย่อมมีจิตที่อ่อนโยน ไม่แข็งกระด้าง ซึ่งเกิดจากการพิจารณาเห็นคุณธรรมความดีของผู้ใหญ่ที่อุดมด้วยวัยวุฒิคุณวุฒิ มีความรู้ความสามารถ และมีศีลมีธรรม
หลวงพ่อครับ ผมชอบทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนา นอกจากจะจัดบวชสามเณร, เปิดสอนธรรมะวันอาทิตย์, เปิดโรงเรียนและมูลนิธิต่างๆแล้ว ผมยังได้เดินทางไปตามวัดในต่างประเทศด้วย เพื่อแสวงหาโนว์ฮาวในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ผมเดินทางไป สปป.ลาว, กัมพูชา, ศรีลังกา, เวียดนาม, สิงคโปร์, มาเลเซีย แต่ก็ยังไม่ได้โนว์ฮาวที่โดนใจ
หลวงพ่อครับ ผมเกิดที่เมืองไทยครับ แต่พออายุ 6 ขวบ ก็ตามคุณพ่อคุณแม่ไปใช้ชีวิตที่ประเทศสหรัฐอเมริกา แม้จะอยู่ไกลถึงต่างแดน แต่ใจผมไม่เคยเหินห่างจากพระพุทธศาสนาครับ และยิ่งมีศรัทธามากขึ้นเมื่อพ่อของผมได้ไปบวชอยู่ที่วัดพระธรรมกาย ตอนนี้ได้ 5 พรรษาแล้วครับ
พอมาบวชครั้งนี้ผมรู้สึกว่าผมนั่งสมาธิได้ดีขึ้นมากเพราะทุกอย่างเอื้ออำนวยทำให้ผมรักษาใจได้ง่ายซึ่งผมขยันทำการบ้าน 10 ข้อของหลวงพ่อด้วย และไม่ว่าจะทำกิจวัตรกิจกรรมอะไร ผมจะนึกนิมิตเป็นดวงแก้วอยู่ตรงกลางท้องแทบจะตลอดเวลา ไม่ว่าจะนั่งนอนยืนเดินพูดคุยความรู้สึกของผมจะอยู่ที่กลางท้องเสมอครับ
กระผมพระธรรมทายาท ศาสตรา ปุสฺสวณฺโณ อายุ 23 ปี จากโครงการอุปสมบทหมู่ ระดับอุดมศึกษา ภาคฤดูร้อน รุ่นที่ 42 ครับ ผมเพิ่งจบปี 4 มาหมาดๆ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี คณะวิทยาศาสตร์ สาขาชีววิทยา (จุลชีววิทยา) ครับ
