วันนี้เป็นวันมหามงคล ที่มาบรรจบกันได้อย่างอัศจรรย์ของบรมครู คือ เป็นวันพระแรม 15 ค่ำ เดือน 2 , สถานที่ที่วัดบางปลา เป็นวัดที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ปักหลักเผยแผ่วิชชาธรรมกายเป็นครั้งแรก, อีกทั้งเป็นวันคล้ายวันเกิดของคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ขนนกยูง ครบ 106 ปี และพิเศษสุด คือ วันนี้มีพิธีวางดวงแก้วมณีบรมจักร เพื่อสถาปนาสถานที่เผยแผ่วิชชาธรรมกายครั้งแรก จึงเป็นวันมหาปลื้มของพุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญเน็ตๆและญาติโยมสาธุชน ที่วันนี้พร้อมใจกันมาแสดงความกตัญญูบนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
วัดที่จัดธุดงค์ปีใหม่และการสวดมนต์ข้ามปี 2558 ได้แก่ วัดพระธรรมกาย วัดสุทัศนเทพวราราม วัดเทวราชกุญชร วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วัดปากน้ำภาษีเจริญ และอีกมากมาย คลิกอ่านรายละเอียด
อปจายนมัย มาจากศัพท์ว่า อป (ปราศ,หลีก) จายะ (ให้เกียรติ, เคารพ, บูชา, สักการะ) มยะ (สำเร็จ, เกิดจาก) รวมความว่า บุญที่เกิดจากการนอบน้อมหรือเคารพบูชาผู้ใหญ่ที่มีคุณธรรม ที่เป็นบุญเพราะผู้มีความอ่อนน้อมย่อมมีจิตที่อ่อนโยน ไม่แข็งกระด้าง ซึ่งเกิดจากการพิจารณาเห็นคุณธรรมความดีของผู้ใหญ่ที่อุดมด้วยวัยวุฒิคุณวุฒิ มีความรู้ความสามารถ และมีศีลมีธรรม
วัดเจ็ดยอดพระอารามหลวง จังวัดเชียงใหม่ ได้จัดงานบุญใหญ่ฉลองพัดยศ ทำบุญอายุวัฒนมงคล ครบ 6 รอบ 72 ปี 52 พรรษา พระเทพปริยัติ รองเจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่
“สัตว์ทั้งหลายสะดุ้งต่ออาชญากันหมด เพราะชีวิตเป็นที่รักของสัตว์ทั้งหลาย ฉะนั้น คนควรเอาตนเป็นเครื่องเปรียบเทียบ แล้วไม่เบียดเบียน ไม่ฆ่ากัน” (ตุณฑิลชาดก)
ทุกคนก็ลงความเห็นว่า น้องชายตายแทนเพื่อน แล้วญาติๆของลูกจึงได้ไปหาคนทรงอีกครั้ง ก็ได้ความมาว่า “ผีที่สิงอยู่บริเวณนั้นเป็นคนทำให้น้องชายตาย ซ้ำยังกักดวงวิญญาณเอาไว้ด้วย”
ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องทรงจำ เรากล่าวว่า เป็นบัณฑิต เพราะการยึดได้ซึ่งประโยชน์ในทิฏฐธรรม และประโยชน์ในสัมปรายภพ
เธอทั้งหลายจงดูรถอันไม่มีโทษ มีหลังคาสีขาว มีเพลาเดียว ไม่มีทุกข์ แล่นไปถึงที่หมาย ตัดกระแสตัณหาขาด ไม่มีกิเลสเครื่องผูกพัน
ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช มอบพรวันสงกรานต์ปีพุทธศักราช 2557 โดยขอให้ทุกคนร่วมสืบสานวัฒนธรรม แสดงความกตัญญู ไม่ประมาท และงดเว้นจากอบายมุข
สรุปประเด็นร.ร.อนุบาลฯ วันเสาร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2557 บุพกรรมแหวนสวรรค์ - ตักบาตรสามแผ่นดิน อ.แม่สาย จ.เชียงรา - ชวนบวชโครงการสามเณรต้นแบบสู่ AEC ตอน…เรื่องอะไรจะสำคัญเท่าการชวนบวช - แสดงะรรม โดย พระมหาสุวิทย์