ลูกได้เห็นแสงสว่างภายในเป็นครั้งแรก ทำให้ต้องเปลี่ยนความคิดที่เคยคิดสงสัยว่า “คนอื่นเขาคิดไปเอง อุปาทานกันไปเอง” ก็เปลี่ยนเป็นมั่นใจว่า “นี้คือของจริง” กลับจากภูเรือ ลูกเริ่มไปวัดทุกวันอาทิตย์ นั่งสมาธิทุกวัน วันละหลายๆรอบ ช่วงปิดเทอมจะนั่งวันละไม่ต่ำกว่า 5ชั่วโมง นั่งไปก็ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่นั่งๆนานๆขึ้น นิ่งๆนานๆเข้า เท่านี้เองค่ะ
จะเห็นได้ว่า การกล่าววาจาทุพภาษิต เช่น คำหยาบ คำด่านั้น ไม่ดีเลย เหมือนที่พราหมณ์พูดกับโคนันทิวิสาล ในการเดิมพันครั้งแรก ทำให้ต้องเสียทรัพย์แก่เศรษฐีและอับอายขายหน้า แต่ครั้นพราหมณ์กล่าวถ้อยคำที่ไพเราะเสนาะหู และเสริมสร้างกำลังใจให้แก่กัน ก็สามารถกู้ชื่อเสียงกลับคืนมาได้ และยังได้ทรัพย์สินอีกมากมาย เพราะคำพูดที่ไพเราะนั้นมีฤทธิ์ มีอานุภาพ
ทุกวันนี้ลูกใช้ชีวิตอย่างมี Concept ฝากเบี้ยประกันให้ชีวิตด้วยการทำบุญทุกบุญ และนั่งสมาธิทุกวัน โดยยึดคติว่า ชีวิตไม่ใช่ดอกหญ้า อย่าปล่อยให้ไร้ค่า แล้วบ่นว่าเสียดาย ลูกจึงเติมคุณค่าให้ชีวิตโดยนั่งสมาธิอย่างน้อยวันละ 3 ชั่วโมง
ชีวิตของการครองเรือนที่เป็นทุกข์...สามีภรรยาคู่หนึ่ง เพราะการลงทุนที่ผิดพลาด ทำให้ภรรยาต้องมีหนี้สินจำนวนมาก เธอหาทางออกด้วยการเล่นการพนัน ปัญหาจึงยิ่งทับทวี ในที่สุดเธอตัดสินใจกินยาฆ่าตัวตาย พร้อมลูกน้อยวัยน่ารัก...อีกคู่หนึ่ง เพราะปัญหาทางการเงิน ทำให้สามีผู้ล้มเหลวในธุรกิจ ตัดสินใจสังหารหมู่ภรรยาของตน พร้อมลูกๆอีก 2คน และฆ่าตัวตายตาม
พระเดชพระคุณหลวงพ่อ เป็นพระที่มีแค่ผ้าจีวร บาตรใบเดียว แต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อเป็นผู้ให้สิ่งที่ยิ่งใหญ่กับประชาชนทั้งโลก ให้เขาได้พบความสุขที่แท้จริง ส่วนตัวลูกแม้มีทุกอย่างทั้งความรู้ ความสามารถ การศึกษา มีเงินทองใช้จ่ายได้คล่อง แต่กลับไม่มีความสุขเลยแม้แต่นิดเดียว
อานิสงส์ของการสร้างองค์พระธรรมกาย ประจำตัวนั้น มีมากมายอย่างไม่มีประมาณ...เมื่อยามมีชีวิตอยู่ก็รักษาคุ้มครองให้หายทุกข์ทรมานจากโรคภัย ต่ออายุขัยให้ยาวนานขึ้น ...เมื่อ ละโลกไปแล้ว ก็ยังช่วยปิดอบาย ให้มีชีวิตที่สุขสบาย ในปรโลก
เรื่องของคนที่ผูกเวรกันมาข้ามภพข้ามชาติ เมื่อมาเจอกันก็มาฆ่ากันอีก …ชายคนหนึ่ง ถูกรถสิบล้อเฉี่ยว แต่ยังไม่ตาย คนขับจึงถอยมาทับจนเสียชีวิต เพราะผูกเวรกันมา …อีกคน ถูกคู่อริเอาไม้ฟาดศีรษะ จนตาย ก็เพราะผูกเวรกันมา …และอุทาหรณ์สำหรับนักเลงสุรา ตอนมีชีวิต สุราเปลี่ยนคนที่นิสัยดี เป็นคนที่นิสัยเลวได้ เมื่อตายแล้วไปไหน…