“สัตว์ทั้งหลายสะดุ้งต่ออาชญากันหมด เพราะชีวิตเป็นที่รักของสัตว์ทั้งหลาย ฉะนั้น คนควรเอาตนเป็นเครื่องเปรียบเทียบ แล้วไม่เบียดเบียน ไม่ฆ่ากัน” (ตุณฑิลชาดก)
คำถาม : ผมไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าจิ้งจกที่กำลังอยู่ในไข่ ผมจะบาปมากไหมครับ ?
การฆ่าหรือประทุษร้ายร่างกายผู้อื่นรวมทั้งสัตว์ทั้งหลาย ล้วนชื่อว่านำความทุกข์กาย ทุกข์ใจมาสู่ตนและผู้อื่น ได้ชื่อว่าเป็นการละเมิดศีลข้อ 1 ซึ่งเป็นมนุษยธรรม การละเมิด ศีลในทุกระดับ ไม่ว่าจะถึงขั้นศีลขาด ศีลทะลุ ศีลด่าง หรือศีลพร้อย ล้วนแต่เป็นการทำลาย คุณภาพใจให้เสื่อมลง
นอกจากโยมพ่อของลูกจะมีวิบากกรรมปาณาติบาต ที่ตัวท่านได้เคยฆ่าสัตว์เพื่อนำไปขายและนำมาทำเป็นอาหารอยู่เป็นประจำในหลายภพชาติหลายชาติก่อนๆ นู้นแล้ว ตัวท่านก็ยังมีวิบากกรรมตระหนี่และเหนียวหนี้อีกวิบากกรรมหนึ่ง ที่ได้ช่องตามมาส่งผลร่วมกันในภพชาติปัจจุบันนี้ด้วย
คำถามข้อที่ 1 บุพกรรมใดที่ทำให้โยมแม่คิดสั้นฆ่าตัวตายครับคำตอบ.....สำหรับบุพกรรมที่ทำให้โยมแม่ของลูกคิดสั้นฆ่าตัวตายในภพชาติปัจจุบันนี้นั้น ทั้งนี้ก็เป็นเพราะ.........
ศีลไม่ว่าข้อใด ถ้าผิดเป็นประจำ ก็ยากที่จะเข้าถึงธรรมกายในตัวได้ แม้ผิดเพียงข้อเดียวเป็นประจำ เช่น ฆ่าสัตว์ทุกวัน ก็ไม่มีทางเข้าถึงธรรมกาย
ศีลข้อที่หนึ่ง คือเว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ที่มีลมปราณ คือเริ่มมีลมหายใจ ถ้าไข่ที่เราซื้อมาเป็นไข่ที่ฟักไม่ได้เลย หรือฟักไม่เป็นตัว ก็ไม่ได้ผิดอะไร
ตายก่อนวัยอันควร ประกอบด้วย ถูกทำแท้ง อายุสั้น และถูกฆ่าตาย
มิจฉาอาชีวะ หรืออาชีพต้องห้าม ประกอบด้วย ค้ามนุษย์ เลี้ยงสัตว์ส่งฆ่า ฆ่าสัตว์ขาย เป็นเอเยนต์ขายเหล้า/บุหรี่ เปิดไนท์คลับ ทำงานในบาร์ และขายบริการ
โรคเบาหวานเกิดจากความผิดปกติของร่างกายที่มีการผลิตฮอร์โมนอินซูลินไม่เพียงพอ อันส่งผลทำให้ระดับน้ำตาลในกระแสเลือดสูงเกิน เกิดจากกรรมในอดีตฆ่าสัตว์ทำอาหาร เลี้ยงสัตว์ไว้ฆ่าขาย
