ลูกพระธัมฯสิงคโปร์ได้พร้อมใจจัดงานบุญใหญ่ วันวิสาขบูชา (Vesak Day) ซึ่งจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 15-17 พฤษภาคม พ.ศ.2554 ที่ผ่านมา
ในสมัยหนึ่งครั้งเมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตะวันเมืองสาวัตถี ได้เกิดเรื่องราวถกเถียงกันในหมู่สงฆ์ ถึงเรื่องวินัยสงฆ์ของภิกษุผู้เลี้ยงมารดารูปหนึ่ง ภิกษุที่ว่านี้เมื่อออกบวชในพุทธศาสนาก็ไม่สามารถปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังได้ เพราะต้องคอยมาปรนนิบัติผู้เป็นมารดาที่อาศัยอยู่ในบ้านตามลำพัง
การจัดงานในครั้งนี้ ประวัติศาสตร์ของประเทศสิงคโปร์ต้องจารึกเอาไว้ถึงความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาในดินแดนไฮเทคแห่งนี้
ชีวิตเป็นของน้อย ทุกอนุวินาทีต้องหมั่นสั่งสมบุญกุศล เพราะเราเกิดมาสร้างบารมี
ศึกษาผลแห่งกรรมดีและกรรมชั่ว สาเหตุที่แท้จริงของความสุขและความทุกข์
ที่หลวงพ่อกำหนดให้ธรรมทายาทได้เดินธุดงค์ กระผมก็ชอบมากเลยครับ นึกถึงวันวานที่ยังมีความแข็งแรงอยู่ กระผมออกเดินธุดงค์อยู่เป็นประจำทุกปีครับ อย่างเมื่อปี พ.ศ.2532 กระผมได้ออกเดินไปที่จังหวัดสตูล พัทลุง นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี ชุมพร เดินมาจนถึงพุทธมณฑลเลยครับ บางปีก็เดินจากเชียงรายจนถึงกรุงเทพฯครับ ที่ตรงไหนเหมาะก็แวะทำกรรมฐานอยู่หลายวัน เป็นช่วงชีวิตที่มีความสุขมากเลยครับ
กระทรวงวัฒนธรรมเผยโฉมตราสัญลักษณ์ทรงเจริญพระชันษาครบ 8 รอบ 96 ปี สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ซึ่งมีความงดงามสมพระเกียรติ
เพราะเป็นเรื่องการสืบอายุพระพุทธศาสนา และเป็นบุญใหญ่เป็นบุญที่เราจะต้องช่วยกัน ถ้าขาดพระแล้วเราก็ขาดศาสนทายาท คนจะรู้ธรรมะกันน้อย คนจะเข้าวัดน้อย จะบวชน้อย แล้วพระศาสนาจะหายไป
เรื่องราวของครอบครัวใหญ่ที่มีธุรกิจมากมายซึ่งล้วนแต่ประสบความสำเร็จ แต่ก็ไม่พ้นวิบากกรรม...การตายที่ไม่น่าเป็นไปได้...สูตรหน้าเด้งด้วยธรรมะที่ไม่ต้องเสียสตางค์ และคำถาม 1.สร้างพระธรรมกายประจำตัว 1 องค์ แต่ลงเป็นชื่อตระกูลจะได้อานิสงส์อย่างไร 2.ปัญหาเศรษฐกิจที่ประสบสามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยบุญอะไร ทำอย่างไรจะไม่เกิดขึ้นอีก
