พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภการ เสียสละชีพของพระอานนทเถระเพื่อพระองค์ ดังนี้แล้วพระองค์จึงทรงนำเรื่องในอดีตมาสาทกดังต่อไปนี้...กาลครั้งหนึ่งนานพระโพธิ์สัตว์เกิดเป็นพราหมณ์ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีอาชีพกสิกรรม
ในสมัยก่อน...ที่วัดปากน้ำ..มีงูชุกชุมมาก ซึ่งถ้าชุมแล้วต่างคนต่างอยู่ก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่นี่.!! เจ้างู..มันเล่นมากัดพระ กัดเณร กัดแม่ชีกันเยอะ หลวงปู่ท่านสั่งพวกที่ทำวิชชาว่า ให้เข้าที่ไปตามหัวหน้างู บอกหัวหน้างูไปเจรจากระจายข่าวบอกลูกน้องงูทั้งหลายว่า ให้อพยพไปจากวัดปากน้ำเสีย
หมอพิการคนหนึ่ง ได้วางแผนให้เด็กน้อยลูกพ่อค้าปีนต้นไม้ไปเอาลูกนกสาลิกาในโพรงไม้ ซึ่งความจริงแล้วมีงูอยู่ในโพรงไม้นั้น เด็กน้อยหลงเชื่อปีนขึ้นไป เด็กน้อยจับหัวงูได้ก็เหวี่ยงทิ้งทันที ด้วยบุพกรรมที่ทำร่วมกันมาแต่ชาติปางก่อน เด็กน้อยลูกพ่อค้าเหวี่ยงงูเห่ามาทางหมอพิการพอดี งูพิษพันคอหมอพิการ แล้วฝังคมเขี้ยวฉีดพิษร้าย หมอพิการดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมาน มิสามารถเยี่ยวยาได้ทัน
พระจุลปทุมกุมารได้ทรงช่วยเหลือโจรที่โดนตัดแขนตัดขาที่ถูกปล่อยลงแพล่องตามแม่น้ำ พระองค์ทรงเยียวยาให้อาหารดูแล จนหายบาดเจ็บในเวลาต่อมา การสร้างบุญของเจ้าชายครั้งนั้นเหมือนการเก็บงูเห่ามาเลี้ยง เมื่อเจ้าชายออกไปหาผลไม้ในป่า พระชายาสาวก็กระทำอนาจารร่วมกับโจรนั้นทุกครั้ง ความชั่วมักหอมหวานจนกลายเป็นสิ่งถูกต้องเสมอในความคิดของคนชั่ว
หม่อมฉันได้ฝันเห็นน้ำเต้าที่มีลักษณะผิดธรรมชาติ เพราะมันจมน้ำได้, หม่อมฉันได้ฝันเห็นฝูงเขียดตัวเล็กๆวิ่งไล่กวดฝูงงูเห่าตัวใหญ่ๆ
วันหนึ่ง พระโพธิสัตว์กับพราหมณ์ผู้เป็นพ่อ ได้ออกไปไถนาตั้งแต่เช้าตรู่ พ่อก็ไถนาไป ส่วนท่านกำลังเผาหญ้าอยู่ งูเห่าตัวหนึ่งได้เลื้อยออกมาจากโพรงไม้ เพราะกลัวถูกไฟเผา ด้วยความโกรธจึงกัดท่านทันที เมื่อรู้ว่าถูกงูพิษกัด ท่านจึงเรียกพ่อให้มาช่วย พ่อได้วิ่งมาดู แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร
ยิ่งเมื่อเดือนที่แล้ว ที่เกิดเหตุการณ์สลดขึ้นกับเพื่อนของสามีอีกคน เมื่อเพื่อนไปหยิบของในรถที่จอดอยู่หลังบ้าน แล้วเหยียบถูกงูเห่าแสงจันทร์ งูจึงกัดที่ข้อเท้า ส่วนเพื่อนก็คว้าเสียมมาตีงูจนตาย พร้อมกับตัวเองพิษงูกำเริบ ตายคาเสียม สามีทราบข่าวก็ยิ่งคิดว่า ความตายเกิดได้ทุกเวลา จะรอช้าไม่ได้ ต้องรีบสั่งสมบุญ ปรารภเหตุนี้สร้างบุญใหญ่อีกค่ะ โดยตัดสินใจปิดกองโมดูลทันที เมื่อวันธรรมชัย
ข้าพเจ้าเป็นบุตรฤาษี ชื่อว่าสุวรรณสาม บัดนี้บาดเจ็บสาหัสต้องตายด้วยคมศรของท่าน ทุกข์อันสาหัสนี้เป็นเรื่องธรรมดาของคนที่เกิดในโลก ข้าพเจ้าจึงไม่ได้โกรธเคืองท่าน สงสารแต่บิดามารดาผู้ตาบอด ซึ่งมีเพียงข้าพเจ้าเท่านั้นที่ดูแล เมื่อขาดอาหารและน้ำ ท่านทั้งสองก็คงต้องตายตาม ทุกข์ที่พลัดพรากจากบิดามารดาผู้ไร้คนดูแลนั้นยิ่งใหญ่กว่าทุกข์ที่จะต้องตายด้วยคมศรนี้หลายเท่านัก
ในตัวของเรามีตัวตนย่อยอยู่มากมายจนเป็นครอบครัว ตัวตนย่อยจะมีส่วนในการกำหนดความรู้สึกนึกคิด
ทำเลที่ตั้ง ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นหมู่เกาะอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันตก ตั้งอยู่ระหว่างละติจูดที่ 4 องศา 40 ลิปดาเหนือ กับ 21 องศา 10 ลิปดาเหนือ และลองจิจูดที่ 116 องศา 40 ลิปดาตะวันออก กับ 126 องศา 34 ลิปดาตะวันออก บนเขตวงแหวนแห่งไฟ (Pacific Ring of Fire) ซึ่งเป็นบริเวณในมหาสมุทรแปซิฟิกที่เกิดแผ่นดินไหวและภูเขาระเบิดบ่อยครั้ง ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยเกาะและหมู่เกาะหลัก ๆ 3 กลุ่ม คือ
