"...วันแห่งความสำเร็จที่แม่ค้าขายข้าวแกงอย่างลูก ก็สามารถคว้าปริญญา พุทธศาสตร์บัณฑิตของดีโอยูมาครอบครองได้..."
มหาวิทยาลัยที่สอนทางด้านพระพุทธศาสนา ทางไกลแห่งแรกของโลก
ในการเรียน DOU ของกระผม กระผมต้องใช้ความเพียรมากกว่าคนอื่นๆ เพราะจอตาของกระผมเสีย ไม่มีทางรักษา ทำให้กระผมไม่สามารถมองเห็นตัวหนังสือได้ชัด กระผมจึงต้องใส่แว่นตาที่หนาเตอะ เวลาจะอ่านหนังสือหรือทำข้อสอบ กระผมจะต้องใช้แว่นขยายส่องดูตัวหนังสือไปทีละตัว
ตอนแรกๆที่กระผมลงเรียน ก็คิดว่าเนื้อหาวิชาที่เปิดสอนก็คงเหมือนในมหาวิทยาลัยทั่วไป แต่พอเรียนแล้วก็รู้ว่าไม่เหมือนกัน กระผมได้ประโยชน์มากกว่าที่กระผมคิดไว้ เพราะแต่ละวิชาไม่ได้ให้เพียงความรู้เท่านั้น แต่ยังอธิบายรายละเอียด และมีกิจกรรมที่เป็นแบบฝึกปฏิบัติ ให้สามารถนำไปใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน และยังสามารถนำไปใช้ในการอบรมศีลธรรมตามโรงเรียนได้อีกด้วย
