หลานชายเห็นท่าไม่ดี จึงรีบวิ่งหนี ชายคนนั้นวิ่งตามมาติดๆ พร้อมยิงปืนกระหน่ำ 6นัดซ้อน แต่ลูกปืนกลับไม่โดนหลานชายแม้แต่นัดเดียว ด้วยความตกใจหลานชายวิ่งเสียหลักหกล้ม ทำให้ชายแปลกหน้าที่ไล่ยิงมาติดๆได้ทีกระโดดนั่งคร่อม ล็อกตัวเอาไว้พร้อมเอาปืนจ่อที่แสกหน้า ตั้งใจกะยิงให้ตาย
ผู้นำบุญจากบุรีรัมย์...ในวัยเด็ก เธอมักถูกล้อเลียนให้อับอายอยู่เสมอว่าเป็น “เจ๊กโคก” เพราะเธอใช้แซ่แบบชาวจีน ทั้งๆที่เธอเป็นคนผิวดำ...พ่อของเธอป่วยด้วยอาการประหลาด ปวดท้องอย่างรุนแรงมาก ต้องเข้ารับการผ่าตัด อาการก็ดีขึ้น ต่อมามีชายแปลกหน้า นำยามาให้พ่อของเธอกิน พร้อมกำชับข้อห้ามเอาไว้ด้วย ต่อมาไม่นาน จู่ๆพ่อของเธอก็เสียชีวิต อย่างกะทันหัน ชาวบ้านสันนิษฐานกันว่า ชายคนนั้นเป็นปอบ มากินพ่อของเธอ
จากชีวิตที่ดำมืด อยู่ในวังวนของเหล้าและยาเสพติด สู่ชีวิตที่สว่างไสวในเส้นทางธรรม บวชอย่างน้อย 1 พรรษา ให้อะไรมากกว่าที่คิด
เป็นเรื่องที่ต้องขยายกับความสุดอัศจรรย์ ท้าความเชื่อ ที่มิได้เกิดขึ้นในเมืองไทย แต่ไปเรียกเสียงฮือฮาถึงถิ่นเพื่อนศาสนิก นั่นคือ ประเทศบรูไน ดาลุสซาราม อดีตเมืองพุทธ ที่ปัจจุบันมีน้ำมันถูกโคตรๆ และมีคนไทยอยู่กว่า 5,000 คน
อุทาหรณ์ของการอธิษฐาน...เพราะคำอธิษฐาน ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องพบกับความทุกข์ในการครองเรือน เธอไม่สามารถหวังพึ่งเงินทองจากสามีได้เลย อีกทั้งยังต้องใช้หนี้แทนสามีอีกด้วย ทั้งๆที่ความจริง ตัวเธอเองก็ได้เคยตั้งใจไว้ว่า จะไม่แต่งงาน...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอ ในแบบของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
มโหสถพิจารณาอยู่ว่า “...ชายเข็ญใจผู้นี้เป็นใครกันแน่ ตาก็ไม่กระพริบ แววตาช่างดูมีอำนาจ ซ้ำยังองอาจ มิได้ครั่นคร้ามต่อสิ่งใด ทั้งที่มายืนอยู่ท่ามกลางมหาชนมากมายถึงเพียงนี้”ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมา “..หรือว่าชายผู้นี้ จะเป็นท้าวสักกเทวราช จอมเทพแห่งดาวดึงส์พิภพจำแลงมา...” แล้วมโหสถจะตัดสินคดีความอย่างไรนั้น
คนพาลกระทำกรรมอันชั่วช้า ก็สำคัญว่าสิ่งนั้นเป็น สิ่งประเสริฐมองเห็นแต่เพียงประโยชน์ในโลกนี้เท่านั้น ไม่เห็น ประโยชน์ในโลกหน้า ต้องได้รับเคราะห์กรรมในโลกทั้งสอง ข้าพระพุทธเจ้าเห็นข้อความแม้นี้ จึงกราบทูลว่า คนมีปัญญาเท่านั้นประเสริฐ คนโง่เขลาเบาปัญญาถึงแม้จะมียศตำแหน่ง ก็หาประเสริฐไม่
“บุญที่ได้สร้างพระธรรมกายประจำตัว และบุญอื่นๆที่ได้ทำที่วัดพระธรรมกาย ช่วยหนูไม่ได้เลยเหรอ” พอพูดเสร็จร่างของลูกก็ลอยวืดขึ้นมาจากหลุมนั้น พร้อมๆกับเสียงของชายร่างดำที่นุ่งหยักรั้งนั้นก็พูดขึ้นว่า “เพราะบุญตรงนี้แหละถึงยังเอาไปไม่ได้”