ดูกรภิกษุทั้งหลาย ในกาลใดแล ภิกษุละกายทุจริต เจริญกายสุจริต ละวจีทุจริต เจริญวจีสุจริต ละมโนทุจริต เจริญมโนสุจริต ละมิจฉาทิฏฐิ เจริญสัมมาทิฏฐิได้แล้ว ในกาลนั้น เธอย่อมไม่กลัวต่อความตาย อันจะมีในภายหน้า
รีบทำความดีเสียแต่วันนี้เดี๋ยวนี้และทำไปเรื่อยๆ ก็จะสะสมบุญได้มาก มัวชักช้าโอ้เอ้อยู่ วันเวลาก็หมดไป อายุก็ผ่านไป
บัณฑิตพึงทราบ จริตทั้งหลาย โดยอิริยาบถ โดยกิจ โดยการบริโภค โดยอาการ มีการดู เป็นต้น และโดยความเป็นไป แห่งธรรมนั่นแล
ก่อนที่สินค้าของผมจะก้าวขึ้นสู่เวทีอาเซียนได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ เพราะหลายคนอาจจะมองว่าผมมีวันนี้ได้ เนื่องจากได้กิจการซึ่งเป็นมรดกจากคุณพ่อคุณแม่ที่ทำไว้ดีแล้ว แต่แท้จริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ครับเพราะท่านให้กิจการผมก็จริง แต่สิ่งที่แถมมาด้วย ก็คือ หนี้สินจำนวนมหาศาลถึง 200 กว่าล้านบาท
คำถามข้อที่ 2 บุพกรรมใดที่ทำให้โยมพ่อของลูกเสียชีวิต
ต่อจากตอนที่แล้ว....เมื่อท่านเห็นพระลูกชายของท่านกำลังจะขึ้นรถ กายละเอียดของท่านจึงได้แว๊บตามเข้าไปนั่ง ด้วยอาการที่สงบนิ่ง อยู่บริเวณเบาะหลังในทันที
คำถามข้อที่ 1. ตอนนี้โยมพ่อทองเจือ แพน้อยอยู่ที่ไหน
การได้อัตภาพเป็นมนุษย์เป็นการยาก ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายเป็นอยู่ยาก การได้ฟังพระสัทธรรมเป็นการยาก การอุบัติขึ้นแห่งพระพุทธเจ้าทั้งหลายเป็นการยาก
ฐานะที่บุคคลเห็นได้ยาก ชื่อว่านิพพาน ไม่มีตัณหา นิพพานนั้นเป็นธรรมจริงแท้ ไม่เห็นได้โดยง่ายเลย ตัณหาอันบุคคลแทงตลอดแล้ว กิเลสเครื่องกังวลย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้รู้ ผู้เห็นอยู่
ก่อนมาบวช ผมทำงานเป็นผู้จัดการแผนกขายอุปกรณ์การแพทย์ ชีวิตของผมไม่มีอะไรหวือหวา ไม่ได้มีชีวิตที่ดีจนสุดโต่ง หรือร้ายจนสุดขั้ว
