ลูกพระธัมฯกล่าวว่า ไม่ได้คิดจะอยากได้เงิน 1รูปีหรือสิ่งของอะไรสักอย่าง จากพวกเขาเหล่านี้เลย แต่อยากช่วยเขาได้หลุดพ้นจากความยากจน เด็กเหล่านี้เกิดมาก็รู้จักแต่การ “ขอ” อย่างเดียว อย่างน้อยในวันนี้หัวใจเขาได้เริ่มรู้จักคำว่า “ให้” แล้ว
แต่ก่อนพอเลิกโรงเรียน ลูกต้องขับรถกลับบ้านทั้งน้ำตา ทั้งท้อทั้งล้าสุดบรรยาย ทำอย่างไรจะเอาชนะความวุ่นวายของเด็กได้ จึงฉุกคิดว่า "ถ้าให้เด็กๆนั่งสมาธิ พฤติกรรมต่างๆน่าจะดีขึ้น" ลูกจึงเริ่มพาเด็กๆไปเดินเล่น ชมธรรมชาติข้างๆโรงเรียน แล้วชวนนั่งสมาธิ โดยให้นั่งนิ่งๆ แล้วฟังว่า ได้ยินเสียงธรรมชาติอะไรบ้าง...ได้ผลค่ะ ทุกคนเริ่มนิ่ง จากที่แต่ก่อนเป็นลิง เป็นค่าง ไม่สนใจที่จะฟังอะไรทั้งสิ้น เด็กก็เริ่มสงบขึ้น
เหตุเพราะผูกเวรกันมา ทำให้พี่สาวทั้งสามคน เกลียดชังเธอตั้งแต่ยังเล็ก เมื่อโตขึ้นก็โดนพี่สาวคนหนึ่งนำเธอไปขาย ถูกใช้แรงงานอย่างหนัก เมื่อมีอายุเพียง 13 ปี แต่เธอก็ต่อสู้ชีวิต ไม่ว่าจะทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ ทั้งๆที่เธอไม่รู้หนังสือ …และเรื่องของคนที่ตายไปแล้ว แต่ยังมีใจผูกพันกับสถานที่ จึงได้มาวนเวียนอยู่ในที่นั้น…
พระธรรมรัตนาภรณ์ ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 1 วัดเขียนเขต มอบทุนการศึกษาแก่พระภิกษุ สามเณร และนักเรียน นักศึกษา เพื่อส่งเสริมการศึกษาพระบาลีของพระสงฆ์ รวมทั้ง สนับสนุนโอกาสทางการศึกษาแก่เด็กและเยาวชนผู้ขัดสนทุนทรัพย์
เราสามารถแสวงหาความสุขขณะที่เดินก้าวไปสู่ความสำเร็จได้