เรื่องราวความรักของหนุ่มชาวญี่ปุ่นกับอดีตรองนาวสาวไทย...ความรักเริ่มต้นด้วยความหวานชื่น แต่เมื่อแต่งงานกันชีวิตไม่เป็นดังคาด พ่อแม่สามีไม่ชอบลูกสะใภ้ ทั้งสองต้องออกไปใช้ชีวิตร่วมกันด้วยความลำบาก แต่ภรรยาไม่เคยยอมแพ้เธอพยายามใช้ความดี เพื่อเอาชนะใจพ่อแม่สามี แต่ทุกอย่างที่ทำดูเหมือนว่าจะไร้ผล...เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร ความดีของเธอจะเอาชนะใจพ่อแม่สามีได้หรือไม่ มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเขาและเธอในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
สามีเป็นคนติดเหล้างอมแงม มาเกือบ 10 ปีแล้ว 5 ปีต่อมาเขาป่วยเป็นโรคพิษสุราเรื้อรังขั้นรุนแรง ต้องดื่มจัดๆ ดื่มเหล้าแทนข้าวเป็นเวลา 2-3 เดือน ติดต่อกัน หิวเหล้ามาทีไรมือสั่นเท้าสั่น โมโหร้ายนัก มักจะมาลงไม้ลงมือกับลูก แต่ก็โดนลูกสวนกลับด้วยศิลปะแม่ไม้มวยไทย อัดด้วยหมัด ซัดด้วยศอก ตอกด้วยเข่า จนเขาล้มคว่ำสลบแน่นิ่งไป แต่ในที่สุดตัวลูกนี้แหละที่ต้องมาเดือนร้อนเอง เพราะต้องหามเขาส่งโรงพยาบาล และคอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวเช็ดอุจาระปัสสาวะให้
ต่อมาลูกได้แต่งงานกับสามี ที่มีความเคารพเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเหมือนกัน แต่สามีชอบนั่งสมาธิแบบโยคีอินเดีย ที่เรียกกันว่า TM, คอร์ส TM จะมีการฝึกลอยตัว เป็นลักษณะคล้ายๆกบกระโดดไม่ใช่เหาะจริงๆ ภาษาของ TM เรียกว่า hop สามีชวนลูกไปฝึกด้วย ช่วงแรกลูก ลอยตัว ไม่ขึ้น พออธิษฐานจิตเอาบุญช่วยก็สามารถ hop ได้
เนื่องจากความยากจน ทำให้เธอต้องตัดสินใจยึดอาชีพค้าประเวณี...เธอผ่านการมีสามีมาหลายครั้ง และในทุกครั้งก็ไม่ได้เจอคนที่ดีดังที่หวังเอาไว้...ท้ายที่สุด เธอได้ไปขายบริการที่ต่างประเทศ...ต่อมา เมื่อบุญเก่าส่งผล เธอจึงมีโอกาสได้เจอหมู่คณะ...เธอจะหาทางออกที่ดีให้กับชีวิตของเธออย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
ชายคนหนึ่ง หลังจากเกิดมาได้ไม่นานก็ต้องเป็นกำพร้าทั้งพ่อและแม่ ต่อมาแม้มีโอกาสได้เรียนหนังสือ แต่ก็ไม่สามารถอ่านออกหรือเขียนได้เลย ประกอบอาชีพอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ จนในที่สุดต้องไปหาเลี้ยงชีพด้วยมิจฉาอาชีวะ...ด้วยการที่ได้ลูกชายเป็นกัลยาณมิตร ทำให้เขาเลิกอาชีพอันไม่สมควร และได้มาเจอกับหมู่คณะ ได้ทำบุญ ได้ดูรายการดีๆจาก DMC…ต่อมา เขาล้มป่วย และเสียชีวิตในที่สุด ก่อนตายใจเกาะเกี่ยวในบุญกฐินจักรพรรดิเป็นอย่างมาก น่าเสียดายที่เขาได้ร่วมบุญเพียงบางส่วน แต่ไม่มีโอกาสมาร่วมงาน เพราะมาเสียชีวิตไปเสียก่อน
ผู้ชายคนหนึ่ง ต้องกำพร้าพ่อและแม่ จนต้องหาเงินเรียนหนังสือด้วยตัวเองตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ม.4…พอเรียนมหาวิทยาลัยปีที่ 1 จึงรู้ว่า ตัวเองมีความเบี่ยงเบนทางเพศ ชอบมีความสัมพันธ์กับเพศเดียวกัน...เขาหารายได้ด้วยการทำงานในบาร์เกย์ ขายบริการให้กับผู้ที่มีรสนิยมแบบเดียวกัน...ตัวเขาเองทราบดีว่า การมีชีวิตแบบนี้เป็นทุกข์ และรู้สึกกลัวว่า คนทั่วไปจะรู้ความจริงว่าเขาเป็นแบบนี้...ต่อมา เขาคิดว่าตัวเองอาจจะเป็นโรคร้าย...เขาควรจะหาทางออกให้กับชีวิตของตัวเองอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
