ระหว่างการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวด้วยตนเอง กับการที่มีผู้อื่นสร้างให้ จะมีอานิสงส์เหมือนกันหรือต่างกันหรือไม่อย่างไร, วิบากกรรมใดทำให้เป็นออทิสติก และบางคนเป็นโรคเครียด จนถึงขนาดทำงานไม่ได้ ต้องเข้ารับการรักษา เกิดจากวิบากกรรมใดบ้าง และอีกมากมาย แต่ทุกคำถาม...ล้วนมีคำตอบ ที่นี่...ที่เดียว
เรื่องราวของนักสร้างบารมีชาวสิงคโปร์...จากความบังเอิญ ทำให้เขาได้อ่านหนังสือประวัติของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ เมื่อเขาแนะนำต่อให้กับภรรยา เธอได้อธิษฐานจิตและนั่งสมาธิตามวิธีในหนังสือ ปรากฏว่าเธอหายจากโรคร้ายได้เป็นอัศจรรย์...นับแต่นั้นมา สองสามี-ภรรยา ก็ทุ่มสร้างบุญกับหมู่คณะอย่างเต็มที่ แม้สถานภาพทางเศรษฐกิจของครอบครัวจะไม่ดี แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรค เพราะพวกเขาเชื่อว่า บุญจะส่งผลให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้น
หญิงไทยในต่างแดน...คุณพ่อของเธอมีอาชีพทำสวนผลไม้ เสียชีวิตเมื่ออายุ 70ปี แต่เรื่อน่าแปลก คือ ศพของท่านเผาอย่างไรก็ไม่ไหม้ จนคุณแม่ของเธอต้องอธิษฐานขออนุญาต จึงเผาได้...สามีของเธอ เคยชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่ วันหนึ่งเขาไอแล้วสลบไป เมื่อฟื้นขึ้นมา ก็หักดิบเลิกสิ่งเหล่านั้นทันที...ลูกชายคนโตของเธอ เมื่ออายุ 17ปี ป่วยเป็นมะเร็งที่ต่อมน้ำเหลืองขั้นสุดท้าย หมอบอกว่า ไม่รอดแน่ แต่กลับหายได้เมื่ออายุ 19ปี
ผู้หญิงคนหนึ่ง เล่าให้เพื่อนของเธอฟังว่า เธอมีประสบการณ์ที่แปลกประหลาด บางครั้งก็ถอดจิตออกจากร่างไปบ้านของลูกศิษย์ เตือนให้ลูกศิษย์ตื่นขึ้นมาเพื่อเตรียมของตักบาตร, สามารถได้ยินเสียงของคนที่กำลังพูดโทรศัพท์ ซึ่งยืนอยู่ห่างจากตัวเธอได้, สามารถเห็นคนที่อยู่ในอีกห้องหนึ่งว่ากำลังทำอะไร เป็นต้น นอกจากนี้ เธอยังสามารถติดต่อกับเทวดาองค์หนึ่ง ให้มาบอกวิธีการรักษาโรคได้อีกด้วย...เรื่องราวนี้ เป็นความจริงหรือไม่ อย่างไร
ลูกได้งานทำเป็นแม่บ้าน ที่ต้องทำงานทุกอย่าง ทั้งงานทำความสะอาดบ้านให้เรียบร้อยหมดจด ทำอาหาร เลี้ยงเด็ก และอื่นๆอีกมากมาย ถ้าจะเรียกลูกว่าคนใช้นั้นก็ยังไม่ถูกต้องเท่าไหร่หรอกนะคะ...เพราะความจริงลูกน่ะเป็นคนถูกใช้..
เมื่อเราได้เคารพศพครั้งสุดท้าย ทันใดนั้นก็มีลำแสงของดวงอาทิตย์ส่องลงมาที่โลงศพนั้น เป็นภาพที่งดงามมาก เหมือนเป็นนิมิตหมายว่า พี่ชายของลูกมีความสุขดี ต่อมา...
เราทั้งสองชอบทำบุญมาก ไม่ว่าจะเป็น ทอดผ้าป่า , ทอดกฐิน , ถวายภัตตาหาร โดยเฉพาะฤดูหนาวทำบ่อย คือ ถวายอังสะ , หมวกไหมพรม , ผ้าห่ม ทำชนิดเรียกว่า เดินสายทำบุญ คือเดินทางไป ถวายไป เช่นถวายภัตตาหาร , สังฆทาน , เครื่องกันหนาว ทีเดียวหลายๆวัด ของหมดตรงไหนก็ซื้อที่นั่น พักค้างคืนที่จังหวัดนั้น แล้วเช้าตีสาม ก็เดินทางไปทำบุญกันต่อ โดยแม่ครัวจะทำครัวกันในรถเลย
มีอยู่ครั้งหนึ่ง พ่อได้ท่องคาถา“หัวใจฤาษี” แล้วอธิษฐานขอพระเครื่อง 3 องค์ จากพื้นโล่ง ๆ พออธิษฐานจบก็มีพระเครื่องปรากฏข้างหน้า แต่ครั้งนั้นมีพระเครื่องเกินที่ขอไว้ เมื่อจะหยิบ พระเครื่องที่เหลือได้วิ่งทะลุพื้นทรายหายเข้าไปในถ้ำทันที จึงได้เฉพาะที่ขอไว้ 3 องค์เท่านั้น
