พฤติกรรมที่ควรหลีกเลี่ยง(ไลฟ์สไตล์มรณะ)14 ประการ ถ้าคุณเลิกได้จะมีสุขภาพที่ดี
เมื่อไหร่ที่กำลังบุญของเรายังน้อยกว่ากำลังแห่งวิบากกรรมที่เราทำเอาไว้ เมื่อนั้นมันก็พร้อมที่จะส่งผลต่อตัวเราได้ทุกเมื่อ
มะเร็งลามจากต่อมน้ำเหลืองสู่ลำคอ แล้วลามต่อไปถึงปอด อันเป็นระยะสุดท้าย วินาทีนั้น...ลูกหวาดกลัวจนตัวสั่น หน้าซีดเหมือนไก่ถูกต้มสุก รู้สึกเคว้งคว้าง สับสน เหมือนหลงทางอยู่กลางป่าเพียงลำพัง หวั่นไหว หวาดกลัวมรณภัยที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ แต่ใครเล่าจะยอมตายจากลูกน้อยที่แสนรักแสนห่วงใย ตราบยังมีลมหายใจ ชีวิตย่อมมีความหวัง
พระเดชพระคุณหลวงพ่อเป็นบุคคลที่สุดยอดและยอดที่สุดมากๆเลยค่ะ เสียสละทุกอย่าง หาบุญที่สุดยอด มาให้ลูกๆได้ทำ คอยจ้ำจี้ จ้ำไช นี่ถ้าลูกยังไม่เข้าวัด ไม่ได้ดู DMC ชีวิตก็คงยังลอยเคว้ง ไม่ได้มาทำบุญรื้อผังจนและได้ทำบุญใหญ่ๆอย่างนี้ ลูกอยากบอกกับทุกคนทั่วโลกค่ะว่า “บุญนี้ใหญ่จริงๆค่ะ รีบมาคว้าบุญนี้กันนะคะ ครอบครัวของเราลำบากสุดแสน ยังทำได้ ครอบครัวของเราทำได้ คุณก็ทำได้”
เมื่อเวลาอันสำคัญได้มาถึง พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวเริ่มกล่าวคำมอบองค์พระเป็นภาษาอังกฤษ พร้อมทำพิธีมอบถวายองค์พระให้แก่ท่านประธานาธิบดี แห่งศรีลังกา ฯพณฯ มหินทะ ราชปักษา ท่ามกลางบรรยากาศที่ชื่นมื่นของชาวพุทธศรีลังกา และเป็นจุดสถาปนาความสัมพันธ์อันเหนียวแน่น ในวิถีแห่งชาวพุทธของทั้งสองประเทศสืบไป
สักครู่ ก็ได้ยินเสียงของพระเดชพระคุณหลวงพ่อเทศน์ว่า “ใครที่เจ็บไข้ได้ป่วยหนัก ให้นึกขยายองค์พระให้ขับไล่โรคร้ายไข้เจ็บออกไปทุกอณูเนื้อทุกขุมขน จิตใจอย่าไปเกาะเกี่ยวอยู่กับลูกหลาน เดี๋ยวจะไปไม่ไกลเป็นจิ้งจกตุ๊กแกที่บ้าน”
พ่อของลูกเป็นทหารเรือ เป็นคนเจ้าชู้ มีภรรยาน้อย ชอบดื่มเหล้า เมามาก็จะพาลหาเรื่องทะเลาะกับแม่เป็นประจำ จนกระทั่งวันหนึ่ง พ่อกับแม่ทะเลาะกันเพราะพ่ออยากไปอยู่กับเมียน้อย พ่อได้ตีแม่จนเลือดอาบ พ่อกับแม่จึงแยกทางกันอย่างถาวร ซึ่งขณะนั้นพ่ออายุใกล้ 60 ปีแล้ว
เมื่อท่านเทพบุตรใหม่ได้รู้ว่า ที่นี่คือดาวดึงส์ไม่ใช่ดุสิตบุรี เขาก็รู้สึกผิดหวังแต่ก็ไม่ถึงกับมาก และภายในใจก็เกิดคำถามขึ้นมาว่าทำไม เขาถึงไม่ได้กลับไปอยู่ดุสิตบุรีเหมือนคนอื่น
