ภาพที่เห็นเหล่านี้ ทำให้นึกถึงเมืองไทยทันที ซึ่งไม่ได้หมายความว่า Homesick แต่กลับระลึกถึง “ผู้มีบุญ” ที่อยู่ เมืองไทย ที่กำลังสนุกสนาน บุญบันเทิง กับการสร้าง “โมดูล” ทำบุญสร้าง “หลังคา” มหารัตนวิหารคด แถมยังจะร่วมประกอบพิธี “เทคอนกรีตเสาค้ำฟ้า” ใน “วันครูวิชชาธรรมกาย” อีกด้วย เราจึงได้ข้อคิดในใจว่า. . .
แต่ทว่า เมื่อไม่นานมานี้ ได้ปรากฏมีนิมิตหมายใหม่ เป็นอะไรที่ "อินเทรนด์" สุดๆ เพราะความแตกต่างที่พอกพูนสะสมมานับร้อยนับพันปี กำลังจะหลอมรวมเป็น "ความเหมือน" หนึ่งเดียว เพราะ ศูนย์ปฏิบัติธรรมเคปทาวน์ เซ้าท์แอฟริกา ได้จัดปฏิบัติธรรมพิเศษ รวมผู้คนจากสามสีผิว จำนวนสิบกว่าคน แม้จะจิ๋วแต่ก็แจ๋ว
จนวันหนึ่งผมได้มาพบ ศูนย์ปฏิบัติธรรมแห่งแรกที่เมืองโจฮันเนสเบอร์ก ได้พบพระภิกษุ ผมระเบิดคำถามของชีวิตไปมากมาย เมื่อผมได้รับคำตอบที่อธิบายอย่างง่ายๆแต่ชัดเจน ทำให้ช่องว่างโหวงเหวงที่มีอยู่ในใจนั้นถูกเติมเต็ม เหมือนประตูที่ถูกปิดตายซ้อนกันหลายชั้น ถูกเปิดออกทีละบาน ผมเข้าใจหลักธรรมของศาสนาพุทธมากขึ้น
เดิมแอฟริกาใต้เป็นที่อยู่ของชนเผ่าเร่ร่อน เริ่มเป็นที่รู้จักของชาวโลก หลังกองเรือโปรตุเกสและสเปนค้นหาเส้นทางใหม่ไปอินเดีย จนอ้อม แหลมกู๊ดโฮป (แหลมแห่งความหวัง) ใต้สุดของทวีปได้สำเร็จ และเมื่อมีการค้นพบเพชรและทองคำ ก็มีผู้มาตั้งถิ่นฐานกันมากมาย ปัจจุบันแอฟริกาใต้มีเสรีภาพ และไม่มีปัญหาแบ่งแยกสีผิวเหมือนอดีตอีกแล้ว ปกครองแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุข
ช่วงนั้นผมเห็นรถสิบล้อทีไรผมอดที่จะเป็นห่วงพ่อไม่ได้...ไม่อยากให้ท่านขับรถเร็ว...
ลูกครึ่งอิตาเลี่ยน-อเมริกัน เขาเคยเป็นทหารร่วมรบในสงครามเวียดนาม หลังจากกลับจากสงคราม เกิดเหตุการณ์ประหลาดกับเขา ผู้หญิงคนหนึ่งติดต่อมาหาเขา เธอรู้เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเขาทุกอย่าง และบังคับให้เขาไปรับใช้เจ้านายของเธอ แต่ก็มีผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ติดต่อมาเพื่อช่วยเขาจากการข่มขู่นี้...ตอนที่เขาหนีจากผู้หญิงคนแรกและพวกของเธอ ไปที่บ้านของผู้หญิงคนที่สอง ก็มีลำแสงประหลาดสาดไปใส่พวกที่ติดตามเขามา จนพวกนั้นหนีไป...ผู้หญิงทั้งสองคนเป็นใคร...ต้องการอะไรจากเขา...ลำแสงที่ช่วยเขาไว้คืออะไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
