ชายคนหนึ่งป่วยเป็นหนัก ได้รับทุกขเวทนาเป็นอย่างมาก จนตัวเขาเองเรียกร้องหาความตาย ในช่วงเวลาแห่งความทุกข์ทรมานนั้น พระน้องชายได้มาโปรดเขา และแนะนำให้สร้างพระธรรมกาย ประจำตัว...ความอัศจรรย์ได้บังเกิดขึ้น ชายผู้น่าสงสารมีอาการดีขึ้นจนหายเป็นปกติ บุพกรรมใด ทำให้เขาต้องมารับทุกขเวทนาเช่นนี้ หากไม่ได้สร้างองค์พระ เขาจะเป็นอย่างไร...มาร่วมกันศึกษาอานุภาพของการสร้างพระธรรมกาย ประจำตัว ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
พอมีเรื่องมาให้คิด ลูกก็คิดว่าเรื่องนั้น เหมือนลูกฟุตบอล แล้วลูกก็ kick out (แปลว่า เตะส่งออกไปเลย) หลังจากนั้นลูกจึงขยายเวลานั่งเป็น 5-10นาที และมากขึ้นจนเป็นชั่วโมงค่ะ หลังจากที่ขยายชั่วโมงการนั่งสมาธิ ประสบการณ์ภายในของลูกพัฒนาไปเรื่อยๆ ตามวันเวลาที่ผ่านไป แต่สิ่งที่เหมือนกันทุกครั้ง คือ ลูกจะมีความสุขมากๆ
หญิงคนหนึ่ง...เธอล้มป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ ไปหาหมอตรวจร่างกายอย่างละเอียดก็ไม่พบ หนำซ้ำยังได้ยาผิดๆมา ทำให้เป็นหนักขึ้น จนตัวเธออีกคิดว่า คงจะไม่รอด ถึงกับพูดเป็นทำนองบอกลาลูกๆของเธอ...ต่อมาไม่นาน เธอได้กัลยาณมิตรพาไปพบหมอดี ได้ยาดี รักษาโรคจนหาย เหมือนได้กลับมาเป็นสาวอีกครั้ง อย่างอัศจรรย์
หญิงไทยในต่างแดน...แม่สามีชาวเยอรมัน ไม่ชอบเธอ กลัวเธอจะมาเอาสมบัติ สนับสนุนให้ลูกชายดื่มเหล้า พอเมาก็ยุให้ทำร้ายเธอ แต่ด้วยความใจเด็ด เธอไม่ยอมถูกทำร้ายแต่ฝ่ายเดียว เธอสู้จนแม่สามีต้องยอมถอย ส่วนสามีเมาเมื่อไหร่ ก็ต้องพันหัวออกจากบ้านทุกที...อุทาหรณ์ของผู้ชอบเสพยาเสพติด ตายแล้ว จะไปไหน และอุทาหรณ์ของการจองเวร เพื่อจะได้เตือนตนเองว่า อย่าได้จองเวรต่อใครเลย...ที่นี่...มีคำตอบ
ชีวิตของการครองเรือนที่เป็นทุกข์...สามีภรรยาคู่หนึ่ง เพราะการลงทุนที่ผิดพลาด ทำให้ภรรยาต้องมีหนี้สินจำนวนมาก เธอหาทางออกด้วยการเล่นการพนัน ปัญหาจึงยิ่งทับทวี ในที่สุดเธอตัดสินใจกินยาฆ่าตัวตาย พร้อมลูกน้อยวัยน่ารัก...อีกคู่หนึ่ง เพราะปัญหาทางการเงิน ทำให้สามีผู้ล้มเหลวในธุรกิจ ตัดสินใจสังหารหมู่ภรรยาของตน พร้อมลูกๆอีก 2คน และฆ่าตัวตายตาม
ในวัยเด็ก เขามองตัวเองในกระจก แล้วเกิดคำถามว่า ตัวเขาเป็นใคร มาจากไหน เมื่อโตขึ้นเขาตามหาชีวิตในอุดมคติอยู่เป็นเวลานาน ก็ไม่พบ...จนในที่สุด เขาได้พบกับคุณครูไม่ใหญ่แห่งโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เส้นทางของการสร้างบารมีจึงเริ่มขึ้น...ปัจจุบัน เขาเป็นผู้นำบุญของจังหวัดหนึ่งทางภาคอีสาน และจะขอสร้างบารมีติดตามคุณครูไม่ใหญ่ไปทุกภพทุกชาติ จนถึงที่สุดแห่งธรรม
คุณเคยขี้เกียจนั่งสมาธิหรือไม่? คุณเคยสมาทานศีล 8 แล้วยังพกดินสอเขียนคิ้ว กับอายแชโดว์หรือไม่? ประสบการณ์จริง กับกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ผู้ได้รับคำเตือนจาก ผอ-สระ-อี "ผี" ที่อาศัยอยู่ ณ ต้นแคแสด ดอยสุเทพปุย ซึ่งคอยทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตร ตักเตือนคนขี้เกียจนั่งสมาธิ เพื่อที่จะขอส่วนบุญ ให้ตนเองมีสภาพที่ดีขึ้น ส่วนเรื่องราวจะเป็นที่น่าสยดสยอง ขนพองสยองเกล้าเพียงใด กรุณาอย่ากระพริบตาในกรณีศึกษากฎแห่งกรรม ... ตอน ... "นั่นคุณแคแสดรึ !?!"
เขาเล่าว่าไปเรียนวิศวะช่างยนต์ และได้ทุนจะไปเรียนต่อที่ประเทศญี่ปุ่น แต่ก็ต้องสละสิทธิ์ไปเพราะที่บ้านซึ่งทำธุรกิจขายยาเกิดวิกฤตใหญ่ เป็นหนี้จำนวนมากถึง 10 ล้านบาท (เมื่อเกือบ 30 ปีก่อนนะคะ) และมีเรื่องต้องขึ้นโรงขึ้นศาลกัน พี่น้องก็หนีหมดไม่มีใครรับผิดชอบ เขาจึงอาสามารับภาระหนี้สินทั้งหมดแทนพ่อ ซึ่งในตอนนั้นเขาอายุเพียง 22 ปี ลูกสงสารเขามาก
น้ำเมา มีโทษทั้งในปัจจุบัน และในปรโลก …คุณพ่อของเขา ชอบดื่มเบียร์ และไวน์ ส่งผลให้สุขภาพของท่านไม่ดี และก่อนเสียชีวิตต้องรับความทรมานจากการสูญเสียความทรงจำและระบบการพูดติดต่อสื่อสาร …พี่ชายของเขา จากคนที่ดีเรียนหนังสือเก่ง แต่เพราะค่านิยมที่ว่า ดื่มเหล้าเข้าสังคม ทำให้นิสัยเปลี่ยนไป แม้แต่งานศพของแม่ตัวเองยังไม่มา…
หญิงคนหนึ่ง ได้ลูกสาวเป็นกัลยาณมิตร ชักชวนให้ทำบุญจาก หลักร้อย จนถึงระดับ s …ต่อมา เธอต้องทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บ ต้องเข้ารับการผ่าตัด หลายครั้ง จึงเกิดความน้อยใจ คิดว่าบุญไม่ช่วย …บุญไม่ช่วยเธอ จริงหรือ…และสำหรับผู้ที่ค้าน้ำเมา ตายแล้ว จะไปไหน จะมีสภาพอย่างไร … ที่นี่ มีคำตอบ
