เย็นก่อนที่จะมีการถ่ายภาพประวัติศาสตร์ที่ลานธรรมมหาธรรมกายเจดีย์ ผมอยากให้ภาพที่จะได้ถ่ายร่วมกับหลวงพ่อออกมาดีที่สุด ผมจึงนั่งสมาธิทำใจใสๆก่อน ผมรู้สึกว่าใจมันนิ่งเป็นพิเศษ ไม่มีห่วงอะไรเลย หลับตาแป๊บเดียวดวงแก้วก็มาเลย แล้วตอนนั้นลมพัดแรงมาก แต่ผมไม่รู้สึกหนาว ร่างกายของผมมันโปร่งๆ เบาๆ มีแต่ความสบาย เหมือนมีอุณหภูมิที่เหมาะสมอยู่ในตัวผมครับ
การประพฤติปฏิบัติธรรมด้วยการหมั่นทำใจหยุดใจนิ่งนี้จะนำความสุข และความบริสุทธิ์ให้บังเกิดขึ้นในชีวิต
เวลาแห่งการปฏิบัติธรรม เป็นเวลาที่มีคุณค่ามหาศาล เพราะเราจะได้ทำใจหยุดใจนิ่ง แสวงหาอริยมรรค ซึ่งเป็นเส้นทางของพระอริยเจ้าทั้งหลาย เป็นทาง
พอนั่งทำใจนิ่งๆแบบเดิม ดวงสว่างก็เกิดขึ้นที่ลูกตาอีก แต่เป็นดวงใหญ่กว่าเดิม
พอทำใจนิ่งๆ กระผมก็เห็นองค์พระผุดขึ้นมา มาทั้งองค์แบบนั่งสมาธิ ภาพองค์พระค่อยๆชัดขึ้น
การนั่งสมาธิ...ต้องทำง่ายๆ...ต้องทำสบายๆ...ต้องทำใจเย็นๆ
วันนั้นผมเอาใจมาไว้ที่กลางท้อง ทำใจเฉยๆไม่คิดอะไร ใจผมนิ่งมาก แล้วอยู่ดีๆผมก็เห็นมีจุดสว่างเล็กๆเกิดขึ้นในตัวของผม พอมองเข้าไปก็ยิ่งเห็นเป็นประกายสว่างมากขึ้น ผมนั่งมองความสว่างนั้นอยู่พักใหญ่ ก็เห็นมีวงกลมๆใสๆเป็นจุดเล็กๆอยู่ที่กลางกาย พอมองเข้าไป ดวงใสๆนั้นก็ใหญ่ขึ้นจนมีขนาดเท่ากับนิ้วหัวแม่มือ
คุณเคอลีนเล่าว่า “ดิฉันทำใจว่างๆที่ศูนย์กลางกาย แบบไม่ต้องทำอะไรเลย เพียงไม่นาน ร่างกายก็กลืนเข้ากับบรรยากาศ พร้อมกับใจที่นุ่มๆ แล้วบรรยากาศก็ขยายออกไปคลุมเส้นขอบฟ้า...แล้วพระอาทิตย์ก็โผล่ขึ้นมาเอง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นที่ศูนย์กลางกาย”
เมื่อฝึกนั่งสมาธิไปเรื่อยๆ พอทำใจนิ่งๆ ปล่อยวางทุกอย่าง ลูกก็เริ่มเห็นเป็นองค์พระค่ะ ตอนแรกท่านจะยังเป็นสีทองก่อน แล้วก็จะค่อยๆใสและขยายใหญ่ขึ้น ใหญ่มากจนครอบคลุมพื้นที่นั่งปฏิบัติธรรมทั้งหมดภายในห้อง และยังมีแสงสว่างกลมๆ รอบองค์พระด้วย
ตอนแรกเธอตั้งใจจะสร้างองค์พระ 10 องค์ แต่ในวันบูชาข้าวพระ หลังจากพระอาจารย์เปิด MV “ใจสู้หรือเปล่า” และให้หลับตาทำใจนิ่งๆ ไว้ที่ศูนย์กลางกาย พอใจเธอนิ่ง ตัวเลขที่แท้จริงก็ปรากฏ เมื่อเลข 100 ผุดขึ้นมา เธอก็รู้ทันทีว่า “เราต้องเป็นขุนรบพระนิพพาน” แล้วเธอก็สร้างพระ 100 องค์เลย
