ผมได้นำโครงการหิ้วปิ่นโตไปวัด มาใช้กับข้าราชการเมืองของผม เพราะผมยึดหลักการพัฒนาที่ว่า “ถ้าเราจะปลูกพืชต้องเตรียมดิน จะกินต้องเตรียมอาหาร จะพัฒนาการต้องเตรียมคน จะพัฒนาคนต้องพัฒนาที่ใจ จะพัฒนาใครต้องพัฒนาตัวเองก่อน”
ตอนเด็กๆ ชีวิตของเขาผูกพันอยู่กับวัดกับพระ เคยเป็นเด็กวัดอยู่ระยะหนึ่ง ต่อมาเหตุจากการคบเพื่อนทำให้ไปติดเหล้าติดบุหรี่...เมื่อมีโอกาสได้ดู DMC ได้ฟังคำพูดของคุณครูไม่ใหญ่ที่ว่า “จะเชื่อตอนเป็นหรือจะเห็นตอนตาย” ทำให้เขาได้คิดและคิดได้ หักดิบเลิกเหล้า บุหรี่ อย่างเด็ดขาด กลับตัวกลับใจมาเป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา พันธุ์แท้ หนทางแห่งการสร้างบารมีจึงได้เริ่มต้นขึ้น
ตอนแรก ก็หาสัญญาณค่อนข้างจะยาก เพราะไม่เคยติดมาก่อน วันนั้นเป็นวันที่ครึกครื้นกันมาก ครึกครื้นด้วยจานดาวธรรม สามีของลูกก็มาช่วยติด พ่อกับแม่ของสามี ทั้งลูกทั้งหลานก็มายืนเชียร์เต็มไปหมด พอปรับทิศทางของจานไปสักพัก ก็เจอสัญญาณพอดี อัศจรรย์มากเจ้าค่ะ ภาพแรกที่ปรากฏหน้าทีวีคือ หลวงพ่อเจ้าค่ะ
มนุษย์ทุกคนที่เกิดมา ต่างแสวงหาทางหลุดพ้นจากความทุกข์ ซึ่งเป็นสาระที่แท้จริงสำหรับชีวิต แต่เนื่องจากปัญญาและวิจารณญาณที่แตกต่างกัน ทำให้มีการแสวงหากันไปต่างๆ นานา พบทั้งสิ่งที่ถูกต้องและไม่ถูกต้อง ยิ่งถ้าขาดกัลยาณมิตร ก็เหมือนกับคนเดินทางในที่มืด
บ้านของเธอเป็นบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของซีแอตเติ้ล...คุณพ่อของเธอ ป่วยด้วยโรคพาร์กินสัน เป็นเวลาถึง 19ปี คุณแม่ของเธอ ตาเป็นต้อหิน กลางวันมองเห็นเพียงรางๆ กลางคืนมองไม่เห็น พี่ชายของเธอ เป็นลูกกตัญญู ชอบปฏิบัติธรรม ชอบทำบุญสังฆทาน ต่อมา ลูกชายของเขาป่วย เขาพยายามหาทางรักษาลูกชาย จนหลงผิดไปเชื่อถือพวกสิงๆทรงๆ
อลิซ่าเองก็จะมานั่งสมาธิพร้อมกับลูกเสมอๆและมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีค่ะ หลังจากที่นั่งสมาธิด้วยกันเสร็จแล้ว วันหนึ่งเขาก็หันมาบอกว่า “แม่ขา หนูเห็นดวงแก้ว” พอถามว่าเห็นจริงเหรอลูก เขาก็ยืนยันว่า “หนูเห็นจริงๆค่ะแม่ เห็นเป็นดวงแก้วใสๆ พอดวงแก้วสว่างหนูก็สว่างด้วย”
เขาเป็นลูกคนโตในจำนวนพี่น้อง 8คน ในช่วงวัยหนุ่มทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ต่อมาได้ตัดสินใจเลิกเรียนเพื่อทำงานอย่างเดียว...เขาเคยอธิษฐานจิตว่า หากได้ในสิ่งที่ปรารถนา จะทำบุญหนึ่งล้านบาท แต่เมื่อได้ตามที่ต้องการแล้ว ก็ไม่ได้ทำ...เขาถูกโกงเงินไปหนึ่งล้าน เขาอยากทราบว่า เป็นเพราะเขาไม่ได้ทำตามที่อธิษฐานไว้หรือไม่...ที่นี่...มีคำตอบ
อโรคยา ปรมาลาภา ...ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ พุทธวัจนะ ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ากล่าวไว้เมื่อ 2500 กว่าปีที่แล้ว ยังคงความเป็นอมตะ จนกระทั่งถึงทุกวันนี้...ไข้กายนั้นยังมีคุณหมอคอยรักษาให้ แต่ไข้ใจ ใครจะมาเยียวยา กับเรื่องจริงที่ พญ.ณัฐวรรณ วิเศษกุล แห่งประเทศสหรัฐอเมริกา ผู้ซึ่งได้พบสิ่งที่เรียกได้ว่า "ธรรมโอสถ" ซึ่งสามารถรักษาไข้ใจ ของคุณหมอที่เรื้อรังมาหลายสิบปีได้เป็นอย่างดี
เรื่องราวของสาวชาวพม่า เธอหนีออกจากบ้านตั้งแต่อายุ 15-16 ปี ด้วยเงินติดตัวเพียง 1 บาท เพราะน้อยใจว่าพ่อ-แม่ไม่รัก …ชีวิตพลิกผัน ต่อมาเธอกลายเป็นเจ้าของกิจการสถานให้บริการทางเพศ …เธอหลงไปเชื่อเรื่อง สิงๆ ทรงๆ เสียเงินไปหลายล้านบาท … กลับตัว กลับใจ หันมาสร้างบุญ สร้างบารมี ได้ก็ด้วย DMC…
