นกกระทาคิดว่า หมู่ญาติของเรามากมายพากันฉิบหายเพราะอาศัยเราผู้เดียว บาปคงจะติดตามเราไปข้ามภพข้ามชาติเป็นแน่ วัน ต่อมา เมื่อนายพรานนำนกไปปล่อยไว้ในป่า เพื่อเป็นนกต่อตามปกติ นกกระทาก็ไม่ยอมร้อง แต่ถ้าไม่ร้อง นายพรานก็จะเอาแขนงไม้ไผ่ตีศีรษะ นกกระทาได้รับความเจ็บปวด จึงจำเป็นต้องส่งเสียงร้อง ทำให้มีนกกระทาอีกมากมายต้องมาตายด้วยน้ำมือของนายพราน
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสตอบติสสฤๅษีว่า ชนเหล่าใดฆ่าสัตว์ ไม่สำรวมในกามทั้งหลาย มีความเห็นว่า ทานที่บุคคล ให้แล้วไม่มีผล เป็นผู้ประทุษร้ายมิตร มีปกติไม่ให้ นี้ชื่อว่ากลิ่นดิบของชนเหล่านั้น เนื้อ และโภชนะไม่ชื่อว่าเป็นกลิ่นดิบ และสัตว์เหล่าใดขวนขวายในอกุศลกรรม ตายแล้วย่อมเข้าถึงที่มืด มีศีรษะลงตกไปสู่นรก
ลูกก็ไม่ได้ภาวนา “สัมมา อะระหัง” อีก เพราะใจหยุดเฉยๆ ไม่ได้คิดอะไร เชื่อคำคุณครูไม่ใหญ่ที่บอกว่า มีอะไรให้ดูก็ดูกันไป ลูกยิ่งมององค์พระก็ยิ่งงาม ยิ่งมีความสุข เหมือนที่ลูกเคยได้ยินใครเคยบอกไว้ว่า “สุขจริงหนอ สุขจริงหนอ” มันเป็นอย่างนี้นี่เอง ช่างเป็นความสุขที่ไม่อาจบรรยายได้ เป็นความสุขที่มาเติมเต็มให้กับชีวิต ไม่เหมือนความสุขแบบพร่องๆ อย่างที่เคยพบในทางโลก
ในวัยเด็ก เธอเกเรมาก ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ สูบกัญชา ชอบหนีเรียน ชอบขโมยผลไม้ของเพื่อนบ้าน แต่เมื่ออายุ 12 ปี เธอก็เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่ เลิกสิ่งไม่ดีเหล่านั้นได้หมด เธอบอกว่า สาเหตุเพราะได้แรงบันดาลใจมาจากเสียงที่ดังออกมาจากในตัวของเธอ เป็นเสียงของชายและหญิง ที่คอยว่ากล่าวเมื่อเธอทำผิด คอยให้กำลังใจ และยังบอกเหตุที่จะเกิดล่วงหน้าได้อีกด้วย...เธอเคยถูกคนร้ายชิงทรัพย์ ถูกยิงแต่ไม่เป็นอะไรเลย...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ลูกยังคิดว่า ถ้าเรามีเงินมากๆ มีสมบัติเยอะๆ โดยที่ไม่เข้าใจว่า เกิดมาทำไม เอาสมบัติ เอาเวลาไปสั่งสมในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อตัวเอง การเกิดมาในชาตินี้ก็จะขาดทุนและติดลบ เกิดมาก็เสียชาติเกิด ลูกจึงตัดใจถวายที่ดินไว้ให้กับพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย
สามเณรเดินต่อไป เห็นช่างศร กำลังเอาลูกศรลนไฟ เล็งดูด้วยหางตา แล้วดัดให้ตรง จึงเรียนถามพระเถระด้วยความอยากรู้ ตามประสาเด็กอายุ ๗ ขวบ ที่มีบารมีแก่กล้า เมื่อได้คำตอบแล้ว ก็ตรึกธรรมะไปว่า ถ้าสามารถดัดลูกศรที่ไม่มีจิต ให้ตรงได้ ทำไมหนอ คนซึ่งมีจิตแท้ๆ จึงไม่สามารถบังคับจิตของตนเองได้"
ผู้หญิงคนหนึ่ง มีอาชีพเป็นช่างเสริมสวย เธอได้แต่งานกับตำรวจ ทั้งคู่อยากจะมีลูกมาก เมื่อเธอตั้งท้องครั้งแรก พอครบ 3เดือนก็แท้ง...ทั้งสองคนไม่ละความพยายามที่จะมีลูก เธอตั้งท้องอีก 4ครั้ง แต่ก็มีเหตุให้แท้งทุกครั้ง...ความปรารถนามาสมหวังในครั้งที่6 แต่กว่าเด็กจะคลอดออกมาได้ก็ต้องใช้วิธีผ่าตัด...สมใจเรื่องมีลูก แต่ต่อมา สามีกลับไปมีความสัมพันธ์กับหญิงอื่น ทำให้เธอเคียดแค้น ผู้หญิงคนนั้น เป็นเวลาถึง 13ปี...แต่ด้วย DMC ทำให้เธอเปลี่ยนไป
อุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ดื่มสุราแล้วชอบฮาเฮร้องรำทำเพลง...เมื่อวิบากกรรมส่งผล จะเป็นอย่างไร และโรคเอสแอลอี (โรคภูมิคุ้มกันผิดปกติ) เกิดจากกรรมใด...บุญจากการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว จะช่วยผู้ที่เสียชีวิตไปแล้วได้หรือไม่อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
ผมสามารถเห็นดวงแก้วได้เป็นเวลานานๆ เพราะผมรู้วิธีการปฏิบัติแล้ว ขั้นแรกคือ เอาขาขวา ทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย และให้นิ้วชี้มือข้างขวาจรดนิ้วหัวแม่มือข้างซ้าย จากนั้นก็หลับตาเบาๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทั้งหมดในร่างกาย ตอนนี้ผมนึกถึงดวงแก้วไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 แล้วภาวนาว่า “สัมมา อะระหัง” จากนั้นผมจะรู้สึกผ่อนคลายมากๆ แล้วผมก็เห็นดวงแก้ว เกิดขึ้นมาที่กลางท้อง
ในวัยเด็ก เธอเกเรมาก ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ สูบกัญชา ชอบหนีเรียน ชอบขโมยผลไม้ของเพื่อนบ้าน แต่เมื่ออายุ 12ปี เธอก็เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่ เลิกสิ่งไม่ดีเหล่านั้นได้หมด เธอบอกว่า สาเหตุเพราะได้แรงบันดาลใจมาจากเสียงที่ดังออกมาจากในตัวของเธอ เป็นเสียงของชายและหญิง ที่คอยว่ากล่าวเมื่อเธอทำผิด คอยให้กำลังใจ และยังบอกเหตุที่จะเกิดล่วงหน้าได้อีกด้วย...เธอเคยถูกคนร้ายชิงทรัพย์ ถูกยิงแต่ไม่เป็นอะไรเลย...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
