หนูได้ดูดาวธรรม หนูเห็นหลวงพ่อพูดถึงพระบนดอย อากาศหนาวมากและไม่มีผ้าห่มแล้ว หนูสงสารมากค่ะ หนูอยากช่วยพระกับหลวงพ่อค่ะ หนูมาโรงเรียนหนูก็เล่าให้เพื่อนๆช่วยกันทำบุญกับหนู เพื่อไปร่วมปัจจัยซื้ออาหารและผ้าห่มให้พระที่อยู่บนดอย หนูอยากชวนผู้ใหญ่ใจดีและเพื่อนๆทำบุญกับหนูด้วยนะคะ หนูอยากช่วยหลวงพ่อค่ะ และพระบนดอยค่ะ
แรกๆท่านเล่าให้ฟังว่า ชาวบ้านกลัววิ่งหนี ไม่เข้าใจว่าท่านคือใคร เพราะไม่เคยเห็นพระมาก่อน บอกว่าพระเป็นผีชนิดหนึ่ง ท่านได้สั่งสอนชาวบ้านให้หันมานับถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง จากเดิมที่นับถือผีไม่เข้าใจว่าพระคือใคร ปัจจุบันชาวบ้านมาช่วยกันสร้างศาลาวัด และเข้าวัดทุกวันครับ วันละ 2เวลา คือ เวลาเช้า...ตีสี่ถึงหกโมงเช้า เวลาเย็น ประมาณหกโมงเย็นถึงสองทุ่ม
พุทธบุตรอีกส่วนหนึ่งจำนวน 560รูปนั้น ท่านมาจาก 37วัดในพื้นที่ราบๆ (ราบต่ำ) ของจังหวัดตากนั่นเอง สรุปงานนี้พุทธบุตรไม่ว่าจะอยู่ที่ราบสูง หรือที่ราบๆ(ราบต่ำ) ต่างก็ยกทีมมากันทุกวัดเลย นับเป็นความโชคดีของชาวจังหวัดตากจริงๆ ที่จะได้เห็นภาพพุทธบุตรผู้เป็นเนื้อนาบุญ ทุกวัดทั่วทั้งจังหวัด มารวมตัวกันในงานนี้ และงานนี้ยังส่งผลให้พุทธบุตรทั้งจังหวัด ได้มีโอกาสพบปะเจอะเจอเพื่อปรึกษาหารือ ร่วมมือร่วมใจเป็นหนึ่งเดียวกัน ในการธำรงพระพุทธศาสนาของเราต่อไป
เมื่อถึงเวลาสว่าง หลังจากที่กระผมได้พาพี่น้องชาวปวาเก่อญอนั่งสมาธิแล้ว เราจึงออกเดินทางไปยังพื้นที่ที่เราจะทำการขุดขยายถนนเป็นจุดปฐมเริ่มครับ โดยจุดเริ่มต้นขยายถนนนั้นเราเลือกจุดที่ยากและจุดที่อันตรายที่สุดก่อนครับ เป็นยอดเขาหัวโล้นที่ดินมีสภาพเป็นหินเป็นส่วนใหญ่ครับ
สุดท้ายนี้ กระผมอยากจะกราบเรียนว่า ถ้าไม่ได้พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ถนนเส้นนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะอีกซักกี่สิบปีถึงจะสร้างเสร็จ กระผมยังจำได้ ในตอนแรกๆที่กระผมชวนชาวบ้านมาขุดถนน ชาวบ้านบอกว่า “จะทำได้หรือ...หลวงพ่อจะหาอาหารจากไหนมาเลี้ยงพวกเรา” กระผมก็ตอบไปว่า “เดี๋ยวหลวงพ่อธัมฺมชโยจะมาช่วยพวกเราทำถนน” เขาก็บอกว่า “จะมาจริงๆหรือ”
จะเล่าเรียนอะไร ก็ทำไปเถิด เพราะเรายังเป็นมนุษย์ ต้องใช้ความรู้ทำมาหากินเลี้ยงชีพ แต่อย่าลืมศึกษาธรรมะไปด้วย เราต้องศึกษาความจริงของชีวิต ที่จะเป็นเข็มทิศนำพาเราไปสู่จุดหมายปลายทางได้อย่างถูกต้อง จะทำมาหากินก็ทุ่มเททำกันไป แต่อย่าลืมทำบุญติดตัวควบคู่ไปด้วย
