ผลปฏิบัติธรรม ธรรมทายาทหญิงรุ่นที่ 29 ตอนที่ 2

ผลการปฏิบัติธรรมธรรมทายาทหญิง รุ่นที่ 29 ตอนที่ 2 1. ธรรมทายาทหญิง มณีรัตน์ เมืองแก้ว 2.ธรรมทายาทหญิง จันทรา นามติ๊บ

เทพธิดาวิมานแก้วประกายเพชร

ก่อนที่คุณแม่ของลูกจะเสียชีวิตหลายวัน คุณแม่ของลูกก็มีความรู้สึกลึกๆ ว่า “ตัวท่านเองคงจะอยู่สร้างบุญได้อีกไม่นาน

ปรโลกนิวส์ โชคดีได้เกิดเป็นพ่อพระ ตอนที่ 5

ภายหลังจากที่ตัวลูก ได้กลับบ้านไปพบกับทุกคนในครอบครัวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตัวลูกก็ได้เดินทางกลับมาประจำการอยู่ที่กองทัพ

สะเก็ดข่าวสั้นทันปรโลก คุณพ่อโอปิก ตอนที่ 7

เมื่อตัวลูกในภพชาตินั้น ได้ออกบวชเป็นพระภิกษุแล้ว ตัวลูกก็ตั้งใจฝึกตนทนหิวบำเพ็ญตบะ เป็นพระแท้ อีกทั้งยังตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรมเป็นอย่างดี ซึ่งในช่วงแรกๆ นั้นผลการปฏิบัติธรรมของตัวลูก ก็ยังไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควร

เปรตหญิงสาวผู้หิวโหย

ในเปรตวิสัยนั้น ไม่มีกสิกรรม การเลี้ยงโคในเปรตวิสัยก็ไม่มี การค้าขายหรือการซื้อขายด้วยเงินก็ไม่มี สัตว์ทั้งหลายผู้ถึงกาลล่วงสิ้นไปแล้ว ย่อมยังอัตภาพให้เป็นไปในเปรตวิสัยนั้น ด้วยทานอันเขาให้แล้วในมนุษยโลก

สุขา สังฆัสสะ สามัคคี บรรพชาสามเณรบังกลาเทศ

นิมิตหมายแห่งความรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาได้เกิดขึ้นแล้วในบังกลาเทศเมื่อเหล่าธรรมทายาทโครงการบรรพชา 294 รูป

บุพกรรมของพระพุทธเจ้าตอนที่ ๓

หมู่สัตว์ที่มาเกิดแล้วจำจะต้องตายในโลกนี้ ย่อมทำกรรมอันใดไว้ คือบุญและบาปทั้งสองประการ บุญและบาปนั้นแล เป็นสมบัติของเขา และเขาจะพาเอาบุญและบาปนั้นไป อนึ่ง บุญและบาปนั้นย่อมเป็นของติดตามเขาไปประดุจเงาติดตามตัวไปฉะนั้น เพราะฉะนั้น บุคคลพึงทำกัลยาณกรรม สะสมไว้เป็นสมบัติในปรโลก ด้วยว่า บุญทั้งหลายย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในปรโลก

ชีวิตของผมต้องชีวิตสมณะเท่านั้น

การปฏิบัติธรรมของพระธรรมทายาทรุ่นสถาปนาเส้นทางมหาปูชนียาจารย์พระคุปติ หาสธมฺโม อายุ 20 ปีจากศูนย์อบรมวัดบุณณาราม อ.ตากใบ จ.นราธิวาสปัจจุบันกำลังเข้ารับการอบรมเป็นพระนวกะพรรษา 1อยู่ที่วัดพระธรรมกายระเบียง 3

อานิสงส์ของการทำบุญทอดผ้าป่า (ภาคพิเศษ) ตอนที่ 21

อานิสงส์ข้อที่ 21. ด้วยผลแห่งบุญนี้จะส่งผลทำให้ลูกๆ จะเป็นผู้ที่ปฏิบัติสะดวกบรรลุธรรมได้ ที่เป็นเช่นนี้ก็เป็นเพราะกระแสธารแห่งบุญจะมาหล่อเลี้ยงใจของตัวลูกอย่างตลอดต่อเนื่องจนทำให้ตัวลูกเกิดความปลื้มปีติเบิกบานในบุญอยู่ตลอดเวลา

โทษของการว่าร้ายผู้อื่น

พูดแต่วาจาสุภาษิต ซึ่งพระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า ถ้าอารยชนใคร่จะพูด ก็เป็นผู้ฉลาด รู้จักกาล พูดแต่ถ้อยคำที่ประกอบด้วยเหตุผลที่อารยชนประพฤติกัน ไม่พูดด้วยความโกรธ ไม่ยกตัว มีใจสงบ ไม่ตีเสมอ ไม่ก้าวร้าว ไม่พูดเอาหน้า รู้ชอบแล้วจึงกล่าว ถ้าเขาพูดดีพูดถูกก็อนุโมทนา เมื่อคนอื่นพูดผิด ก็ไม่รุกราน เขาพูดพลั้งไปบ้างก็ไม่ถือสาหาความ ไม่พูดพล่าม ไม่พูดเหยียบย่ำคนอื่น การพูดของสัตบุรุษ เป็นการพูดเพื่อให้เกิดความรู้ประเทืองปัญญา อารยชนมีปกติสนทนากันอย่างนี้