อุทาหรณ์ของการจองเวร...ผู้หญิงคนหนึ่ง หลังจากแยกทางกับสามีคนแรก เธอก็ตัดสินใจไปทำงานที่ฮ่องกง และได้แต่งงานกับสามีคนใหม่ที่นั่น เธอกับลูกเลี้ยง ไม่ลงรอยกันเหมือนกับโกรธเกลียดกันมานาน ลูกเลี้ยงมักจะด่าทอเธอด้วยคำหยาบคายเป็นประจำ ตอนแรกเธอไม่เข้าใจความหมาย แต่พอเข้าใจ ก็เริ่มด่าตอบโต้ เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด...น้องชายของเธอ หลังจากต้องออกจากงาน ก็หารายได้ด้วยการออกเงินกู้ โดยให้ภรรยาเป็นคนทวงหนี้ ต่อมา เขาและภรรยาได้ถูกลูกหนี้ฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม...ทั้งสองเรื่องเกิดจากการจองเวรกันมาข้ามชาติ
เรื่องของสตรีนักสร้างบารมี...เธอเกิดมาในครอบครัวใหญ่ ตอนแรกเกิดคุณพ่อคิดที่จะทำแท้ง เพราะมีลูกมาก แต่ด้วยบุญบันดาล จึงทำให้เธอได้เกิดมา และกลายเป็นที่รักของคนในครอบครัว...เธอมีสุขภาพร่างกายที่ไม่ค่อยจะแข็งแรง เจ็บป่วยบ่อยๆ และประสบอุบัติเหตุหลายครั้ง นอกจากเรื่องของความเจ็บป่วยแล้ว ยังมีเรื่องที่สร้างความกังวลใจให้แก่เธอ กล่าวคือ เธอมักจะฝันร้ายอยู่เสมอๆว่าตัวเองถูกฆ่าตายด้วยวิธีต่างๆ ฝันว่าตัวเองตายเพราะอุบัติเหตุ ในความฝันเธอจะได้รับความเจ็บปวดทุรนทุรายจนตกใจตื่น และความเจ็บปวดนั้นก็ยังส่งทอดมาถึงกายเนื้อของเธอ เมื่อตื่นจากความฝัน เธอมักจะร้องไห้เสมอๆ เพราะความกลัว
เธอเป็นบัณฑิตแก้ว ยอดนักสร้างบารมี จบปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ2 จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ตั้งแต่ได้พบกับหมู่คณะ เธอก็สร้างบารมีเรื่อยมา...โชคร้ายเกิดขึ้นในครอบครัวของเธอ เมื่อคุณพ่ออันเป็นที่รัก ต้องถูกส่งให้ออกนอกประเทศด้วยเหตุผลทางกฎหมาย และห้ามเข้าประเทศไทยเป็นเวลา 100ปี ยังความเสียใจมาสู่เธอและคนในครอบครัวเป็นอันมาก...เรื่องน่าแปลก ตอนที่คุณแม่ตั้งท้องเธอ ท่านอยากทานแต่พริกสด ต้องทานให้ได้ วันละ 5-10เม็ด
"ดิฉันมีอาชีพขายบริการ" นี่คงเป็นคำพูดที่ยากที่จะบอกกับใครๆ แต่เธอก็ตัดสินใจบอกกับชายที่รักเธอ...เธอต้องขายชีวิต เดินทางผิดเพื่อให้ได้ทรัพย์มาส่งเสียให้ครอบครัว แต่แม่กลับเอาเงินนั้นไปใช้เล่นไพ่...ทำไมบางคนถึงเกิดมามีนิ้วมือติดกันเป็นแผง โตมามีอกและแขนข้างหนึ่งเล็กผิดปกติ...วิบากกรรมใด ที่ทำให้เกิดอาการท้องผูก และเพราะเหตุใด บางคนจึงจมน้ำตายตั้งแต่ยังเด็ก...ที่นี่...มีทุกคำตอบ
แม่ฝันว่า มีเด็กผมโก๊ะตัวดำปี๋ มาเกาะขาแม่ และพูดว่า แม่ขอไปวัดด้วยนะ แม่ไม่ชอบก็ทั้งถีบ ทั้งไล่ แต่ก็ยังไม่ไป แถมยังเรียกแม่อีก พอลูกเกิดมาแม่ก็บอกว่าลูกตัวดำปี๋เลย ใครๆเขาก็เลยเรียกลูกว่า “ทองดำ” จะทำยังไงได้ล่ะเจ้าคะ..
ครอบครัวในสังคมเกษตรกรรม ครอบครัวหนึ่ง...ในช่วงแรก สองสามีภรรยา ปลูกมันสำปะหลัง ต้องช่วยกันทำงานอย่างหนัก มีรายได้วันละ 10 บาทต่อคน เมื่อต้องการมีรายได้เพิ่ม จึงได้ไปเช่าที่มาทำไร่มันสำปะหลังเพิ่มอีก...ต่อมา มีเจ้าของที่มาเสนอขายที่ที่เช่าอยู่ ในราคา หนึ่งแสนบาท ในเบื้องต้น สองสามีภรรยามีเงินเพียง 2,000บาทเท่านั้น แต่เจ้าของที่ก็ยอมรับ...ทำไร่มันสำปะหลังอยู่สองปี ก็สามารถปลดหนี้ได้ อีก 7 ปีต่อมา ขายที่แปลงนั้นได้ในราคา 45 ล้านบาท...ด้วยบุญใด ทำให้สองสามีภรรยาร่ำรวยเป็นอัศจรรย์เช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
