ลูกต้องดิ้นรนทำงานทั้งๆ ที่ป่วยหนัก เพื่อเลี้ยงลูก 2 คน ลูกทุกข์ทั้งกาย ทุกข์ทั้งใจ กายไม่มีแรง จิตใจท้อแท้หดหู่สิ้นหวัง ร้องไห้ตลอดเวลาว่า ทำไมชีวิตเราต้องเป็นแบบนี้
ตอนแรกเธอตั้งใจจะสร้างองค์พระ 10 องค์ แต่ในวันบูชาข้าวพระ หลังจากพระอาจารย์เปิด MV “ใจสู้หรือเปล่า” และให้หลับตาทำใจนิ่งๆ ไว้ที่ศูนย์กลางกาย พอใจเธอนิ่ง ตัวเลขที่แท้จริงก็ปรากฏ เมื่อเลข 100 ผุดขึ้นมา เธอก็รู้ทันทีว่า “เราต้องเป็นขุนรบพระนิพพาน” แล้วเธอก็สร้างพระ 100 องค์เลย
เรื่องเล่าจาก เซ้าท์แอฟริกา ตอน “แอฟริกา คาราบาว หัวใจ...ยอดนักสู้” วันนี้ เป็นเรื่อง “การไล่ล่า” ที่ไม่ธรรมดา เพราะถ้าเป็นเรื่องธรรมดาทั่วๆไป รับรองได้ว่า จะต้องไม่ใช่ที่นี่ ซึ่งในวันนี้ เราจะพานักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ไปรับชมเรื่องราวที่...สวนกระแส...ท้าทาย...เร้าใจ และเป็น...กำลังใจ ให้กับ “ใครๆ” ที่คิดว่า...
ในการมาครั้งนี้ เกล้ากระผมได้ร่วมบุญสื่อธรรมะกับทางวัดเยอะเลย รู้สึกอิ่มใจ ได้ทั้งบุญได้ทั้งสื่อ แทบจะอดใจไม่ไหวแล้ว อยากนำสื่อดีๆเหล่านั้นไปนำเสนอต่อเด็กๆ เมื่อก่อนเวลาจะไปสอนรู้สึกเฉื่อยชา ไม่รู้จะเอาอะไรไปสอนดี มาวัดพระธรรมกายในครั้งนี้ รู้สึกพลังกาย พลังใจ เพิ่มขึ้นเยอะเลย
หญิงไทยยอดนักสู้ชีวิต จากสิงห์บุรี...เธอเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน ทำให้ไม่ได้เรียนสูงๆ ถูกญาติใช้งานเยี่ยงทาส เป็นผู้หญิงคนแรกที่รับจ้างถีบสามล้อในจังหวัดสิงห์บุรี จนเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว...ต่อมา ชีวิตผกผันให้ได้แต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น ก็ยังถูกแม่สามีเกลียดชัง แม้ยามที่เธอป่วยไข้ ยังขัดขวางไม่ให้เธอไปหาหมอ
การบริหารคนในองค์กรนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ผู้นำจำเป็นที่จะต้องรู้จักและเข้าใจคนแต่ละคนแต่ละประเภทในองค์กร เพื่อดึงศักยภาพของเขามาใช้สร้างความสำเร็จอย่างเต็มที่
วันนี้ผู้สื่อข่าวสว่าง จะพาทุกท่านไปติดตามลีลาแชมป์ เบื้องลึกเบื้องหลังเส้นทางสู่ธรรมมาสน์ เทศนาธรรมระดับโลก ของสามเณรทั้ง 6 รูป ซึ่งเมื่อวานนี้ได้สร้างกระแสการตื่นตัวของญาติโยมไปทั่วโลกโซเชียล
หลังจากโครงการธรรมยาตรา หลวงพ่อบอกลูกๆ ทุก V ว่า... “ในวันเวลาแห่งความแข็งแรงที่เรายัง “สตรอง” เราก็ต้องสร้างบารมีแบบ “สตรองๆ” ลูกๆ จึงพร้อมใจกันเร่งสร้างบารมีให้ “สตรอง” ขึ้นไปอีกค่ะ โดยเฉพาะวันมาฆบูชาที่ผ่านมา เมื่อผู้นำบุญเขาไปชวนคนมาให้ล้นลาน ลูกๆ V-PEACE ก็ทนอยู่เฉยไม่ได้ เร่งแท็คทีมกันยกใหญ่ ไปชวนอาสาสมัครทั้งหน้าเก่าหน้าใหม่ให้มากันเยอะๆ จะได้มาช่วยกันต้อนรับผู้มีบุญจากทั่วโลก อย่างอบอุ่นประทับใจค่ะ
ผมเข้าวัดพระธรรมกายเมื่อปี พ.ศ. 2535ก็ต้องยกความดีนี้ให้กับอดีตคนข้างกายที่ขอให้ผมขับรถพามาวัด ทำให้ผมได้มานั่งสมาธิบูชาข้าวพระผมจำได้ว่าวันแรกที่มาวัด..ผมชอบเลย
