เราควรจะให้เด็กๆ มีอิสระในทางความคิด แต่ที่วัดพระธรรมกาย ทำไมจึงสนับสนุนให้มีการฝึกสมาธิแก่เด็กตั้งแต่อายุ ๒-๓ ขวบจะไม่เป็นการกะเกณฑ์เด็กๆ มากไปหรือเปล่า
คนที่วู่วามเจ้าอารมณ์ คือคนที่ห้ามอารมณ์ห้ามใจตัวเองไม่ได้ เพราะสติหย่อน ใจไม่ตั้งมั่นพอ
น้าชายเป็นข้าราชการบำนาญ มีนิสัยรักความสะอาดมาก เจ้าระเบียบจัด แม้กระทั่งการจอดรถต้องเป๊ะๆ พออายุ ๕๐ กว่าๆน้าชายเริ่มมีนิสัยขี้กังวล จะไปไหนต้องหันรีหันขวาง กลัวลืมนั่นลืมนี่
สามีของเพื่อนเป็นคนที่รักญาติพี่น้องของตัวเองมาก และได้เปิดบริษัททำร่วมกับพี่ชาย เขาขยันและทำงานหนักมากกว่าใครจนทำให้บริษัทเจริญรุ่งเรือง แต่ก็ถูกเอารัดเอาเปรียบจากพี่ชายและคนรอบข้างเสมอ
ถ้าเราโกรธ สิ่งที่จะตามมาก็คือ หน้าของเราจะแก่ เสียงก็จะเปลี่ยน ใจก็จะขุ่น และจะทำให้มีโรคภัยไข้เจ็บมาเบียดเบียนมากมาย
ลูกสาวคนโตเธอเป็นคนแข็งกร้าวและไม่ยอมคนครั้งหนึ่งคุณพ่อของเธอทำสคริปรายการโทรทัศน์ของเธอหล่นหาย แม้ภายหลังคุณพ่อจะขอโทษเธอหลายครั้ง แต่เธอกลับไม่ยอมให้อภัย และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เธอมองพวกเราอย่างคนไม่รู้จักกัน
การมานั่งสมาธิในสภากับการนั่งสมาธิฟังเสียงถ่ายทอดจากหน้าจอ DMC อย่างไหนจะได้บุญมากกว่ากันนั้น ก็ต้องดูว่า ถ้าหากใจเป็นสมาธิ ใจผูกพันกับพระรัตนตรัยเหมือนกัน นั่งที่สภาก็จะได้บุญมากกว่า เพราะใกล้แหล่งการคุมบุญ
การทำบุญหนึ่งล้านบาท ด้วยใจใสเหมือนกัน แต่ทรัพย์ที่หามาได้ยากลำบากต่างกัน จะมีอานิสงส์แห่งบุญต่างกันหรือไม่ และการทำบุญจะส่งผลเร็วหรือช้า ขึ้นอยู่กับปัจจัยใดบ้างคะ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงนำเอาเรื่องที่เราทุกชีวิตต้องคิด พูด และทำ ในชีวิตประจำวันมาเป็นบทฝึกนิสัย ด้วยการสั่งสอนให้เป็นผู้รู้จักมีสติเตือนตนอยู่เสมอ
การปฏิบัติตัวเพื่อรักษาโครงสร้างของร่างกายให้สมดุลอยู่เสมอ ย่อมก่อให้เกิดประโยชน์แก่ตนเอง นับตั้งแต่มีสุขภาพแข็งแรง โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ มีอายุขัยยืนยาว สามารถใช้ร่างกายนี้สร้างความดี สร้างบารมีได้อย่างเต็มที่ สมกับที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์
