พิธีเริ่มด้วยการเจริญสมาธิปฏิบัติธรรม กลั่นใจให้ใส โดยมีพระเดชพระคุณหลวงพ่อเป็นประธาน ต่อด้วยพิธีกล่าวคำถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน
การทอดกฐินสัมฤทธิ์เด็กดีวีสตาร์ กว่า 800 วัดในปี พ.ศ.2553 ที่ผ่านมา ได้สร้างความตื่นตัวแก่ชาวพุทธทั่วประเทศ ให้ชวนกันมาเข้าวัดทำบุญ
ผลการปฏิบัติธรรมของอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน รุ่นหนึ่งล้านคน แม้จะมาจากต่างที่ แม้จะต่างวัย แต่สิ่งที่ได้รับล้วนเหมือนกัน นั่นคือ...ความสุข
ไม่น่าเชื่อเลยว่า เด็กดีวีสตาร์ตัวน้อยๆจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้สำเร็จอย่างน่าอัศจรรย์
บรรยากาศในวันนี้ ดูสงบศักดิ์สิทธิ์มากๆ ถึงแม้ว่าจะมีแต่เด็กๆตัวเล็กๆ แต่ทุกคนก็นั่งกันเป็นแถวเป็นแนวเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีใครคุยกันเลยค่ะ ทุกคนต่างตั้งใจร่วมทำกิจกรรมตามทุกอย่าง จนขนาดเพื่อนบ้างคนถึงกับบอกว่า...นี่แพรว ทำไมงานกฐินของเธอถึงจัดงานได้ยิ่งใหญ่ อลังการขนาดนี้ ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย
การนั่งสมาธิ นอกจากจะทำให้ลูกหน้าตา ผิวพรรณผ่องใส หลับง่าย ฝันดี ไม่ปวดหัว ไม่เบื่ออาหาร ยิ้มแย้มแจ่มใสแล้ว สมาธิยังมีผลดีกับชีวิต จิตใจ และหน้าที่การงานของลูกมากๆค่ะ จากที่ลูกเคยเป็นคนอารมณ์ร้อน หุนหันพลันแล่น ก็อารมณ์เย็นขึ้น จิตใจอยู่ในความสงบตลอดเวลา ไม่ว่าปัญหาจะหนักหนาสาหัสเพียงไร ใจก็ยังสงบและคิดอย่างมีเหตุผล สามารถแก้ปัญหาได้อย่างเป็นขั้นเป็นตอน
ไม่ว่าผู้สื่อข่าวบุญสว่าง จะไปติดตามกระแสการทำความดีที่ไหน จังหวัดนั้นก็มีแต่การเรียกร้องให้ไปจัดกิจกรรมที่นั่นอีก จนบางที่ถึงกับเอ่ยว่า “กิจกรรมดีๆแบบนี้ ไม่น่าจะเป็นเพียงแค่โครงการเท่านั้น น่าจะเปลี่ยนให้เป็นประเพณีเลยดีกว่า” กิจกรรมดีๆที่ทุกคนกล่าวถึงนี้ก็คือ โครงการตักบาตรพระ 5แสนรูป 76จังหวัด ทุกวัดทั่วไทย
ตอนนี้เห็นว่าสังขารยังพอไหว จึงตั้งใจว่า “เราจะต้องบวช เพื่อตามหาพระที่หายไป และจะบำเพ็ญเนกขัมมบารมี จนกว่าลมหายใจเฮือกสุดท้าย” แม้ผมจะบวชตอนแก่ ก็ขอแก่บุญแก่บารมี แก่อินทรีย์แต่ไม่ขอแก่หน้า จะเดินตามเส้นทางอริยะของพระราธะ ที่ท่านแม้จะบวชตอนแก่ แต่ก็ว่าง่ายสอนง่าย จนกว่าจะได้เข้าถึงธรรม ได้มีความสุขกับพระภายใน เป็นรักแท้ในวัยชราครับ
