การทำหน้าที่ชวนบวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อนของเหล่ายอดกัลยาณมิตร เพื่อฟื้นฟูพระพุทธศาสนาและศีลธรรม
คืนพระจันทร์วันเพ็ญลอยดวงเด่นเหนือท้องฟ้า ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งต่างจ้องมองและสังเกตว่า มีดวงแก้วดวงหนึ่งส่องรัศมีสว่างไสวดุจดังพระจันทร์วันเพ็ญ ดวงแก้วนั้นเคลื่อนคล้อยลอยมาจากปลายด้านหนึ่งของหุบเขา และลับหายไปในความมืด เหตุการณ์ดังกล่าวนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง จนชาวบ้านขนานนามภูเขาแห่งนี้ว่า “เขาแก้วเสด็จ” ขุนเขาแห่งดวงแก้วที่จะเสด็จมาทุกคืนวันเพ็ญ
ชาวโลกนี้ เป็นผู้มืดบอด มีน้อยคนที่เห็นแจ้งในโลกนี้ น้อยคนที่จะไปสู่สุคติโลกสวรรค์ เหมือนนกน้อยตัวที่รอดพ้นจากตาข่ายมีน้อยฉันนั้น
กว่าจะมาเป็นภาพความสำเร็จในงานครั้งนี้ เด็กๆและคุณครู ได้ตั้งใจฝึกซ้อมกันทุกวัน
บุญที่จะทำให้เรามีร่างกายแข็งแรงและมีอวัยวะที่สมบูรณ์นั้นก็มีอยู่ ซึ่งเป็นบุญที่เราสามารถสั่งสมได้ทุกวัน
เมื่อครั้งที่คุณยายอาจารย์ ได้เป็นประธานกฐินครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ.2531 ขณะนั้นท่านมีอายุ 80 ปี
การพูดไม่ว่าจะเป็นกรณีใดๆ ก็ตามแต่ การพูดออกไปนั้นเป็นการบ่งบอกความเป็นตัวตนของบุคคลนั้นๆ
เกาะติดสถานการณ์ชวนบวชพระแสนรูปรุ่นเข้าพรรษา
ชาวโลกนี้ เป็นผู้มืดบอด มีน้อยคนที่เห็นแจ้งในโลกนี้ น้อยคนเหลือเกินที่จะไปสู่สุคติโลกสวรรค์ เหมือนนกน้อยตัวที่รอดพ้นจากตาข่ายมีน้อยเหลือเกินฉะนั้น
สุดยอดสองพี่น้องนักสร้างบารมี ต้องยกนิ้วให้น้องน้ำเย็น อายุห้าขวบ และน้องออมสิน อายุหกขวบ นักเรียนอนุบาลจากจังหวัดชัยนาท เมื่อทราบว่าคุณพ่อและผู้นำบุญจะไปทำหน้าที่ชวนคนบวชก็ขออาสาไปช่วยด้วย ถือโทรโข่งร้องเพลง “พ่อบวชได้ พ่อบวชได้”
