โครงการบวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน หนึ่งแสนคน (ประเทศไทย)
พอน้องสาวคุณป้าเล่าให้ฟังว่า หลวงพ่อเอาผ้าสไบแก้วมาให้ดูในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา แม้คุณป้าจะมองไม่เห็นว่าผ้าสวยอย่างไร แต่ก็มีใจจะร่วมบวชด้วย
ตอนนี้ใจของกระผมนอกจากจะมีดวงแก้วใสๆแล้ว กระผมยังมีคุณยายอาจารย์อยู่ในใจด้วย และกระผมคิดแต่เพียงว่า จะหาวิธีการอย่างไรที่จะทำกฐินคุณยายให้สำเร็จทันวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ.2552 และกระผมก็กำลังทำหน้าที่ชวนคนมาบวชแสนรูปควบคู่กันไปด้วยครับ
กระผมมีสติตั้งมั่นอยู่ ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 รู้สึกโล่งๆ กว้าง ๆ รู้สึกตัวเบา สบาย ๆ ไม่รู้สึกถึงความปวดเมื่อยใดๆ และก็ได้เห็นจุดแสงสว่างเล็กๆอยู่ไกล ๆ จากนั้นกระผมก็มองดูไปเรื่อยๆ เฉยๆ สิ่งที่เห็นคือ แสงสว่างก็สว่างขึ้นเรื่อย ๆ จนเหมือนพระอาทิตย์ยามเที่ยงตรง
ผมทบทวนกายจนไม่อยากนับว่าได้กี่ร้อยรอบไปแล้ว และสามารถย่อขยายองค์พระ จะให้เล็กเท่าปลายเข็มแล้วขยายใหญ่ไปเท่าไหร่ก็ได้ตามใจปรารถนา
นักรบแห่งกองทัพธรรม...ตั้งแต่เด็ก ฮีโร่ในดวงใจของท่าน คือ พระธุดงค์ ขณะที่ท่านเรียนอยู่มัธยมต้น ท่านเคยมีความคิดที่จะหนีออกจากบ้านเพื่อไปบวช เมื่อท่านได้มาพบกับหมู่คณะ ก็ได้สร้างบารมีเรื่อยมา ท่านมีความสามารถทางภาษา จึงรับบุญแปลรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เป็นภาษาต่างประเทศ...และในที่ในที่สุด ท่านก็ได้บวช และมีมโนปณิธานที่จะอยู่ในเพศสมณะนี้ ไปจนตลอดชีวิต
เธอเกิดมาในครอบครัวชาวจีน...ก่อนที่คุณพ่อคุณแม่ของเธอจะแต่งงานกัน คุณพ่อของเธอเป็นคนมีฐานะ งานแต่งงานจัดอย่างใหญ่โต แต่เมื่อแต่งงานกันแล้วกลับจนลงเรื่อยๆ จนแทบไม่มีจะกิน...เธอกับสามีมักจะทะเลาะกันอยู่เสมอ จะเข้ากันได้อยู่เรื่องเดียว คือ เรื่องของการทำบุญ...เรื่องน่าศึกษา วจีกรรม จะมีผลต่อผู้กระทำหรือไม่อย่างไร และ อุทาหรณ์สำหรับนักเสพยาทั้งหลาย เมื่อละโลกแล้ว จะไปไหน...ที่นี่...มีคำตอบ
เรื่องราวชีวิตครอบครัวของนักสร้างบารมี...เธอเป็นอุบาสิกา สร้างบารมีกับหมู่คณะ...คุณแม่ของเธอ ทำการค้าหลายอย่าง ทั้งขายของใช้ และขายหวยใต้ดินด้วย แต่ก็ชอบทำบุญ เข้าวัดปฏิบัติธรรมเป็นประจำ ทุกวันพระก็จะไปถือศีลแปดที่วัดใกล้ๆบ้าน...เมื่อคุณแม่เสียชีวิต คุณพ่อของเธอได้ตัดสินใจทำตามความปรารถนาที่มีมาตั้งแต่ยังหนุ่ม นั่นคือบวช และได้มรณภาพในเพศสมณะ...อัฐิบางส่วนของท่าน เปลี่ยนเป็นสีขาวใส อย่างน่าอัศจรรย์
ลูกทำงานที่ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) แผนกต้อนรับผู้โดยสารพิเศษ เป็นเวลา 9 ปี แต่ได้ลาออกจากงานเพื่อมาดูแลเตี่ยที่กำลังป่วยหนักในระยะสุดท้าย ...เพื่อทดแทนบุญคุณที่ท่านให้กำเนิดลูกมาค่ะ
