“บุคคลใดแสวงหาภัตตาหารมาได้โดยชอบธรรม แล้วเลี้ยงดูบิดามารดา เขาผู้นั้นย่อมได้บุญมาก เมื่อละจากโลกแล้วย่อมไปสู่สุคติโลกสวรรค์” ท่านเกิดความร่าเริงยินดีว่า “เราเข้าใจผิดมานานว่า คนที่จะสามารถปฏิบัติบำรุงบิดามารดาได้ ต้องเป็นคฤหัสถ์เท่านั้น แต่พระศาสดาได้ตรัสแล้วว่า แม้จะเป็นบรรพชิตก็สามารถทำอุปการะแก่บิดามารดาได้ ...ช่างดีจริง หากเราไม่ได้มาเข้าเฝ้าพระพุทธองค์แล้วไซร้ ป่านนี้เราก็คงต้องเสื่อมจากชีวิตสมณะ คงต้องลาสิกขาไปแล้วเป็นแน่
ศูนย์ปฏิบัติธรรมพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ได้จัดเป็นประจำอย่างต่อเนื่องทุกสัปดาห์ เพื่อให้พระภิกษุสงฆ์ รวมทั้งคณะกัลยาณมิตรได้มาสั่งสมบุญร่วมกัน นั่นก็คือการปฏิบัติธรรมประจำสัปดาห์ โครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 แต่ก็ละครั้งก็ได้รับความสนใจจากคณะกัลยาณมิตรมาร่วมปฏิบัติธรรมหลายท่าน
พระเจ้าพรหมทัตทรงครองราชสมบัติอยู่ ณ กรุงพาราณสี พระองค์ทรงชอบการกลั่นแกล้งทรมานคนแก่ชราและสัตว์ที่แก่ไร้เรี่ยวแรง นำมากลั่นแกล้งในรูปแบบต่าง ๆ จนท้าวสักกะทนไม่ไหวจำต้องเสด็จลงมาใช้อุบายทำการสั่งสอนให้พระองค์ได้ทรงสำนึกในการกระทำที่ไม่สมควร
ครั้งเมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดอัญชนวัน เมืองสาเกต เช้าตรู่วันหนึ่ง พระพุทธองค์พร้อมหมู่ภิกษุสงฆ์ได้เข้าไปบิณฑบาตในเมืองสาเกต พบพราหมณ์ผู้หนึ่งเดินสวนไปนอกเมือง จู่ๆ พราหมณ์ผู้นั้นก็เข้ามาหมอบแทบเท้า จับข้อเท้าไว้แน่น “ ลูก ธรรมดาบุตรต้องปรนนิบัติบิดามารดาในยามแก่ชรามิใช่หรือ ทำไมลูกจึงไม่มาเยี่ยมเราเลย
‘แม่’ ความยิ่งใหญ่ที่พุทธศาสนายกย่อง พบกับเรื่องราวเกี่ยวแม่ในพระพุทธศาสนา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ ย่อมเกิดในสวรรค์ เหมือนถูกเชิญมาเกิด ธรรม ๔ ประการคือ เป็นผู้งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ เว้นจากการลักทรัพย์ เว้นจากการประพฤติผิดในกาม เว้นจากการพูดเท็จ บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล ย่อมบังเกิดในสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาเกิด
หม่อมฉันได้ฝันเห็นแม่โคตัวใหญ่ๆพากันดื่มนมจากฝูงลูกโคที่เกิดในวันนั้น
ขณะที่ตัวกำลังเบาอยู่นั้น กระผมถูกดึงดูดเข้าไปในท่อสุญญากาศ แม้จะเป็นเวลาสั้นๆเพียงหนึ่งหรือสองนาทีก็ตาม แม้กระผมจะยังไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเท่าไหร่ แต่มันเป็นความรู้สึกที่วิเศษสุด เป็นสิ่งที่มนุษย์คนหนึ่ง ชื่อ อังกูโย่ ต้องการแบ่งปันให้กับทุกคนบนโลกใบนี้ กระผมเชื่อว่า เด็กเป็นยุคใหม่แห่งสันติภาพของโลก เหมือนเม็ดฝนที่ตกลงมาครอบคลุมทั้งโลก ดังนั้น เราควรมอบความรู้เรื่องนี้ให้เด็กก่อน
เมื่อน้องชายได้ฟังดังนั้น ก็สำนึกผิดในความดื้อรั้นของตน ไม่สามารถจะอยู่ในที่นั้นได้ จึงหลีกเร้นไปอยู่คนเดียว ปรารภความเพียรอยู่ในป่าลึก จนสามารถทำอภิญญาและสมาบัติให้บังเกิดขึ้นได้ แล้วคิดว่า จะนำพระราชาทั่วทั้งชมพูทวีปมาขอขมาพี่ชาย เพื่อจะได้มีโอกาสมาปรนนิบัติดูแลบิดามารดาอีก
ฝ่ายยักษ์รอคอยการมาของพระราชาอยู่ ใต้ต้นไม้ เมื่อเห็นพระโอรสเสด็จมาแทน จึงถามว่า ท่านไม่รู้หรือว่าเราเป็นยักษ์ ทำไมจึงเดินมาหาเรา พระโพธิสัตว์ตรัสว่า เรารู้ว่าท่านเป็นยักษ์กินคน เราคือโอรสของพระราชา วันนี้ท่านจงกินเราแทนพระชนกเถิด
