เรื่องมีอยู่ว่า พญาปฐวินทรนาคราช ผู้ได้เสวยสุขอยู่ในนาคพิภพ สมบูรณ์ด้วยสมบัติอันโอฬารล้วนด้วยรัตนชาติ พรั่งพร้อมด้วยเบญจกามคุณทั้งห้า ครั้นได้เสวยสุขสมบัติอันซ้ำซากจำเจอย่างนั้นนานวันเข้า เกิดความเบื่อหน่ายในนาคพิภพ อันเป็นปกติของหมู่สัตว์ที่ต้องเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ จึงดำริอยู่ในใจว่า"แม้เราจะสมบูรณ์พรั่งพร้อมด้วยรัตนสมบัติมากมาย แต่ก็ไม่ได้ประเสริฐเท่าใด เพราะยังไม่พ้นจากกำเนิดของสัตว์ที่ต้องเลื้อยคลานไปได้"
จากนั้น เมื่อลูกๆนำความรัก และห่วงจากดวงใจของหลวงพ่อ ที่เป็นที่หนึ่งในใจของอาม่า มาบอกให้ฟัง อาม่าจึงทิ้งอายุ 86 ปี ที่เคยคิดว่าเป็นอุปสรรคไว้เบื้องหลัง แล้วมาวัดทุกอาทิตย์ นั่งสมาธิทุกวันมิได้ขาด เมื่อเริ่มทำ ก็ทำได้ เมื่อเริ่มนั่ง ก็นั่งดี เมื่อเริ่มเข้าที่ อะไรๆมันก็ง่าย
็เพื่อทำให้ทุกท่านได้เชื่อมั่นและมีกำลังใจในเรื่องการสร้างบารมี เพื่อให้มั่นใจว่า สิ่งที่ดีงามเหล่านี้ บัณฑิตนักปราชญ์ในกาลก่อนล้วนทำมาแล้ว และได้รับผลของการกระทำนั้นอย่างเกินควรเกินคาด ดังนั้นเราทุกคนควรดำเนินตามรอยท่านผู้มีบุญในกาลก่อน ดังเช่นพระเถระรูปนี้
ลูกแปลกใจมากๆแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่าองค์พระท่านมาจากไหน มาอยู่ในท้องของลูกได้อย่างไร ยิ่งมองท่านก็ยิ่งใสขึ้น มีความสุขมากๆ สุขยิ่งกว่าการมีเงินทอง เงินทำให้ชีวิตมีความสุขแค่บางส่วน แต่การทำสมาธิเป็นความสุขแบบเต็มส่วน สุขอย่างสมบูรณ์ ที่ไม่ต้องกังวลว่าจะอ่อนค่าหรือแข็งค่า เหมือนเงินดอลล่าหรือค่าเงินบาท ความสุขภายในเป็นความสุขแบบนุ่มๆที่ไม่ทำให้กลุ้มในภายหลัง อยู่คนเดียวก็ยิ้มกับตัวเองและสอนตัวเองได้
พอเริ่มนั่งสมาธิลูกก็จะวางใจสบายๆ นึกถึงศูนย์กลางกายและนึกถึงองค์พระ ซึ่งลูกก็นึกได้ค่ะ เห็นองค์พระขนาดเท่าองค์พระธรรมกายประจำตัว เป็นองค์สีทอง อยู่ที่กลางท้อง พอเห็นแล้วก็รู้สึกมีความสุขและอบอุ่นใจ เหมือนมีที่พึ่งในตัว
ภรรยาพระโพธิสัตว์กล่าวปลอบโยนว่า "ข้า แต่นายผู้เจริญ ท่านอย่ากลัวเลย ดิฉันจะอ้อนวอนนายพรานให้ชีวิตแก่ท่าน ถ้าดิฉันอ้อนวอนไม่ได้ ก็จักให้ชีวิตของดิฉันแทน แล้วให้ปล่อยท่านไป" พลางยืนชิดกับพระโพธิสัตว์ผู้มีข้อเท้าที่บาดเจ็บสาหัสอาบไปด้วยโลหิต
กาเมื่อรู้ว่าตนเองตกอยู่ในอันตรายเสียแล้ว ก็ส่งเสียงดังให้งูมาช่วยโดยด่วน งูรีบแผ่พังพานทำท่าจะพ่นพิษร้ายใส่ปูทอง แต่ปูทองกลับใช้ความว่องไว อ้าก้ามอีกข้างหนึ่งหนีบคองูไว้ เมื่องูตกอยู่ในอันตรายก็พิจารณาว่า "ธรรมดาปูจะไม่กินเนื้อกาและเนื้องู แต่เพราะเหตุอะไรหนอ ปูตัวนี้จึงหนีบเราและกาไว้"
พอลูกนั่งสมาธิมากเข้า รู้สึกว่า ใจของลูกที่เคยสกปรกมอมแมม ก็ใสสะอาดและละเอียดมากขึ้น เห็นความไม่ดีที่ตัวเอง เคยทำไว้มาก่อน ลูกกลัวบาปมาก จึงรีบโทรศัพท์ไปขอโทษทุกคนที่ลูกเคยด่าว่าและเคยโกรธ กราบขอโทษคุณพ่อ คุณแม่ และก็กราบเท้าสามีด้วยค่ะ ขอโทษทุกอย่างที่เคยทำไม่ดีกับเขาเอาไว้
ตั้งแต่วันนั้นลูกก็ได้นั่งสมาธิอย่างต่อเนื่อง เพียงปล่อยใจให้ว่างๆ ไม่คิดอะไร ร่างกายของลูกหายไป แล้วก็ มองเห็นองค์พระท่านผุดขึ้นมาอย่างง่ายๆค่ะ องค์พระท่านอยู่กลางท้องของลูกตลอดท่านไม่หายไปไหน ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด มองเมื่อไหร่ องค์พระก็ปรากฏ ใสสว่าง งดงาม ตลอดค่ะ
หญิงไทยในต่างแดน...แม่สามีชาวเยอรมัน ไม่ชอบเธอ กลัวเธอจะมาเอาสมบัติ สนับสนุนให้ลูกชายดื่มเหล้า พอเมาก็ยุให้ทำร้ายเธอ แต่ด้วยความใจเด็ด เธอไม่ยอมถูกทำร้ายแต่ฝ่ายเดียว เธอสู้จนแม่สามีต้องยอมถอย ส่วนสามีเมาเมื่อไหร่ ก็ต้องพันหัวออกจากบ้านทุกที...อุทาหรณ์ของผู้ชอบเสพยาเสพติด ตายแล้ว จะไปไหน และอุทาหรณ์ของการจองเวร เพื่อจะได้เตือนตนเองว่า อย่าได้จองเวรต่อใครเลย...ที่นี่...มีคำตอบ
